José Eduardo Agualusa biedt een nieuw, niet-westers perspectief op koloniale overheersing en de doorwerking daarvan in het heden. Hij ging in gesprek over de rol die de westerse overheersing en het verzet daartegen speelt in hun werk en in onze huidige tijd. Gespreksleider was Andrew Makkinga. Agualusa droeg enkele fragmenten voor uit zijn werk.

In zijn nieuwste roman Meester van de trommels herschrijft José Eduardo Agualusa de koloniale geschiedenis van zijn land. Angola, dat oorspronkelijk uit meerdere koninkrijken bestond, heeft een langdurige koloniale overheersing door de Portugezen gekend. In zijn roman herschrijft Agualusa de geschiedenis van het koninkrijk Bailundo, in het centrale hoogland waar de auteur zelf ook vandaan komt. Dat koninkrijk bood langdurig verzet tegen de Portugezen maar werd in 1902 uiteindelijk toch door Portugal ingelijfd. In Agualusa's versie van de geschiedenis overwint echter het verzet en blijft Bailundo onafhankelijk, dankzij de inzet van magische trommels en voorouderlijke kennis van de natuur. In januari 2026 verschijnt de vertaling door Harrie Lemmens van deze roman, origineel getiteld Mestre dos batuques (2024), van José Eduardo Agualusa bij uitgeverij Koppernik.

New Perspectives: Rewriting Colonial History was samengesteld voor Writers Unlimited Festival door Ilonka Reintjens. Meer details bekijken

Schrijvers vertellen over hun favoriete boek: het boek dat hen inspireert of raakt; het boek dat richting geeft aan hun artistieke, morele of intellectuele kompas. Kortom: het boek dat ze iedereen aanraden. Interview: Mahat Arab.

Adriaan van Dis koos als favoriet boek Karakter, de beroemde roman uit 1938 van F. Bordewijk die zich afspeelt in Rotterdam in de jaren na de Eerste Wereldoorlog. De hoofdpersoon is Jacob, de onwettige zoon van deurwaarder Dreverhaven en zijn dienstmeisje Jacoba Katadreuffe. Jacob groeit in armoede op maar ontwikkelt zich tot succesvol advocaat. Zijn vader werkt hem voortdurend tegen. Het boek is meerdere keren verfilmd; de versie uit 1997 van Mike van Diem werd met een Oscar en Gouden Kalf bekroond. Meer details bekijken

Haagse scholieren van het John Dewey College en Edith Stein College brengen met hun verhalen De Stem van de Stad tot leven. Ze hebben zich laten inspireren tijdens schrijfworkshops op school en een wandeling door Den Haag, begeleid door Diann van Faassen. Terwijl zij hun verhalen presenteren op het foyerpodium illustreerde live tekenaar Matthijs Sluiter een woord of zin uit hun verhaal op een projectiescherm, als een bijzondere wisselwerking tussen woord en beeld. Want, zoals een leerling het verwoordde: “De stad, dat zijn wij allemaal. Het gaat er niet om waar je vandaan komt, het gaat er om dat wij nu hier zijn” Meer details bekijken

Schrijvers Jante Wortel en Corinne Heyrman debuteerden beiden met op persoonlijke ervaringen gebaseerde romans, waarin de hoofdpersonages een eetstoornis hebben. Ze begonnen een briefwisseling over het schrijfproces en de bijbehorende keuzes en overwegingen, maar ook over de rol van eetstoornissen in de maatschappij; hun briefwisseling resulteerde in een gezamenlijk non-fictieboek dat in januari 2026 verscheen: Het ongemak van een lichaam.

Hierin vervlechten Wortel en Heyrman hun inzichten over (autobiografisch) schrijven over dit onderwerp met een bredere analyse van de maatschappelijke benadering van en het debat over eetproblematiek.

Schrijver, programmamaker en cultuurjournalist Teddy Tops interviewde Jante Wortel (Corinne Heyrman zou deelnemen maar was helaas verhinderd) over hun boek, de manieren waarop eetstoornissen verbeeld (kunnen) worden in kunst en cultuur en het al dan niet (genoeg) aanwezige maatschappelijke debat. In hoeverre wordt eerlijkheid toegestaan en welke taboes rusten er nog altijd op het onderwerp? Waarom gaat het zo vaak gepaard met vooroordelen en clichés, sensatiezucht en schaamte?

Corinne Heyrman is schrijver, theater- en podcastmaker, en een van twee stadsschrijvers van Eindhoven. In haar debuutroman Het begin en zijn oneindigheid (2022) belandt Marcel met een depressie in het psychiatrisch ziekenhuis waar zijn kleindochter jaren daarvoor ook verbleef op de afdeling eetstoornissen.

Jante Wortel is schrijver van korte verhalen, essays en romans. Haar eerste roman Weerlicht (2022) werd genomineerd voor De Bronzen Uil, Beste Boek voor Jongeren en de Hebban Debuutprijs, en gaat over de verstikkende dynamiek van een gezin, en de vraag hoe je iemand kunt helpen die zichzelf met een eetstoornis dwangmatig kapotmaakt. Haar tweede roman Ik, de ander (2025) trekt de lezer langzaam maar zeker mee in het drijfzand van een toxische relatie.

Teddy Tops is schrijver, programmamaker en cultuurjournalist. Ze is artistiek leider van Mensen Zeggen Dingen, het spoken word platform van Nederland, België en op Curaçao. Ze maakt programma’s en MC’t bij o.a. Oerol, Lowlands en Theaterfestival Boulevard en richtte queerkunstcollectief Trek Iets Leuks Uit en queer kunst clubnight Jezabel op. In 2025 verscheen haar debuutroman Egelskop.

Het ongemak van een lichaam: leven met een eetstoornis was samengesteld voor Writers Unlimited Festival door Jet Steinz. Meer details bekijken

Schrijvers vertellen over hun favoriete boek: het boek dat hen inspireert of raakt; het boek dat richting geeft aan hun artistieke, morele of intellectuele kompas. Kortom: het boek dat ze iedereen aanraden. Interview: Lin An Phoa.

Pelumi Adejumo koos Dictee, een boek uit 1982 van de Koreaans-Amerikaanse auteur Theresa Hak Kyung Cha. Het boek, dat wordt beschouwd als Cha's magnum opus, is een genreoverschrijdende poëziebundel die zich richt op verschillende vrouwen: de Koreaanse revolutionaire Yu Gwan Soon, Jeanne d'Arc, Sint-Thérèse van Lisieux, Demeter en Persephone, Cha's moeder Hyun Soon Huo en Cha zelf. Al deze vrouwen zijn met elkaar verbonden door hun strijd en de manier waarop naties hun leven hebben beïnvloed en vervormd. Meer details bekijken

De Zuid-Koreaanse dichter Kim Hyesoon is een van de invloedrijkste hedendaagse dichters ter wereld. Ze las voor uit haar poëzie, waaronder nieuw vertaalde werken uit haar bundel Synchronized Sea Anemone. Dit boek uit 2025 dat kan worden beschouwd als een afwijking van haar beroemde ‘Death trilogy’, bevat een noot aan haar lezers, waarin ze schrijft: "Vroeger schreef ik gedichten vol pijn. Toen, alsof ik met koud water was overgoten, bedacht ik dat ik anders moest gaan schrijven. Dit zijn die gedichten."

Kim Hyesoon werd geïnterviewd over deze zoektocht naar een andere manier van schrijven en over haar werk en leven door Mia You, die werk van Kim Hyesoon in het Engels vertaalde. Als eerbetoon lazen de dichters Don Mee Choi en Simone Atangana Bekono voor uit hun eigen werk. Don Mee Choi vertaalde jarenlang het werk van Kim Hyesoon; Simone Antangana Bekono's bundel Marshmallow is sterk beïnvloed door haar schrijven en denken.

Kim Hyesoon publiceerde haar eerste gedichten in 1979 en was een van de eerste vrouwen van wie werk werd opgenomen in het literair tijdschrift Munhak kwa jisŏng (Literatuur en intellect) dat het verzet leidde tegen de militaire dictaturen van de jaren zeventig en tachtig. Vanaf de jaren negentig krijgt haar werk meer en meer erkenning, en ontving ze meermalen prijzen. In haar experimentele werk verkent ze het complexe bestaan van vrouwen die grootmoeder, moeder en dochter zijn in de context van de zeer patriarchale samenleving in Korea.

Veel gedichten van Kim Hyesoon zijn uit het Koreaans naar het Engels vertaald door de Koreaans-Amerikaanse dichter Don Mee Choi waaronder de bundels Mommy Must Be a Fountain of Feathers (2008); All the Garbage of the World, Unite! (2011); Sorrowtoothpaste Mirrorcream (2014), I’m OK, I’m Pig! (2014), Autobiography of Death (2018), Phantom Pain Wings (2019). Haar bundels If the Earth Dies, Whom Will the Moon Circle? (2022) en Synchronized Sea Anemone (2025) zijn nog niet uit het Koreaans vertaald.

Don Mee Choi is dichter en vertaler. Ze werd geboren in Seoul, studeerde in de Verenigde Staten en woont nu in Berlijn. Choi's documentaire poëzie put uit haar familiegeschiedenis en archiefmateriaal om “de overlappende geschiedenissen van Korea en de VS” te onderzoeken. Naast haar eigen poëzie is ze een productief vertaler naar het Engels van moderne Koreaanse vrouwelijke dichters, waaronder verschillende werken van Kim Hyesoon. Choi is de auteur van The Morning News Is Exciting (2010), Petite Manifesto (2014), Hardly War (2016), DMZ Colony (2020), dat de National Book Award won, en Mirror Nation (2024). Daarin roept een over straat rollende Mercedes-wieldop een herinnering op aan haar vader op de Glienickerbrug tussen Berlijn en Potsdam. Deze herinnering wordt op zijn beurt de aanleiding om zich te verdiepen in de gewelddadige, koloniale en neokoloniale, geschiedenis van Zuid-Korea.

Simone Atangana Bekono is schrijver van proza en poëzie. Haar bundel gedichten en brieven Hoe de eerste vonken zichtbaar waren (2018) werd bekroond met de Poëziedebuutprijs Aan Zee. Voor haar debuutroman Confrontaties werd ze onderscheiden met de Hebban Debuutprijs, de Anton Wachterprijs en het Beste boek voor jongeren. In 2022 schreef Simone voor het Brabants Boek Present de novelle Zo hoog de zon stond. In 2024 verscheen haar tweede poëziebundel Marshmallow, waarvoor ze de Jan Campert-prijs kreeg toegekend.

Mia You is dichter en vertaalt Koreaanse poëzie, en doceert aan de Vakgroep Engels van de Universiteit Utrecht. Ze groeide op in de Verenigde Staten en woont in Utrecht. Moederschap, geboorte, erfelijkheid en de racialisering van het dagelijks leven vormen de rode lijn in haar uitgebalanceerde lyrische werk. Ze is auteur van de (Engelstalige) dichtbundel I, Too, Dislike It (1913 Press, 2016) en publiceerde onder meer in De Gids, Artforum, Boston Review en Los Angeles Review of Books. In 2024 verscheen haar tweede dichtbundel Festival, in het Engels bij Belladonna Press en in het Nederlands bij Uitgeverij Chaos. Ze werkt aan de vertaling van Kim Hyesoons bundel Synchronized Sea Anemone (2025) uit het Koreaans.

'When my body is the entire world' - the poetry of Kim Hyesoon was voor Writers Unlimited Festival samengesteld door Maarten van der Graaff. Meer details bekijken

In het kloppende festivalhart ontmoette je elkaar met een drankje en een hapje. Presentator en DJ Francis Broekhuijsen zorgde met zijn virtuele Writers Unlimited Radio Show voor de juiste sfeer, hield je daarbij wegwijs in het uitgebreide festivalprogramma en je kon bij hem altijd On Air een favoriet nummer aanvragen.

De bookshop van De Vries Van Stockum was de hele avond geopend en rijk gevuld met boeken en cd's van festivalauteurs en -artiesten, je kon hen daar ook ontmoeten en hun werk laten signeren:

Deze auteurs signeerden hun boeken bij de bookshop:
21:15-21:45 José Eduardo Agualusa
21:20-21:50 Jante Wortel
22:15-22:35 Kim Hyesoon, Mia You, Don Mee Choi, Simone Atangana Bekono
22:35-22:50 Maxime García Diaz, Sheena Patel
23:20-23:45 Pelumi Adejumo, Staci Bu Shea, Pamela Sneed, Alejandra Ortiz

Samen met de Silent Eclectic Disco Show van de Haagse DJ The Soulslammer gingen we vanaf 23:15 uur dansend de late avond in. Wil je niet dansen maar gezellig napraten? Dan was daar alle ruimte voor. Niets moeten, alles mogen...dat was het credo van het Writers Unlimited Festivalhart! Meer details bekijken

Hoe construeren wij waarheid in een tijd waarin alles digitaal wordt vormgegeven: identiteit, verlangen, macht, intimiteit? Als het internet onze spiegelkamer is, welke reflectie geloven we dan nog? We verkennen hoe identiteit online wordt gebouwd, vervormd en verslonden. Wat gebeurt er met intimiteit als algoritmen meeluisteren? Wat blijft er over van een stad, een lichaam, een relatie, wanneer alles een feed wordt? Een scherpe, kwetsbare en soms ironische duik in de frictie tussen ons echte leven en de versie die we tonen.

In dit gesprek onderzochten schrijver Sheena Patel (VK) en dichter Maxime Garcia Diaz (NL) in een gesprek met Daniëlle Zawadi hoe digitale ruimtes onze blik sturen: hoe we onszelf cureren, hoe we anderen projecteren, hoe verlangen zich vastklampt aan beelden die nooit helemaal van ons zijn. Het programma zoomde in op de spanning tussen wat we delen en wat we verhullen, tussen de controle die we denken te hebben en de logica van systemen die ons sturen. Wat betekent nabijheid in een wereld die altijd online is, maar zelden echt aanwezig?

Real Or Not Real - The Reality of Virtual Lives was voor Writers Unlimited Festival 2026 samengesteld door Mojdeh Feili. Meer details bekijken

Schrijvers vertellen over hun favoriete boek: het boek dat hen inspireert of raakt; het boek dat richting geeft aan hun artistieke, morele of intellectuele kompas. Kortom: het boek dat ze iedereen aanraden. Interview: Lin An Phoa.

Hanna Bervoets koos voor Een klein leven van Hanya Yanagahira. Haar roman uit 2016 werd een internationale bestseller. Vier studievrienden zoeken samen hun weg in New York: de charmante acteur Willem, de excentrieke kunstenaar JB, de getalenteerde architect Malcolm en Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en raadselachtig, en zijn vrienden weten beter dan vragen te stellen over zijn verleden. Ze proberen zijn pijn te verlichten, maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden. Meer details bekijken

Wat gebeurt er wanneer poëzie in handen valt van een acteur en een muzikant? Wanneer woorden niet alleen gelezen, maar ook belichaamd, gekneed en herboren worden?

In Hoe draag je een gedicht? verweefden we performance, muziek en taal. Zo ontstond een nieuwe belichaming van een gedicht. Wasim Arslan, muziekartiest, en Robbie Wallin, acteur, theatermaker en stand up comedian, interpreteerden op eigen wijze hetzelfde gedicht uit Bless the Daughter Raised by a Voice in Her Head van dichter Warsan Shire, en voerden het uit.

Bovendien wisselden ze met gespreksleider Sophia Blyden hun keuzes en ervaringen uit. Samen zochten ze het antwoord op de vraag hoe je een gedicht draagt. Dat beloofde een verrassende, intieme en krachtige belevenis te worden.

Wasim Arslan is een zanger en songwriter die erom bekend staat met zijn soulvolle stem de harten van mensen te raken. Wasim heeft de gruwelen van de oorlog meegemaakt en kent zowel de lichte als de donkere kant van het leven. Zijn poëzie en melodieën gaan over deze twee krachten. Wasims muziek is divers en varieert van ballades tot dansmuziek, akoestisch, elektronisch, traditoneel of volksmuziek.

Robbie Wallin is veelzijdig artiest en theatermaker. Zijn theatersolo Bakfiets was een show over onderwerpen als racisme, gentrificatie, politiegeweld en politiek. Hij speelde samen met Luan Buleshkaj en Guilliano Herdigein de voorstelling Godenzonen, een mix van muziek, cabaret, comedy en spoken word. Robbie regisseerde een groep jonge spelers in Donnie, een rauwe hervertelling door Poldertheater en de Nationale Opera van Mozarts Don Giovanni.

Daniëlle Zawadi is schrijver van proza, spoken word, theater en columns. Ze staat op podia, publiceert in literaire tijdschriften en maakte de one-woman-theatershow Alstublieft, Zawadi, gevolgd door Ondervonden (2023). Haar verhalen gaan vaak over wat het betekent om GenZ te zijn in Nederland als bi-cultureel iemand van de tweede generatie, over haar Congolese roots en over vriendschap. In 2025 publiceerde ze Ik kan eigenlijk niet op deze manier werken, een bundeling van voordrachtteksten opgedragen aan de FreePalestine, FreeSudan en FreeCongo-bewegingen.

Sophia Blyden is schrijver, dichter, programmamaker bij Oerol en Mensen Zeggen Dingen, en redacteur van literair tijdschrift Tirade. In haar proza en poëzie onderzoekt ze thema's als eenzaamheid, machtsverhoudingen en haar wortels in het Caribisch gebied. In haar debuutbundel Dobberen (2024) staat in verschillende verhaallijnen de ontwikkeling van meisje tot vrouw centraal.

Hoe draag je een gedicht? was voor Writers Unlimited Festival samengesteld door Ilonka Reintjens en Daniëlle Zawadi. Meer details bekijken

Schrijvers vertellen over hun favoriete boek: het boek dat hen inspireert of raakt; het boek dat richting geeft aan hun artistieke, morele of intellectuele kompas. Kortom: het boek dat ze iedereen aanraden. Interview: Mahat Arab.

Zoya Miari koos als favoriet boek De keuze: leven in vrijheid van Edith Eva Eger. Eger was zestien jaar toen ze in 1944 naar Auschwitz werd gedeporteerd. Ze werd gedwongen om voor Mengele te dansen. Haar onverschrokkenheid hielp haar en haar zusje te overleven. In De keuze deelt ze haar oorlogsherinneringen en opmerkelijke verhalen van hen die zij heeft geholpen als psycholoog om zich uit hun eigen gedachten te bevrijden, en hoe iedereen uiteindelijk voor vrijheid kan kiezen.
Meer details bekijken

On being young, old and beyond bracht verschillende auteurs samen die zijn uitgenodigd om een deel van Aristoteles' retorica over leeftijd te herschrijven.

Welke stereotypen over leeftijd wilden ze creëren of ontkrachten? Wat vonden ze, gezien hun eigen schrijfstijl en positie – geïnspireerd door ervaringen met handicaps, seksuele fantasieën, coming of age-verhalen, queer en trans voorouderlijk werk – spannend aan jongeren, ouderen of mensen in de bloei van hun leven, en waarom?

Was het categoriseren van levensfasen volgens een lineaire tijdlijn überhaupt nuttig, of was het slechts een slechte gewoonte die moet worden afgeleerd? In navolging van Aristoteles' zelfverzekerde en grove toon: welke leeftijds-istische stereotypen wilden ze reproduceren of uitwissen en welke ervaringen en ideeën hadden ze willen vieren?

Als inleiding van On being young, old and beyond, introduceerde Simon(e) van Saarloos, auteur van het boek Against Ageism - A Queer Manifesto, het thema ageisme (oftewel de verzamelnaam voor negatieve stereotypen, vooroordelen en leeftijdsdiscrimminatie) en legde de aanwijzingen van Aristoteles uit, evenals het belang en het plezier van het herschrijven van een oude tekst uit 350 voor de gangbare jaartelling. De uitgenodigde bijdragers lazen vervolgens een nieuw geschreven tekst voor of voerden die uit.

In 350 voor de gangbare jaartelling schreef Aristoteles over de kenmerken van jongeren, ouderen en mensen in de bloei van hun leven. Zijn geschriften zijn zelfverzekerd en vol stereotypen. Met zekerheid definieert hij wat jongeren, ouderen en mensen in de bloei van hun leven te bieden hebben en wat ze missen vanwege hun leeftijd en levensfase.

Stilistisch schreef Aristoteles korte uitspraken, zoals over ouderen: “En ze zijn laf en bang voor alles; want hun karakter is het tegenovergestelde van dat van jongeren. Ze zijn koel, maar jongeren zijn warm, dus ouderdom heeft de weg vrijgemaakt voor lafheid; want angst is een soort koelte.”

Het gebruik van leeftijd om mensen en hun gedrag te categoriseren kent een lange traditie. Leeftijdstereotypen worden gebruikt afhankelijk van iemands politieke en culturele context en de positie van de spreker. Op 49-jarige leeftijd verklaarde Aristoteles dat 49 de leeftijd is waarop iemand (een man) het geestelijke hoogtepunt bereikt. De jaren 30 tot 35 worden beschouwd als iemands fysieke hoogtepunt.

On being young, old and beyond was samengesteld voor Writers Unlimited Festival door Simon(e) van Saarloos. Meer details bekijken

Schrijvers vertellen over hun favoriete boek: het boek dat hen inspireert of raakt; het boek dat richting geeft aan hun artistieke, morele of intellectuele kompas. Kortom: het boek dat ze iedereen aanraden. Interview: Lin An Phoa.

Shantie Singh koos als favoriet boek De naamgenoot van Jhumpa Lahiri. De debuutroman vertelt het ontroerende verhaal van twee generaties Indiërs die een eigen plek proberen te vinden in een nieuwe wereld. Lahiri (1967) werd in Londen geboren uit Bengalese ouders en groeide op in de Verenigde Staten. De roman is succesvol verfilmd door Mira Nair als The Namesake (2006). Meer details bekijken

The Soulslammer liet zijn beste beats los op je koptelefoon en bracht je in een heerlijk swingende groove. Dans mee in de Silent Disco! Meer details bekijken