(Almelo, 1982) is auteur, programmamaker en moderator. Thema's zoals identiteit, diversiteit, vrouwenrechten en emancipatie staan vaak centraal in haar werk. Haar afkomst is gelaagd en verbonden met drie continenten in de landen India, Suriname en Nederland. Hierover schreef zij haar debuutroman Vervoering. Daarna volgde de roman De kier. In 2024 verscheen haar non-fictie boek Na de komma – Hindostanen en de erfenis van het kolonialisme, haar pleidooi voor meer erkenning en zichtbaarheid van het Hindostaanse verhaal in Nederland. Uit dit boek is haar theatervoorstelling Her (s)tories (2024-2025) voortgekomen, een ode aan de vrouwen uit de Hindostaanse migratiegeschiedenis. In haar De Dolle Kavita Talkshow gaat Shantie in gesprek met Dolle Kavita's, ofwel de Dolle Mina's van vandaag: vrouw, man of alles daar tussenin, wegbereiders met een verhaal dat gehoord moet worden. Shantie is tevens lid van feministisch schrijverscollectief Fixdit.

Bekijk de website van Shantie Singh
Instagram: @shantie.singh1

(Rotterdam, 1989) is een Nederlands-Oekraïnse schrijver, literair programmamaker, theatermaker en VR-regisseur. Haar romandebuut Aleksandra verscheen in 2021. Daarin is haar grootmoeder de spil van het verhaal. Zij stuurt hoofdpersonage Lisa naar de Donbas om een doek naar het graf van haar vermoorde oom Kolja te brengen. In 2024 verscheen Dans Dans Revolutie, een roman waarin Weeda in vier verhaallijnen het gevecht aangaat met wegkijken van en kijken naar oorlog. De gelijknamige immersieve theaterinstallatie Dans Dans Revolutie won in 2025 de Ontwerpersprijs op het Nederlands Theater Festival. In Het archief Jilles - brief aan mijn grootvader (2025) beschrijft ze hoe een archiefvondst een dierbare dichterbij brengt. Samen met Teddy Tops bundelde ze in J'accuse (2025) teksten van veertig Nederlandse, Vlaamse en internationale schrijvers die zich uitspreken tegen het uitwissen van de Palestijnen. Lisa's werk is vertaald in acht landen.

Bekijk hier de website van Lisa Weeda
Instagram: @lisa_weeda

(1990) is schrijver en programmaker voor het Writers Unlimited Festival Den Haag. Samen met haar vader, Pieter Steinz, publiceerde ze in 2015 Steinz. Gids voor de wereldliteratuur. In dit naslagwerk geven Jet en Pieter een overzicht van de verhalende fictie in 416 schrijvers, 104 meesterwerken, 52 boekwebben, 52 literaire landkaarten, 26 thema's, 26 quizzen en 26 one-bookwonders. In 2016 verscheen haar roman De tranen van Saar in de Young Adult-reeks Sterren van morgen. P.S. Van liefdespost tot hatemail (2019) is een bundeling van 150 opmerkelijke, grappige en ontroerende Nederlandse brieven die ze in archieven vond. De facsimile’s vertellen samen met Steinz’ essayerende stukken zowel de geschiedenis van de brief, maar geven ook een beeld van Nederland door de eeuwen heen.

(Arnhem, 1952) verwierf grote bekendheid met de romans Geen gewoon Indisch meisje (1983) en Vaders van betekenis (1989), en de documentaire Het land van mijn ouders (1983) waarin de hoofdpersonen op zoek gaan naar hun wortels. Bloem is zelf dochter van Indische ouders die na de soevereiniteitsoverdracht naar Nederland kwamen. In 1993 ontving ze de E. du Perron-prijs. Naast een groot aantal romans, verhalen-, en dichtbundels, non-fictie, jeugdromans - o.a. Matabia (1981) over een Indisch meisje, in Japans en Duits verschenen en vele malen bekroond -  en kinderboeken, maakte zij film- en tv-producties zoals de speelfilm Ver van familie (2008) en de met de Cinekid Award bekroonde jeugdfilm De Tovenaarsleerling (1986). Haar roman Een meisje van honderd (2012) is een familieverhaal dat een schitterend overzicht geeft van een eeuw Indisch-Nederlandse geschiedenis. Recent verschenen onder meer Haar goede hand (2016) over de relatie met haar moeder, Een teken van leven (2018) over rouw en Indo (2020) over Indische geschiedenis en het Indische identiteitsdenken. Januari 2023 verscheen haar roman Meisjes uit het dorp. Bloem, naast auteur ook klinisch psycholoog, filmmaker en beeldend kunstenaar, ontving de Constantijn Huygens-prijs 2022 voor haar gehele oeuvre.

(Canada, 1967) schreef meer dan tien romans, waaronder de trilogie Contouren, Transit en Kudos, en vier non-fictieboeken, waaronder de essaybundel Coventry. In 2021 verscheen De tweede plaats, een roman die wederom lovend werd ontvangen en op de Man Booker Prize longlist terechtkwam. "Cusk heeft zich ontpopt als een schrijfster om bang voor te zijn," aldus Marja Pruis in De Groene Amsterdammer. "Naarmate ze ouder wordt, zet ze de literatuur en zichzelf op scherp." Cusk schrijft eerlijk en rauw over onder meer moederschap, vrouwelijkheid en haar eigen huwelijk en scheiding. Haar werk is met diverse prijzen bekroond en in 2003 werd ze door Granta verkozen tot een van de twintig beste jonge schrijvers van Groot-Brittannië. Cusk woont in Londen en Norfolk.

(Paramaribo, 1947) brak door met Over de gekte van een vrouw, een experimentele roman over de complexiteit van het vrouw-zijn. In de jaren negentig schreef zij drie dekolonisatieromans die zijzelf haar ‘drieling’ noemde: Gewaagd leven (1996), Lijken op liefde (1997) en Was getekend (1999), nu gebundeld als Onmogelijk moederland. Roemer wordt in zowel Suriname als Nederland geprezen om haar lef en eigenzinnigheid in het inmiddels uitgebreide oeuvre van poëzie, proza en theaterteksten. De P.C. Hooftprijs werd haar in 2016 toegekend, en in 2021, voor haar hele oeuvre, de Prijs der Nederlandse Letteren. In 2018 verscheen haar roman Gebroken wit, een indrukwekkend portret van de familie Vanta waarin Surinaamse zeden en normen hun indruk achterlaten. De bloemlezing Ik ga strijden moeder: gekozen gedichten (2021) omvat werk uit haar eerste bundel uit 1970 tot en met poëzie die ze publiceerde van 2015 tot in 2020. In haar jongste roman DealersDochter (2023) verweeft Roemer geraffineerd de levens van vijf personages in thema's als identiteit en de tegenstellingen tussen Suriname en Nederland.

(België, 1991) is schrijver, dichter en beeldend kunstenaar. Haar werk kenmerkt zich door een kritische houding ten opzichte van globalisering en het kapitalisme. Zo haalde ze inspiratie voor haar debuut Shop Girl (2017), waarin ze de industrie van fast fashion analyseert, uit de tijd dat ze bij de Primark werkte, en hebben de gedichten in Sticky Drama (2019) onder andere de uitputting van de natuurlijke grondstoffen, milieuvervuiling en klimaatopwarming tot onderwerp. Haar vierde bundel Slangen (2022), waarvoor ze de Jan Campert-prijs ontvangt, bevraagt onder meer het nog altijd heersende vooruitgangsdenken. Op dit moment werkt ze aan Corpus Britney, een roman over kapitalisme, hekserij en Britney Spears.

(Nederland, 1963) is dichter en schrijver. Als romancier debuteerde hij met Hier ben ik (2002), waarna een oeuvre volgde vol personages die zich enigszins in de schaduw van de maatschappij bevinden, zoals een garderobier (in de theatermonoloog De garderobier, 2002) of een man die de potloden bij de Ikea slijpt (in de novelle Zo zie je alles, 2019). Onder het pseudoniem Ellen Winkelbach publiceerde hij Het moet wel beschaafd blijven (2008). Zijn roman Oksana (2016) werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs; in 2021 ontving hij de Brusselse VUB Luc Bucquoye Prijs, voor eigenzinnige literatuur. Met zijn meest recente roman Waarachtige beschrijvingen uit de permafrost (2021) stond hij niet alleen op de shortlist van de Boekenbon Literatuurprijs, maar kreeg hij ook de F. Bordewijkprijs 2022.

(Nederland, 1964) is filosoof en essayist, en schrijft onder meer over technologie, democratie, dieren en natuur, en de invloed van fantasie en verbeelding op gedrag. Met Hersenbeest (2016), over de maatschappelijke en existentiële betekenis van de neurowetenschap, won ze de Socrates Wisselbeker voor het prikkelendste filosofieboek van het jaar. Voor De lege hemel (2021), een filosofisch essay over eenzaamheid, zelf en zelfbeeld, maskers en je plek op aarde, ontvangt ze de J. Greshoff-prijs.

(Aalsmeer, 1962) is wethouder Financiën, Cultuur en Economie van de gemeente Den Haag. Ze studeerde sociale geografie met een specialisatie in historische geografie aan de Universiteit van Amsterdam en publiceerde het boek Binnewaeters Gewelt, 450 jaar boezembeheer in Hollands Noorderkwartier. Van 1998 tot 2006 is ze lid van de gemeenteraad van Amsterdam en van 1999 tot 2002 wethouder van Amsterdam. Vervolgens was ze van 2012 tot 2017 wethouder van Leidschendam-Voorburg en sinds 2017 wethouder van Den Haag.

is dichter, spoken word-artiest en host. Vanuit zijn gevoelswereld deelt hij, kwetsbaar en oprecht, een maatschappelijk geluid dat vaak onzichtbaar is. Verhalen over een diversiteit aan werelden die samenkomen in zijn eigen leven: zoon van een Turkse vader en een Koerdische moeder, opgegroeid in de Nederlandse samenleving, queer en moslim, liefhebber van zowel de spotlights van het podium als de stilte van de nacht. De zoektocht naar een plek in de samenleving weet Hasan om te zetten in woorden en performances die confronteren maar ook uitnodigen. Hij voelt een diepe noodzaak om mensen te verbinden en deelt daarom met oprecht, onverbloemd, poëtisch en intiem werk menselijke gevoelens en ervaringen die vaak herkenbaar zijn en toch niet uitgesproken worden.

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.

(Nijmegen, 1987) is schrijver van de romans De consequenties (2014) en kamers antikamers (2019, genomineerd voor de bng Bank Literatuurprijs). Haar debuut De consequenties werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2015, en bekroond met de Anton Wachterprijs, de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, de Opzij Literatuurprijs en de publieksprijs van de Gouden Boekenuil. Vertalingen van haar romans verschenen in Duitsland, Frankrijk, Tsjechië en de Verenigde Staten. Ze schrijft voor De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Haar boek Zelf doen (2022) is een bundeling van verhalen die ze in De Groene publiceerde. In 2023 verscheen Cassandra, over hoe ontwrichtend een nooit opgeloste verdwijning kan zijn voor iedereen die deel uitmaakt van het verhaal.

(Blokker, 1964) is schrijver, publicist en interviewer. Ze is recensent van De Standaard, schrijft de biografie van Joost Zwagerman en kreeg de J.M.A. Biesheuvelprijs voor haar debuut, de korte verhalenbundel Diepe aarde. Eerder schreef ze voor De Groene Amsterdammer en was ze o.a. redacteur van De Bezige Bij, adjunct-directeur van het Nederlands Letterenfonds en voorzitter van de Auteursbond. In 2013, 2016 en 2017 was ze betrokken als programmamaker en interviewer en in 2022 als interim-directeur bij het Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag.

(Turkije, 1982) is acteur, zanger en theatermaker. Ze was veel te zien in het theater (bijvoorbeeld in De gesluierde monologen, Snorro, Hollandse spoor, Don Juan en op De Parade), op televisie (onder meer Keyzer & De Boer Advocaten, Noord Zuid, Het Klokhuis, De Luizenmoeder, Klem) en in films (waaronder Meet me in Venice, De Boskampi’s, Mees Kees, Alles is zoals het zou moeten zijn). Voor haar rol in Hollandse spoor ontving ze in 2008 de Guido de Moorprijs. Daarnaast speelde ze met haar eigen gezelschap Merals Harem de voorstelling Ochtendzee in 2015/2016 en in 2019 trad ze op met de muziektheatervoorstelling Lost Tango. Na de eerste coronalockdown in 2020 toerde ze met muzikanten Chris Doyle en Frank Rosaly door het land als het Meral Polat Trio met Merals Zomer: smartelijk gezongen klaagliederen, liefdesliedjes vol verlangen en sexy up-temponummers in het Turks en Koerdisch. December 2022 verschijnt hun debuutalbum Ez Kî Me (Wie ben ik) waarop Meral gedichten uit de poëtische nalatenschap van haar vader Ali Ihsan Polat en eigen teksten vertolkt.

(Rusland, 1985) is toneelschrijver, essayist, dramaturg en romanschrijver met Russische, Joodse en Oekraïense wortels. Ze wonen en werken in Duitsland waar ze verbonden zijn aan het Maxim Gorki Theater in Berlijn. Hun briljante debuutroman Außer sich (in Nederland in 2018 verschenen onder de titel Buiten mezelf), vertaald in zestien talen, werd in 2017 bekroond met meerdere prijzen. Im Menschen muss alles herrlich sein (2021, in 2022 in Nederland gepubliceerd als Alles moet mooi zijn aan de mens) is recent bekroond met de Preis der Literaturhäuser en staat op nummer vijf in de toptien beste boeken 2022 van Het Parool. Het is een ontnuchterend portret van een periode van omwenteling: van perestrojka naar het huidige Duitsland, en tegelijk een familieroman over verlies in de levens van krachtige vrouwenfiguren.

(Amsterdam, 1967) is fictie- en non-fictieschrijver, documentairemaker en recensent. In 1995 emigreerde ze naar Suriname en schreef Reishandboek Suriname. In 2005 verscheen haar debuutroman de Parbo-blues. In 2009 volgde de roman Solo, een liefde, over de ambities van twee geliefden in het koloniale Suriname en hun verlangen naar een beter leven. In 2011 schreef ze het jeugdtheaterstuk Bami Cola, opgevoerd in Paramaribo. Haar non-fictieboek Fansi’s stilte, een grootmoeder en de slavernij (2015) gaat over het leven van haar Surinaamse grootmoeder. In 2018 verscheen haar eerste lange documentaire Frits de Gids, waarin tradities van Marrons, nazaten van gevluchte slaven, centraal staan. In Plantage Wildlust (2020) beschrijft ze via verschillende personages het leven op een Surinaamse plantage aan het begin van de 20e eeuw, tijdens de periode van contractarbeid. De wilde vaart, verschenen in 2022, vertelt in teksten en beelden over een bootreis waarin Leuwsha en haar man over de Surinaamse wateren op zoek gaan naar hun eigen kern en de veerkracht van een volk. Tessa Leuwsha recenseerde voor de Ware Tijd-literair, schreef artikelen voor diverse media en nam deel aan internationale literaire festivals en diverse radio- en tv-programma’s. Ze werkt als cultureel attaché bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo.

(Dirksland, 1987) debuteerde in 2013 met Vluchtautogedichten, bekroond met de C. Buddingh'-prijs. De jury prees de ‘bluf, branie en bravoure’ van de debuterende dichter. Van der Graaff ontsnapt in zijn eigen vluchtauto, de poëzie, aan de alledaagse werkelijkheid - op zoek naar nieuwe dimensies. Zijn tweede bundel Dood werk (2015) werd onderscheiden met de J.C. Bloemprijs. Hij publiceert poëzie en proza in verschillende tijdschriften, treedt regelmatig op en is redacteur en medeoprichter van het online literair tijdschrift Samplekanon. Zijn romandebuut Wormen en engelen (2017) is een eigentijdse zoektocht naar de betekenis van geloof. In 2020 publiceerde hij de dichtbundel Nederland in stukken, gevolgd door zijn tweede roman Onder asfalt (2022) en de dichtbundel Huishoudboekje van de verborgen dingen (2025). Voor Writers Unlimited Festival stelt hij verrassende poëzievoordrachtprogramma's samen.

Bekijk website Maarten van der Graaff

(1993) is dichter, kunstenaar en criticus voor NRC. Zijn werk wordt gepubliceerd in en op diverse Nederlandse, Vlaamse en internationale tijdschriften en platforms. In 2018 verscheen zijn voor de C. Buddingh’-prijs genomineerde debuutbundel Obelisque, vormgegeven als poëzieglossy met alfabetisch gerangschikte gedichten en modefoto’s.

(1988) is een Somalische dichter en schrijver woonachtig in Nederland. Ze schreef met haar dichtbundel Mythen en stoplichten (2022) een van de opvallendste debuten van de afgelopen jaren. 'Een onverschrokken debuut' zei de jury die haar dichtbundel over haar eigen transformatie van man naar vrouw bekroonde met de Herman de Coninckprijs, de belangrijkste Vlaamse onderscheiding voor Nederlandstalige poezie. ‘Als het lichaam niet in de taal past, pas je de taal aan. Die simpele en effectieve omkering zie ik in Mythen en stoplichten terug,’ schreef Obe Alkema in NRC. Adilow publiceerde poezie in onder andere De Gids, Het Liegend Konijn, De Revisor en Tirade. Ze maakte deel uit van het NOORDWOORD Poezietalenttraject, is gastschrijver bij nY en werkt aan haar romandebuut Kijk es naar al dit licht, dat verschijnt in 2025.

is dichter en publiceerde de bundel Godface (2019) waarin wereld en identiteit definitief instabiel zijn en verschillende stemmen door elkaar spreken: ‘ik lig op de bank / terwijl ik mee moet doen met de revolutie’, en: ‘dit was de laatste keer dat ik op mijn werkmail inlogde / ik ben niet meer het monster dat ik was.’ Ook verschenen haar gedichten, essays en korte verhalen in o.a. nY, Het Liegend Konijn, Tirade, Poëziekrant, Terras, Revisor, De Groene, DW B, Cimedart, Extra Extra, De Gids en online op SampleKanon, MisterMotley, DIG, Notulen van het Onzichtbare, Optimist, en Ooteoote. Ze maakt poëziefilms met kunstenaar Johan van Dijke. Haar schrijversresidentie aan de Jan van Eyck Academie leidde tot het cureren van programma's voor Perdu. Naast het schrijven werkt ze als jeugdarts.

(Leiden, 1978) is beeldend kunstenaar. Hij woont en werkt in Amsterdam. In zijn schilderwerken - geconstrueerd uit eigen foto's - dwalen geïsoleerde individuen door ruimtes waar de wanden ieder moment lijken te kunnen smelten en onheilspellende dingen zich buiten het invasieve flitslicht bevinden. In zijn eigen woorden: "In my paintings I try to reconstruct a mental space which is transitional and ephemeral, where the individual lives in isolation, locked in his own personal, unique universe." Ook maakt hij poëziefilms met dichter en schrijver Asha Karami.

(Tetouan, Marokko, 1974) heeft filosofie gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. In 1994 debuteerde hij met de dichtbundel Mijn vormen. Daarna volgden Mijn gedichten (1998), Varkensroze ansichten (2003), onder meer bekroond met de Jan Campertprijs, en Tempel (2013), waarvoor hij de Awater Poëzieprijs kreeg. Hij was een jaar lang stadsdichter van Amsterdam, heeft opgetreden op tal van festivals in binnen- en buitenland, en zowel in Zweedse als in Engelse vertaling verscheen een bundel met een selectie uit zijn werk. Waar is het lam? (2022), zijn vijfde dichtbundel, is een indringend onderzoek naar de betekenis van het offer; een intrigerende verzameling gedichten waarin het persoonlijke en politieke, droom en werkelijkheid, vrees en verlangen continu op elkaar ingrijpen. De bundel dingt mee naar de Grote Poëzieprijs, de toonaangevende Nederlandse onderscheiding voor dichtkunst, waarvan de winnaar op 17 mei 2023 bekend wordt gemaakt.

(Nigeria, 1974), schrijver en literatuurwetenschapper, woonde lang in België en verhuisde in 2013 naar de Verenigde Staten waar ze Creative Writing doceert aan de universiteit van Georgia. Behalve romans schrijft ze ook poëzie, kinderboeken, educatieve boeken en korte verhalen. In 2005 debuteerde ze als romanauteur met De feniks, een portret van een jonge Nigeriaanse in België die na de dood van haar vijfjarige zoontje worstelt met gevoelens van depressie en ontworteling. Daarna volgden de romans Fata Morgana (2007, in Engelse vertaling On Black Sisters' Street, 2011) over vier vrouwen uit Nigeria die in de Antwerpse prostitutie belanden, Nachtdanser (2011) en De zwarte messias (2013). In 2019 verscheen haar verhalenbundel Better Never than Late (Beter nooit dan laat), over de ongewone levens en relaties van een groep Nigeriaanse immigranten die hun weg zoeken in België. Haar volgende roman De middelste dochter (oorspronkelijke titel The Middle Daughter) verschijnt in april 2023.

(Amsterdam, 1983) is actrice en richtte samen met Eva Maria de Waal in 2015 het theatercollectief Waal en Wind op. Ze maken toneelstukken en podcasts over onderwerpen die ze belangrijk vinden. Hun eerste drieluik gaat over de positie van de vrouw: Holy-F (2016), Mama Marlene (2020). Het laatste deel met de titel Eigentlich bin ich ganz anders aber ich komme so selten dazu komt in oktober 2023 uit. Terwijl ze de theateropleiding in Maastricht volgde, debuteerde ze in haar eerste filmrol in Leef!, waarvoor ze een Gouden Kalf voor beste vrouwelijke bijrol won. Sindsdien speelde ze in een groot aantal speelfilms, televisieseries (o.a. Eileen, Dokter Deen, Heer & Meester) en, aanvankelijk bij het Noord Nederlands Toneel en later bij Het Nationale Theater, in theatervoorstellingen waaronder in hoofdrollen in Romeo en Julia, Tirza, Bed Bound en Faust.

(1962) is dichter en beeldend kunstenaar. Haar bundel oorlogspaarden tot in de buitenwijken (2015) werd genomineerd voor de J.C. Bloemprijs en de indrukwekkende bundel het leven van sterren (2019) voor De Grote Poëzieprijs 2020, de toonaangevende Nederlandse onderscheiding voor dichtkunst. In wilde dood (2022) schrijft Marwin Vos over dood en verlies en constateert tegelijkertijd: ‘kolonisten willen het klimaat niet opgeven.’ In haar boek zoekt ze naar een politiek van rouw en roept het uitsterven van dieren en de vernietiging van leefomgevingen op: ‘de politieke naaktheid van de rouwenden / uitvouwen tot een eiland een tong.’ Ook dit boek dingt mee naar de Grote Poëzieprijs 2023 waarvan de winnaar op 17 mei 2023 bekend wordt gemaakt. De woorden van Marwin Vos werden tijdens het Winternachten festival 2023-programma De grondstof van het gedicht door actrice en theatermaker Caro Derkx en danseres en maker Irina Baldini op een bijzondere manier uitgevoerd.

is danser en maker. Ze trad op tijdens festivals, in galeries en musea, waaronder de Biënnale van Venetië en Tate Britain, en choreografeert voor het theater en op locatie. Ze was mede-oprichter van de 4bid Gallery, non-profit plek, project en platform voor ontmoetingen tussen visuele en performance kunsten, en maakte de performance-avond Highs & Lows in OT301, beide in Amsterdam. Als danser reageert Irina Baldini op toeval, op de omstandigheden en werkt met tijdelijke methodes. Tijdens het Winternachten festival 2023 op vrijdagavond 21 april bewoog ze op de woorden van dichter Marwin Vos en reageert op de vraag: wat is de grondstof van het gedicht?

(Nederland), componist, arrangeur en pianist, toerde als keyboardspeler over de hele wereld met meerdere bands. Samen met Cees Koldijk, zanger van de muziekgroep 4tuoze matroze, componeerde ze de muziek van IJmuider Symfonie, in 2009 uitgevoerd door een symfonie-orkest, twee koren en solisten. Ook componeerde ze soundtracks voor films (onder meer voor Simon van Eddy Terstall en de korte films de laatste rit en Missen van Jochem de Vries), arrangementen voor vele artiesten en muziek voor theater en CD-projecten.

(Den Haag, 2001) is spoken word artiest, woont in Rotterdam maar haar thuis is het podium. Amara heelt, verbindt en verbreedt, via woord, ritme en beweging. Ze brengt vuur op podia door Nederland en daarbuiten. Nederland zag haar al twee keer stralen op TV waar ze onder meer indruk maakte met een optreden op 4 mei op de Dam. Ze heeft haar eigen spoken word writerscamp genaamd Rhyme & Reason, draagt de titel van Onderwijs Innovatie Talent van het Jaar en studeert Creative writing aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten.

(Wit-Rusland, 1963) woont en werkt sinds de jaren negentig in Antwerpen. Hij studeerde in Minsk, Parijs en Moskou. Op zijn achttiende besloot hij zich volledig aan zijn schrijverschap te wijden, maar in het late Sovjettijdperk had Wit-Rusland maar één (staats)uitgeverij en één literair tijdschrift. De redacteur liet weten dat zijn teksten te ‘anders’ waren, ideologisch onacceptabel en politiek incorrect. Zijn spraakmakende debuutroman Sergeant Bertrand (1991) is inmiddels uitgegroeid tot een klassieker en bereikte wereldwijd miljoenen lezers. Naast onder meer verhalen, essays en een toneelstuk heeft Skorobogatov zes romans gepubliceerd: het al genoemde Sergeant Bertrand (twee verschillende versies, 1991 en 2004), Audiëntie bij de vorst (1994), Aarde zonder water (2002), Cocaïne (2017), Portret van een onbekend meisje (2015) en De wasbeer (2020).

(Utrecht, 1973) is film- en televisieproducent. Hij startte als opnameleider van soaps als Goudkust en Westenwind, regisseerde vervolgens vele afleveringen van Onderweg naar morgen en Costa!, en was als producer betrokken bij series als De regels van Floor en Penoza. Na enkele jaren als creatief directeur van Nickelodeon, werd hij creative director van mediabedrijf NL Film. Sinds 2021 is Wolffers Hoofd Content Acquisitie Benelux van Amazon Prime Video.

(Nijmegen, 1977) is programmamaker, onderzoeksjournalist en documentairemaker. Vanaf 2011 maakt Can documentaireseries voor BNNVARA. In Bloedbroeders (2015) onderzoekt hij de Armeense genocide. In 2016 verschijnt zijn drieluik De Arabische Storm over de gevolgen van de Arabische Lente en tevens de serie Onze missie in Afghanistan. In 2017 maakt hij het tweeluik In het spoor van IS waarmee hij genomineerd wordt voor de Zilveren Nipkowschijf en in 2018 portretteert hij de ellende van kinderen van jihadgangers in De verloren kinderen van het kalifaat. In 2022 is zijn 4-delige serie Breuklijnen uitgezonden waarin Can Europese probleemwijken van Parijs (Clichy), Brussel (Molenbeek), Stockholm (Rinkeby) en Londen (Tower Hamlets) portretteert. Begin 2023 is zijn samen met Thomas Blom gemaakte vierdelige reeks Sinan op zoek naar het paradijs uitgezonden op NPO1.  Naast zijn televisiewerk schrijft Sinan achtergrondverhalen en boeken bij zijn series zoals Bloedbroeders en De Arabische Storm.

(Oekraïne, 1989) is schrijver, dichter en journalist. Hij publiceerde zijn autobiografische roman The Melchior Elephant, or The Man Who Thought (2016), een dichtbundel en een toneelstuk. Vanuit Donetsk schreef hij onder het pseudoniem Stanislav Vasin berichten in Oekraïense media over de situatie in de bezette Donbas-regio. In mei 2017 achterhaalden separatistische rebellen zijn identiteit. Hij werd gearresteerd wegens ‘extremisme’ en ‘spionage’. Na anderhalve maand in de kelder van het ‘ministerie van Staatsveiligheid’ werd hij overgeplaatst naar een strafkamp. Aseyev kwam in december 2019 vrij bij een gevangenenruil. In 2020 publiceerde hij in Oekraïne zijn boek Het concentratiekamp in de Paradijsstraat, een confronterende beschrijving van misstanden en martelingen die hij en anderen in het door Russen beheerde gevangenenkamp moesten ondergaan. In 2021 verscheen In Isolation: Dispatches from Occupied Donbas, een bundeling van zijn berichten uit Donetsk.

(Parijs, 1966) groeide op in Senegal. Hij is professor Franse literatuur aan de Universiteit van Pau, in het zuidwesten van Frankrijk. In zijn werk, zowel in gedichten, romans als wetenschappelijke publicaties, onderzoekt Diop de Europese perceptie van het Afrikaanse continent en Afrikanen, met een centrale plek voor de gedeelde geschiedenis van Senegal en Frankrijk. Zijn debuutroman 1889, l'Attraction universelle (2012) vertelt over een delegatie Senegalezen die als exotische curiositeit in 1889 op de Wereldtentoonstelling in Parijs te zien was. Zijn meesterlijke tweede roman Frère d'âme (Meer dan een broer, 2019) bracht Diop grote internationale bekendheid door de bekroning met de International Booker Prize 2021, de Prix Goncourt des Lycéens en de Premio Strega Europeo. De Nederlandse vertaling van Martine Woudt werd door een studentenjury bekroond met de Europese Literatuurprijs. Zijn roman La porte du voyage sans retour (Reis zonder terugkeer, 2022) belicht evenals Meer dan een broer een periode uit de koloniale geschiedenis.

(Utrecht, 1978) is journalist. Ze werkt voor verschillende programma's op radio 1 en schrijft; zo is ze bijvoorbeeld auteur van het boek De Generatorgeneratie, leven na Tsjernobyl. Als Belarus-expert treedt ze regelmatig in de media op.

(Nederland, 1989) is de artiestennaam van singer-songwriter Tessa Douwstra. Na in verschillende bands te hebben gespeeld, brak ze in 2017 als LUWTEN door met het gelijknamige album en de single Go Honey. Haar tweede album Draft — over hoe zich te verhouden tegenover de ander, en hoe die toe te laten zonder jezelf te verliezen — won in 2021 de 3voor12 Award voor het beste Nederlandse album van het jaar.

(1989) studeerde Comparatieve Neerlandistiek in Amsterdam en Berlijn. Ze maakt programma’s over kunst, literatuur en cultuur en interviewde diverse binnen- en buitenlandse schrijvers op het podium van De Balie. Ook werkte ze voor de European Press Prize. Ze vindt dat kunst geen nut hoeft te hebben, gesprekken mogen schuren en dat er meer ruimte voor vrouwen moet zijn in het publieke debat. Daarnaast denkt ze dat je zuinig moet zijn op mooie dingen en organiseert ze dus al jaren op 3 mei het Gesprek Voor de Dam en programma’s over vergeten literaire werken. In 2022 verscheen haar debuut: het literaire essay Al die liefde en woede, waarin ze na de geboorte van haar kind afvraagt hoe het komt dat ze naast blijdschap en liefde ook woede voelt.

(Nederland, 1971) was recensent voor verschillende dag- en weekbladen en jurylid van diverse literaire prijzen. Ze maakt deel uit van het schrijverscollectief Fixdit, dat streeft naar meer diversiteit in de canon en het bewustzijn over genderongelijkheid in de letteren wil vergroten. Momenteel doet ze onderzoek naar het leven van de Nederlandse dichter, zanger en glasgraveerder Maria Tesselschade Roemers Visscher (1594-1649).

(Curaçao, 1983) won voor haar poëziedebuut Habitus (2018) alle grote poëzieprijzen waaronder de Herman de Coninck-prijs en de C. Buddingh’-prijs. Haar opzienbarende, existentialistische bundel gaat over Curaçao, haar eigen positie als (zwarte) vrouw, als migrant, als buitenstaander en over thuis-zijn. Ze studeerde Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Fabias’ stijl kenmerkt zich door afwisseling, zowel inhoudelijk als stilistisch. De Groene Amsterdammer schrijft hierover in 2018: “Fabias durft alle hoeken en gaten van de poëzie als kunstvorm te benutten, de gedichten zijn dan weer kort en lyrisch, dan weer verhalend en lang, nu eens helder en toegankelijk en dan weer hermetisch en experimenteel.” Habitus is ook uitgegeven in Frankrijk, Italië, Duitsland, Argentinië en de VS. Fabias vertaalde dichtbundels van de Britse dichter Warsan Shire en Nobelprijswinnaar Louise Glück.

(Antwerpen, 1972) is schrijver, transdisciplinair kunstenaar, film- en theatermaker. Ze debuteerde met De Kleenex Kronieken (2014) een familie- en dorpskroniek rond Priscilla, dochter van een Vlaamse vader en een Senegalese moeder, en publiceerde het kinderboek Sala & Monk (2020). In Echo - essays, speeches en brieven (2021) legt ze de vinger op de zere plek. Niet alleen is de witte blik in onze samenleving nog steeds dominant, zwarte vrouwen delven dubbel het onderspit: ze zijn niet wit en ze zijn geen man. Beks toont hoe stelselmatig het niet gezien en gehoord worden is. Haar essay De kleine Morrison: een wegwijzer in het lezen van haar werk vanuit Zwart perspectief (2023) biedt lezers van Toni Morrison, de in 2019 overleden beroemdste vrouwelijke zwarte schrijver en Nobelprijs voor literatuur-winnaar, inzicht in haar leven en werk. Beks laat zien dat Morrison in alles wat ze doet uitnodigt tot zélf kritisch nadenken over taal, structuur, macht, gender, ras, recht en onrecht, zwart-zijn, de witte blik en de betekenis van orale en geschreven verhalen.

(1971) is schrijver, performer, columnist en host, en was de Dichter der Nederlanden van 2023 tot 2025. Ze is al decennia een drijvende kracht achter tal van poëziepodium initiatieven. Gons debuteerde in 2021 met haar dichtbundel Doe het toch maar. In 2022 won ze De Johnny, een oeuvreprijs voor podiumpoëzie en in 2024 is haar de Gouden Ganzenveer toegekend. Ze presenteert verschillende programma’s en is gastvrouw van de muzikaal-literaire show Babs’ Woordsalon.

Instagram: @babsgons

(Zoetermeer, 1984) is dichter, performer en programmamaker. In zijn werk kijkt hij hoe de identiteit van mensen zich verhoudt tot de maatschappij, zoals blijkt uit zijn meertalige bundel Bokman (2018). Zijn krachtige voordracht leverde hem de eerste Van Dale SPOKEN Award; hij was in 2019 en 2020 stadsdichter van Rotterdam. In zijn Ik vond geen spoken in Achtmaal (2020) beschrijft een naamloze figuur middels dagboeknotities, gedichten, biechten, en rituelen de zoektocht naar wat er overblijft van een mens, lang nadat die gestorven is. Hij publiceerde gedichten op online platforms SampleKanon en Hard//Hoofd en in tijdschriften als nY en Kunsttijdschrift Vlaanderen. Hij is docent performance literature en poëzie aan de Creative Writing opleiding van ArtEZ. Samen met de Vlaamse schrijver en muzikant Joost Hoekaf maakt hij introspectieve hiphop in het project Vudu Cru. Zijn volgende bundel Masc:r verschijnt in januari 2026.

Instagram: @dean_bowen
Instagram: @vudu.cru

(Rotterdam, 1992) is schrijver, maker, performer en winnaar van de televisiequiz De slimste mens in 2023. In 2017 studeerde hij af aan ArtEZ Creative Writing met de post-truth non-fictie-novelle I want to climb the mountain, waarvoor hij werd geselecteerd voor het Slow Writing Lab-talentenprogramma van het Nederlands Letterenfonds. Hij publiceerde op ABCyourself, in Tirade en in de Oerol Dagkrant, en trad op op onder andere Lowlands, het Wintertuinfestival en in Perdu. Rombouts is lid van De Literaire Boyband, die januari 2023 hun debuut EP In Canon uitbrengt. Samen met muzikant-kunstenaar Willie Darktrousers en met performers Dean Bowen en Maxime Garcia Diaz maakte hij de muziek- en spoken word-voorstelling Poetic Resistance: een poëtische aanklacht over woede en verzet. Kan een demonstratie een gedicht zijn, een manifest een kunstobject? Speciaal voor het slotprogramma van Winternachten festival 2023 maakten zij gezamenlijk nieuw werk naar aanleiding van de vraag: wat is de grondstof van het gedicht?

(Amsterdam, 1993) schrijft poëzie en proza in het Nederlands en Engels. Ze studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en de Iowa Writers' Workshop. Haar debuutbundel Het is warm in de hivemind verscheen in 2021 en werd in 2022 bekroond met de C. Buddingh'-prijs voor het beste poëziedebuut. In november 2025 verscheen haar tweede poëziebundel in zowel een Nederlandstalige als een Engelstalige editie bij De Bezige Bij: Het netwerk moet gebouwd worden en The network must be built.

Bekijk website Maxim Garcia Diaz
Instagram @maximgarciadiaz

(1990) is kunstenaar, muzikant en producer van zijn eigen label Snertmormel Records. Hij bracht in 2017 met zijn band het punk- en metal-album Glibberburen uit, in 2020 gevolgd door Eenzame hoogte. Op deze solo-EP blinkt hij uit met dikke beats, hip-hop en auto-tune: hij combineert trap en drill met oorspronkelijke Europese muziek, zoals middeleeuwse en vroege barokmuziek, folk uit Noordoost-Europa en Keltische muziek. Samen met performers Dean Bowen, Martin Rombouts en Maxime Garcia Diaz maakte hij de muziek- en spoken word-voorstelling Poetic Resistance: een poëtische aanklacht over woede en verzet waarin hij de dichters ondersteunt in hun voordracht met duistere elektronica. Kan een demonstratie een gedicht zijn, een manifest een kunstobject? Speciaal voor het slotprogramma van Winternachten festival 2023 maakten zij gezamenlijk nieuw werk naar aanleiding van de vraag: wat is de grondstof van het gedicht?

(Arnhem, 1995) is actrice en theatermaker. Ze koestert een grote liefde voor beeldende kunst, literatuur en filosofie, gebieden die zij inzet om de grote thema’s van onze tijd te bevragen. Haar afstudeersolo Me, Myself and Sir Roger Scruton aan de Toneelacademie Maastricht werd in 2019 bekroond met de Henriëtte Hustinxprijs. Vanaf 2020 ontwikkelt Caro haar werk bij Frascati Producties. Haar eerste voorstelling A Portrait of the Artist in Red, Yellow and Blue ging in december 2020 in première. In 2022 volgde Emma Watson - The Play met Nora el Koussour. Tijdens het Winternachten festival 2023 bracht ze in het programma De grondstof van het gedicht een monoloog geschreven door Anoek Nuyens en Rebekka de Wit, en treedt ze op met teksten van Marwin Vos.

(Curaçao, 2006) zit in de vijfde klas van de havo op het Haagse Maris College Belgisch Park. Jack of all trades, master of some is een beschrijving die hij op zichzelf van toepassing vindt: hij heeft een grote passie voor de luchtvaart, vindt het leuk om creatief bezig te zijn (momenteel vooral met fotografie) en hij heeft, sinds hij Donald Niedekkers roman Waarachtige beschrijvingen uit de permafrost las, ook zijn passie voor lezen herontdekt.

(Syrië) is percussionist, trainer en workshopleider. Hij speelt op oriëntaalse en wereld-slagwerkinstrumenten (frame drum, darbouka, djembe, cajon, handpan) in bands als Étoiles Électriques en HAN Here & Now, in uiteenlopende muziekstijlen. Voor organisaties als Sounds of Change, Raw Resonance, Art Root Collective, Orchestre Partout en Fort van de Verbeelding leidt hij muziekworkshops en creatieve trainingen.

Muziek is een taal die verbindt, ongeacht afkomst, cultuur en taal. Vanuit dit idee startte Orchestre Partout in 2010 de eerste muziekwerkplaats in asielzoekerscentrum Alkmaar, en sindsdien worden er wekelijks muzieklessen en repetities in Nederlandse azc’s georganiseerd. Orchestre Partout is een band en broedplaats met muzikanten uit de hele wereld, en combineert muziek van alle soorten en maten tot een divers wereldrepertoire: van stampende Koerdische dansen tot Syrische ballades of funky Punjabi lovesongs.

is moderator, trainer en presenteert de boekentalkshow Leesoffensief die wordt uitgezonden op AT5.
Naast dat zij fan is van boeken en verhalen delen waardoor er andere perspectieven komen, heeft ze een eigen bedrijf waarmee zij internationale organisaties en bedrijven traint op het gebied van privileges, intersectionaliteit, inclusie en veiligheid.

(1988) debuteerde als schrijver in 2010 met de roman Alles is altijd fictie, een sterk verhaal waarin de hoofdpersoon vertrekt uit haar ouderlijk huis en een kamer betrekt. Niemand lijkt haar echt op te merken. Ze heeft moeite een authentiek persoon te worden. In 2013 verscheen haar tweede boek, Dit blijft tussen ons, over een buurtgemeenschap waar de gemoederen hoog oplopen. Charlatans (2021) is een avonturenroman met een gothic sfeer, illusionisme en spookachtige ontwikkelingen over stadsbewoners die zich keren tegen nogal radicale wetten en voorschriften.

is journalist (werkzaam voor NRC en Investico), schrijver, interviewer, presentator en vertaler. Ze doet voor NRC verslag over Oekraïne sinds het begin van de Russische invasie in 2022. Eerder schreef ze nieuwsartikelen over onder meer Rusland, Oekraïne, Moldavië en Georgië. Voor Investico schreef ze over onder andere arbeidsuitbuiting en moderne slavernij in Nederland en Europa. Samen met collega-Investico-redacteur Sylvana Verbraak maakt en presenteert Peek de podcast Speurwerk over onderzoeksjournalistiek, waarin ze Investico's nieuwste publicaties belichten en tonen hoe journalisten te werk gaan. Peek studeerde Moderne geschiedenis en Russisch. Ze vertaalde Alejandra Ortiz' De waarheid zal me bevrijden (2022) uit het Engels, een verslag vanuit een Limburgs azc en tevens dagboek van een Mexicaanse trans vrouw.

weet als geen ander te raken met haar stem en de liederen van Bollywood. Ze is als singer-songwriter een bekende naam in de Surinaams-Hindostaanse en Indiase gemeenschappen, en deed de soundtrack voor Zoop in India, de speelfilm die in 2006 met veel succes in de bioscopen vertoond werd. In het kader van het Bidesia project trad ze in India op tijdens Kumbh Mela, het grootste religieuze feest in het hindoeïsme. Door haar multilinguale achtergrond, maar met haar hart bij haar moedertaal Sarnámi heeft ze een groot aandeel gehad in muzikale samenwerkingen met onder meer de Indiase zangeres Asha Bhonsle, de Britse rapper Apache Indian, het Metropole Orkest, zanger Kenny B, het Residentie Orkest en het Matangi Quartet.

(Oekraïne, 1974), virtuoos accordeonist, woont sinds 2002 in Nederland. Hij werd opgeleid aan de muziekacademies van Poltava, Kiev en Enschede. In 1999 bracht hij zijn eerste CD Awakening uit met werk van o.a. Vivaldi, Bach, Pachelbel en Piazolla. Hij specialiseerde zich aan Codarts Rotterdam in Argentijnse tango op bayan en bandoneon. Hij won in Nederland als solist de Nationale Accordeoncompetitie 2005 met zijn vertolking van Victor Vlasovs ‘Vijf gezichten op het land van de Goelag archipel’, tevens het titelstuk van zijn in 2012 verschenen CD Gulag. Hij heeft een voorliefde voor genre-overschrijdende projecten waarbij beeldende kunst, literatuur en muziek elkaar aanvullen en in elkaar overvloeien. Zulke projecten ontwikkelde hij onder meer met schrijver en beeldend kunstenaar Armando, beeldhouwer en tekenaar Koenraad Tinel en met schrijvers, journalisten en filmmakers, waaronder Stefan Hertmans, Cherry Duyns en Peter d’Hamecourt. Voor zijn dubbel-CD De Sneeuwstorm (2022) arrangeerde en speelde Lysenko op bayan de muziek van Georgi Sviridov bij Alexander Poesjkins gelijknamige verhaal, voorgedragen door de met de Martinus Nijhoffprijs bekroonde Poesjkin-vertaler Hans Boland. Met inzamelacties en benefietvoorstellingen brengt Oleg geld bijeen om een ambulance te bekostigen voor de Oekraïense regio Poltava, waar zijn familie vandaan komt.

(Oekraïne, 1983) is schrijver, essayist en journalist. Haar werk is in meerdere talen uitgegeven. Sinds 2011 woont ze in Wenen en vanaf 2014 schrijft ze in het Duits, waaronder columns voor de Duitse zender Deutsche Welle en nieuwsmagazine Zeit Online. Haar roman Vinvis der vergetelheid (Zabuttya, 2016) is najaar 2022 gepubliceerd in de Nederlandse vertaling van Tobias Wals en Marina Snoek, waarover NRC schreef: "Dan weer ademt de roman de typische, vroeg twintigste-eeuwse Thomas Mann-sfeer, dan weer maakt het een sprong naar het liefdesleven van een moderne jonge vrouw. Het werkt werkelijk prachtig. (...) Uiteindelijk wil deze ongelofelijk rijke, lyrische en melancholische roman iets vertellen over generationeel trauma. En nog meer dan over de geschiedenis van Oekraïne, gaat Maljartschuks boek over vergeten." In 2012 verscheen haar romandebuut Biografie eines zufälligen Wunders en in 2022 de essaybundel Gleich geht die Geschichte weiter, wir atmen nur aus, waarin ze beschrijft wat de oorlogszuchtige expansiepolitiek van Rusland vanaf de Maidan-protesten in 2014 aanricht in Oekraïne. In 2018 won Maljartschuk de Ingeborg Bachmann-prijs voor haar korte verhaal Frösche im Meer.

(UK, 1993), schrijver en fotograaf, groeide op in zuidoost Londen, wat ook de setting is van zijn bestseller debuutroman Open water (2021). Hij publiceerde in vele magazines waaronder Litro en The White Review; zijn korte verhaal Pray stond op de shortlist van de BBC National Short Story Award in 2020. Open water won de Costa First Novel Award en Debut of the Year bij de British Book Awards, en was een nummer één bestseller in de Times. Dit is een intens liefdesverhaal: "Teder en zorgvuldig geobserveerd, licht werpend op de beperkingen van mannelijkheid." (The Guardian). Twee jonge mensen ontmoeten elkaar in Zuidoost-Londen. Beiden zijn zwarte Britten, beiden wonnen beurzen voor privéscholen waar ze moeite hadden om erbij te horen, beiden zijn nu kunstenaars - hij een fotograaf, zij een danseres - in een stad die hen afwisselend viert en afwijst. Voorzichtig en teder worden ze verliefd. Maar twee mensen die voorbestemd lijken om samen te zijn, kunnen nog steeds door angst en geweld uit elkaar worden gerukt. Open Water stelt de vraag wat het betekent om een persoon te zijn in een wereld die je alleen ziet als een zwart lichaam, om kwetsbaar te zijn als je alleen wordt gerespecteerd vanwege je kracht. Zijn tweede roman Small Worlds verschijnt in mei 2023, en de Nederlandse vertaling Kleine werelden in juni 2023.

is Europa-verslaggever voor BNR Nieuwsradio. Daarnaast is hij afgestudeerd slavist. Hij studeerde, woonde en werkte in Sint Petersburg, Kiev en Warschau - en reisde door heel Centraal- en Oost-Europa, en Centraal-Azië. Als Europa-verslaggever en voormalig Oekraïne-correspondent volgt hij de Russische oorlog in Oekraïne op de voet, evenals de gevolgen. Geert Jan is ook net terug uit Oekraïne, waar hij 2 weken rondreisde en verslag deed. Samen met Floris Akkerman maakt hij sinds 2019 de podcast BNR Perestrojkast, 'de enige echte podcast van BNR over Midden- en Oost-Europa', met nationale en internationale gasten zoals Vitaliy Klitsjko, Svetlana Tichanovskaja, Edi Rama, Nino Haaratischwili en Sasha Marianna Salzmann.

volgde na zijn journalistieke opleiding Oost-Europese Studies aan de UvA en specialiseerde zich in de Russische taal, economie, politiek, geschiedenis en cultuur. Hij werkte van 2009 tot en met 2013 als correspondent in Rusland voor Nederlandse en Belgische media, reisde door het hele land en schreef over politiek, economie, cultuur en het dagelijkse leven. Als verslaggever voormalige Sovjet-Unie met als standplaats Nederland werkte hij onder andere voor Bureau Buitenland van de VPRO, De Correspondent en Wordt Vervolgd en tegenwoordig voor het Reformatorisch Dagblad. Voor Trouw is hij correspondent Noord-Holland, en bij NRC eindredacteur en verslaggever vanuit Oekraïne over de oorlog tegen Rusland. Vanaf 2019 presenteert Floris met Geert Jan Hahn voor radiozender BNR Perestrojkast, 'de enige echte podcast over Centraal- en Oost-Europa. Want over de voormalige Sovjet-Unie vallen nog vele verhalen te schrijven en te vertellen.'

(Suriname, 1962) is sinds 2021 de Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme. Baldewsingh was 12 jaar, van 2006 tot 2018, wethouder in Den Haag. Daaraan voorafgaand was hij redacteur van documentaires en vanaf 1998 Haags gemeenteraadslid. Als wethouder heeft hij diverse beleidsterreinen in zijn portefeuille gehad, zoals sociale zaken en werkgelegenheid, wijkaanpak, sport, stadsbeheer en milieubeleid, volksgezondheid, inburgering en integratie, personeel en organisatie en burgerzaken. Naast zijn werk als NCDR participeert hij als duale promovendus in het programma van Leiden University Dual PhD Centre The Hague. Zijn proefschrift zal gaan over het Sarnámi als een taal in verdrukking.

(Iran, 1960) is vanaf juni 2019 lid van de GroenLinks-fractie van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Ze is vice-voorzitter en secretaris van de fractie. Van 2008 tot 2018 was ze voorzitter van de Raad van Bestuur van Oxfam Novib. Ze is zeer ervaren op het gebied van internationale samenwerking en mensenrechten, en is onder meer werkzaam in coaching en strategieontwikkeling op het gebied van leiderschap en organisatieverandering. Zelf kwam ze in 1983 als politiek vluchteling naar Europa. Ze was van 1998 tot 2006 lid van de Tweede Kamer. In 2007 werkte ze mee aan de opbouw van het Afghaanse parlement, als consultant van het VN–onderdeel UNDP. Als bestuurder was zij ondermeer betrokken bij de adviesraad van het International Institute for the Study of Islam in the Modern World. Sinds 2018 is ze bestuursvoorzitter van Stichting Writers Unlimited. Karimi schreef drie boeken: Slagveld Afghanistan (2006), samen met Chris Keulemans Het geheim van het vuur (2005) en In naam van de vrijheid: hoe onze wereld na 9/11 steeds onvrijer is geworden (2021).

(1957) is directeur van het Literatuurmuseum in Den Haag en voorzitter van de Jan Campert-stichting. Hij studeerde Nederlands in Leiden en werkte vanaf 1982 voor de toen Letterkundig Museum geheten instelling die zorgt voor het nationale literaire erfgoed. Hij maakte er tentoonstellingen over onder anderen Remco Campert, Miep Diekmann en Cees Nooteboom. Van 2002 tot 2005 was hij directeur van het Haags Historisch Museum/Museum de Gevangenpoort te Den Haag, daarna van Stichting Lezen. In 2009 keerde hij als directeur terug bij het Literatuurmuseum. Meinderts publiceerde over de schrijvers Anna Blaman, Emmy van Lokhorst en Sonja Witstein. Verder schreef hij Een literaire roadtrip: in 30 dagen langs 100 schrijversgraven (2010), ‘Uit geil en bloed bestaat dit rotte leven!’: Max Kijzer (1893-1944) (2021) en In gekroonde stoeten (2022).

(2008) is de eerste Jonge Stadsdichter van Den Haag. Haar winnende gedicht Een reis door de stad waar mijn leven compleet voelt: Den Haag gaf tijdens de finale de doorslag. Chelsy mag zich een jaar lang de Jonge Stadsdichter van Den Haag noemen. De finale van de scholenwedstrijd, een initiatief van Gemeente Den Haag, Bibliotheek Den Haag, Huis van Gedichten en Literatuurmuseum, vond plaats tijdens Nationale Gedichtendag in de Centrale Bibliotheek. Finalisten van acht Haagse scholen mochten hun gedicht voordragen. Chelsy krijgt het komende jaar begeleiding in schrijven en voordragen van Huis van Gedichten.

(Nieuwendijk, 1991) is schrijver en dichter. Rijneveld won in 2020 als eerste Nederlandse schrijver de International Booker Prize voor The Discomfort of Evening, de Engelse vertaling door Michele Hutchison van zijn romandebuut De avond is ongemak (2018). Zijn eerste bundel Kalfsvlies (2015) bekroond met de C. Buddingh'-prijs werd in 2019 gevolgd door de bundel Fantoommerrie. Zijn gedichten zijn als raadselachtige prozaverhalen waarbij vooral de sterke metaforen opvallen. Hij schrijft over grote thema’s als dood en eenzaamheid, en over ervaringen als plattelandskind dat in de grote stad gaat studeren.  In 2021 verscheen zijn tweede roman Mijn lieve gunsteling waarin een veearts en de dochter van een boer een obsessieve fascinatie voor elkaar ontwikkelen. Zijn dichtbundel Komijnsplitsers. (2022) onderzoekt wat het betekent om te wonen: in een huis, in jezelf en in verhoudingen tot anderen. Datzelfde jaar verscheen het Boekenweekessay, Het warmtefort, van zijn hand.

Instagram: @lucasrijneveld

(Rotterdam, 1984) schrijft romans, literaire nonfictie en essays in o.a. Vrij Nederland, Het Parool en NRC Handelsblad. Voor zijn roman Stinknegers (2006), waarin de hoofdpersoon solo door West-Afrika reist, ontving hij de Dick Scherpenzeelprijs. Verder publiceerde hij o.a. Het leven is verschrikkulluk (2005), It's Amaaazing (2006), Miracoloso (2008), De grootsheid van het al (2013) en Dagboek van een puber (2018). In Jaguarman; Mijn vader, zijn vader en andere Surinaamse helden (2020), een mix van fictie, nonfictie en reisverhaal, spreekt hij in Suriname met archeologen, dansleraren en wintipriesters, en maakt kennis met Surinaamse schrijvers, denkers en verzetshelden zoals Anton de Kom, Papa Koenders en Bram Behr. Hij ontving in 2022 de Anna Blaman-prijs voor zijn hele oeuvre. In 2023 verscheen zijn Boekenweekessay Boto Banja of: het geheime genootschap der dansende schrijvers.

(1962) is schrijver, literair programmamaker, uitgever en sinds 2023 directeur van Writers Unlimited. Haar autobiografische debuut Eisprong (2001), een internationaal succes, werd in meer dan twintig landen gepubliceerd. De vrouw die zegt dat ze mijn moeder is (2010) verhaalt over adoptie in een familiegeschiedenis tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog. Uyterlinde werkte als redacteur en uitgever voor diverse literaire uitgeverijen, waaronder De Bezige Bij en J.M. Meulenhoff. Tussen 2007 en 2015 was ze verbonden aan Writers Unlimited, eerst als programmamaker en daarna als programmacoördinator van het festival. Vanaf 2017 was ze uitgever-directeur bij World Editions, gespecialiseerd in Engelstalig vertaalde literatuur uit de hele wereld. Voor de Openbare Bibliotheek Amsterdam verzorgde ze de Literaire Salon en voor Women Inc. de literatuurreeks Read my Lips. Ze coördineerde de literaire programmering van het Guest of Honour-programma, dat op de Frankfurter Buchmesse in 2016 Nederlandse en Vlaamse literatuur presenteerde.

is een eigenzinnig orkest dat op haar instrumenten durft te zingen, dansen, huilen en te lachen. Dit alles vanuit traditie, vernieuwing, verrassing en een vleugje entertainment. Het orkest werkt sinds de oprichting in 2006 samen met vele solisten, componisten, koren en theatermakers. Zo liet de vermenging van de fluweelzachte toon van Eric Vloeimans met de cornetto horen dat barok een geluid van nu is. Samen met Vloeimans ontving Holland Baroque een Edison voor het album Carrousel. De tournees met pianovirtuoos Leszek Możdżer lieten zien dat ook in een barokorkest een partituur voortdurend kan veranderen wanneer de componist zich al improviserend tussen de musici bevindt. Ook cellist Giovanni Sollima componeerde een aantal stukken voor Holland Baroque. Het muzikale treffen tussen Wu Wei, wereldwijd een van de belangrijkste sheng-spelers van dit moment, en Holland Baroque resulteerde in de cd Silk Baroque bij het gerenommeerde label Pentatone. Holland Baroque werd Reinbert de Leeuws boezemvriend tijdens de gezamenlijke zoektocht naar zijn waarheid van Bachs Matthäuspassion. Zowel de documentaire als de integrale registratie die Cherry Duyns daarvan maakte draaiden maandenlang in de bioscopen.

(Marokko, 1970) is fictie- en toneelschrijver, advocaat en docent. Ze won in 2008 de Vlaamse debuutprijs met haar roman Vrouwland (2007), over jongeren die dromen van een beter leven. In 2006 werd Lamrabets verhaal Mercedes 207 ook al bekroond met de Kif Kif Literatuurprijs. In 2008 verscheen haar korte verhalenbundel Een kind van god, in 2011 gevolgd door de roman De man die niet begraven wilde worden, bekroond met de Ultima voor literatuur, de Vlaamse staatsprijs voor cultuur. In haar werk spelen kwesties als identiteit, geloof, migratie en de positie van minderheden een belangrijke rol. Haar roman Vertel het iemand (2018) gaat over het leven van een Berber-jongen en over het verzwegen, aandeel van Marokkaanse soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Lamrabet maakt deel uit van het schrijverscollectief Fixdit, dat het bewustzijn over genderongelijkheid in de letteren wil vergroten. Ze is ook praktijkassistent voor discriminatierecht aan de Legal Clinic van de Rechtenfaculteit van de Universiteit van Gent en doceert aan het Odisee College in Brussel.

(Suriname, 1999) is een countertenor en prijs- en publieksprijswinnaar van het Prinses Christina Concours 2021. Arturo begon op achtjarige leeftijd met solozang in de kerk in Suriname en was een van de eerste leerlingen van de Kathedrale Koorschool in Paramaribo. In 2017 vertrok hij naar Nederland om verder te studeren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Arturo is een veelzijdig performer met een grote liefde voor Opera, Barok- en Hedendaagse muziek. Hij maakte zijn operadebuut bij De Nationale Opera en LOD muziektheater met de nieuw geschreven opera Het meisje, de jager en de wolf van Vasco Mendonça. Andere engagementen zijn een tournee naar Suriname met ensemble Holland Baroque, een optreden tijdens het O. Festival, de Koorbiënnale 2022 als solist met Stargaze ensemble en een hoofdrol in twee hedendaagse opera's tijdens het Opera Forward Festival in Amsterdam. Daarnaast speelt hij vaak muziek van zwarte componisten met zijn pianoduo. Met dit duo trad hij op in De Nationale Opera in Amsterdam en op tv in Podium Witteman.

(Suriname, 2001) begon haar muzikale opleiding toen zij negen jaar oud was op de Kathedrale Koorschool Suriname. Daar is haar passie voor klassieke muziek begonnen. Drie jaar geleden kreeg Lucretia de kans om naar Nederland te komen. Hier begon zij haar studie op de School voor Jong Talent. Daar ontdekte zij haar liefde voor Barokmuziek. Zij studeert nu Oude muziek aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Lucretia is daarnaast lid van het Nationaal Gemengd Jeugdkoor. Zij heeft masterclasses gevolgd bij Emma Kirkby, Michael Chance en Andrea Scholl. Ze reisde met ensemble Holland Baroque naar Suriname om daar samen met de kinderen van de Kathedrale Koorschool een aantal concerten te geven.

(India, 1984) is schrijver, criticus en vertaler. Ze is redacteur van Extra Extra Magazine en doceert aan de afdeling Creative Writing bij Artez University of the Arts. Ze schrijft regelmatig over literatuur (o.a. voor De Groene Amsterdammer, NRC en De Nederlandse Boekengids) en publiceerde vertalingen, essays en fictie.

(Waddinxveen) is loco-burgemeester en wethouder Armoede, Inclusie en Volksgezondheid van de gemeente Den Haag. Ze werkte als bestuurssecretaris bij Jeugdbescherming west, een instelling voor jeugdbescherming en jeugdreclassering. Voor GroenLinks was ze, onder meer, van 2011 tot 2015 steunfractielid voor de Statenfractie van GroenLinks, van 2016 tot 2018 fractievertegenwoordiger voor de gemeenteraadsfractie van GroenLinks, in 2021 fractievoorzitter van GroenLinks en lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2022. Sinds september 2022 is ze wethouder met de portefeuilles armoede, emancipatie en volksgezondheid voor GroenLinks.

(1957) werkt sinds 2004 fulltime als vertaler Frans-Nederlands. Haar vertaaloeuvre omvat ruim zestig titels, waaronder werk van Albert Camus, Simone de Beauvoir, Maryse Condé, Philippe Besson en David Diop, en strips van onder meer Pénélope Bagieu. Ze doceerde tien jaar aan de Vertalersvakschool in Amsterdam en gaf in diezelfde tijd jaarlijks een minor literair vertalen aan het Instituut voor Tolken en Vertalen in Utrecht. Daarnaast was ze vier jaar voorzitter van de werkgroep literair vertalers van de Vereniging van Letterkundigen (tegenwoordig de Auteursbond). In 2007 ontving ze het Elly Jaffé Stipendium voor veelbelovende beginnende vertalers Frans-Nederlands. In 2020 won ze de Europese Literatuurprijs met Meer dan een broer, haar vertaling in het Nederlands van Frère d'âme van David Diop. Voor haar vertaling van Philippe Bessons Lieg met mij heeft Martine Woudt de Euregio Literatuurprijs voor Scholieren 2021 gekregen.

is student met een Congolese achtergrond bij de opleiding European Studies bij De Haagse Hogeschool, en heeft passies voor dichten, het vertellen van verhalen, de Afrikaanse keuken en muziek. Hij interviewt schrijver Raoul de Jong in het gelijknamige programma van The Lighthouse / De Haagse Hogeschool en het Winternachten festival 2023.

ziet zichzelf enkel als schrijver. Of men haar ervaart als een spoken word-artiest, storyteller of poëet laat ze aan de toeschouwer over. Haar focus ligt voornamelijk op het op papier zetten van haar zielsexpressie. Ze uit zich in haar teksten vaak over haar verhouding als zwarte vrouw tot de witte maatschappij. Verder probeert ze in haar werk uit te dagen om verder te denken dan het vanzelfsprekende.

is een Nederlands-Surinaamse beeldend kunstenaar van Hindostaanse afkomst. Rodjan is geboren en getogen in Rotterdam-Zuid en heeft een Bachelor of Arts van de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda. Rodjan werkt voornamelijk met grafiet en olieverf. Haar werk vertegenwoordigt thema's als migratie, queerness en diaspora, en een groot deel van haar werk is gericht op portretten: portretten van mensen van kleur, foto's van voorouders en koloniale ansichtkaarten. Ze zet zich in om gemarginaliseerde en onzichtbaar gemaakte verhalen te vertellen met behulp van traditionele schildertechnieken. Haar project KALA PANI: 1873 - 2023 is een doorlopende serie olieverfschilderijen van Indiase vrouwen die in de negentiende en vroege twintigste eeuw werden gefotografeerd als koloniale objecten op plantages in het Caribisch gebied in Suriname, Trinidad en Tobago en Guyana.