Het Schrijversfeest

Het Schrijversfeest, met onder meer, kloksgewijs vanaf linksboven: Hans Tentije, Uri Eugenio, Alejandra Theus, Kay Sleking, Ernst Reijseger, Marije Langelaar, Jeroen Olyslaegers en Annet Schaap.

Winternachten festival viert de Nederlandse literatuur rond de uitreiking van de Jan Campert-prijzen met een feestelijk programma m.m.v. o.a. cellist Ernst Reijseger, danser Uri Eugenio, essayist Cyrille Offermans, tangogitarist Kay Sleking, actrice Alejandra Theus en gepresenteerd door Hassnae Bouazza.

Het Schrijversfeest 2018 werd geopend door de Belgische auteur en dichteres Carmien Michels die een van haar gedichten voordroeg. Vervolgens gaf Arie Storm, romanschrijver en literatuurcriticus (Het Parool, Vrij Nederland), zijn visie op 'De Staat van de Nederlandse letteren'.

Voordat Joris Wijsmuller, wethouder Stadsontwikkeling, Wonen, Duurzaamheid en Cultuur van de gemeente Den Haag, de prijzen aan de winnaars overhandigde, bepaalden de aanwezigen wie van drie genomineerde middelbare scholieren dit jaar de Jonge Campert-prijs, de prijs voor een jonge Haagse dichter, ontvangt. De scholieren droegen eigen gedichten voor die ze tijdens dichtworkshops op school hebben geschreven.

Marije Langelaar (1978) kreeg vervolgens de Jan Campert-prijs voor haar dichtbundel Vonkt! Haar laudatio kwam van danser en choreograaf Uri Eugenio, bekend van optredens met onder meer Scapino en LeineRoebana, en in So You Think You Can Dance.

Jeroen Olyslaegers (1967) kreeg de F. Bordewijkprijs voor zijn roman WIL. Zijn lofredenaars waren Herman Van Goethem - historicus, jurist, hoogleraar en rector van de Universiteit van Antwerpen - en actrice Alejandra Theus -  Toneelgroep Amsterdam, Toneelgroep Oostpool, Theater Artemis en Huis van Bourgondië - die een fragment voordroeg uit WIL.

Aan Annet Schaap (1965) is voor Lampje de Nienke van Hichtum-prijs 2017 toegekend. Haar laudatio was in handen van tangogitarist en contrabassist Kay Sleking. 

De middag culmineerde in de uitreiking van de Constantijn Huygens-prijs aan Hans Tentije. De prijs is toegekend aan zijn gehele poëtisch oeuvre. Tentije kreeg een muzikale laudatio van cellist Ernst Reijseger en hij werd toegesproken door essayist Cyrille Offermans.

Een programma in samenwerking met de Jan Campert-stichting / Literatuurmuseum.

Informatie

Datum en tijd zondag 21 januari 2018 van 14:00 tot 16:00 uur
Locatie Theater aan het Spui - Zaal 1
Prijs 15,-
12,50 (Uitpas)
7,50 (CJP, Studenten, Ooievaarspas)

Line-up

Hans Tentije

(Beverwijk, 1944) is winnaar van de Constantijn Huygens-prijs 2017. De prijs is toegekend aan zijn gehele poëtisch oeuvre. Tentije, pseudoniem van Johann Krämer, debuteerde in 1975 en schreef sindsdien 16 dichtbundels. Het cynisme - ingegeven doordat de verwachtingen na de veelbelovende late jaren ‘60 niet werden ingelost - is een constante in zijn werk. Tentije schrijft poëzie die niet aan modes onderhevig is en waarin hij precieze woorden voor het ongrijpbare zoekt. Zijn stijl sluit aan bij de Amerikaanse epische traditie. In lange, beschrijvende gedichten bezoekt hij plaatsen waar het verstrijken van de tijd voelbaar is. Zijn werk valt op door zijn oog voor detail en rake typeringen van personages en landschappen. Tegelijkertijd creëert hij soms een zekere onbestemdheid waardoor werkelijkheid, droom en verbeelding in elkaar overvloeien, wat tot bijzondere inzichten leidt. Tentije won eerder onder andere de Van der Hoogtprijs en de Guido Gezelleprijs.
Hans Tentije - foto Victor Schiferli

Annet Schaap

(Ochten, 1965) illustreerde al zo’n 200 kinderboeken toen ze in 2017 debuteerde als schrijver met het kinderboek Lampje. Hiermee won ze de Nienke van Hichtum-prijs. Het was de eerste keer dat deze prijs werd toegekend aan een debuut. Ook schreef ze jeugdtheaterstukken, liedjes en het libretto van een kinderopera. Ze kreeg in 2015 de Willem Wilmink Gedichtenprijs voor Marianne. Lampje is een indrukwekkende avonturenroman over de dochter van een vuurtorenwachter met één been. Na een vreselijke storm gaat er van alles mis en wordt Lampje uit huis geplaatst. Samen met muzikante Fredrike de Winter heeft Annet een vertelvoorstelling (7+) gemaakt van Lampje. Het boek is ook verfilmd en als TV-serie vertoond. Annet is een rasverteller met een duidelijke boodschap: vrijheid schuilt vooral in de acceptatie van eigenheid, eigenaardigheid en feilbaarheid.
Annet Schaap - foto: Bonnita Postma

Jeroen Olyslaegers

(Mortsel, 1967) schrijft columns, theaterteksten en proza. Zijn romans WIJ (2009), WINST (2012) en WIL (2016) vormen een drieluik over de woelige geschiedenis van de afgelopen eeuw waarin het individu zijn houding tegenover de gemeenschap moet bepalen. In WIJ vertelt hij hoe een groep vrienden in 1976 feestend vakantie viert in Spanje dat zich net van het juk van Franco heeft bevrijd. In WINST ziet een kunsthandelaar die een expositie organiseert in Berlijn hoe de stad is veranderd sinds 1989. WIL is een roman over de Tweede Wereldoorlog, waarin de hoofdpersoon ziet hoe de een joden probeert te redden terwijl de ander hen juist de dood in wil jagen. Voor deze roman ontving Olyslaegers de F. Bordewijk-prijs. “Met imposante zinnen en in een vernuftige compositie maakt hij de onoverzichtelijkheid van de oorlogsjaren in de volle breedte voelbaar,” zo oordeelde de jury. Olyslaegers won met zijn toneelstukken ook diverse theaterprijzen, onder andere vanwege zijn maatschappelijk engagement.
Jeroen Olyslaegers - foto Koen Broos

Marije Langelaar

(Goes, 1978) is dichter. Haar derde bundel, Vonkt, verscheen in 2017 en werd bekroond met de Jan Campert-prijs en genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2018. In de gedichten van Langelaar raakt het sprookjesachtige aan het grimmige, de passie aan de dood. In haar debuut De rivier als vlakte wordt nog veel gefeest en gevreeën en overheerst het licht. Haar tweede bundel, De schuur in, is duisterder. De mens is vaak speelbal van grotere krachten. Vonkt is volgens de jury van de Jan Campert-prijs ‘Een aanstekelijke bundel die bulkt van de passionele liefde voor het leven en de taal.’
Marije Langelaar - foto Charlotte Koster

Hassnae Bouazza

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.
Hassnae Bouazza - foto Ruud Pos

Arie Storm

(Den Haag, 1963) is schrijver en literatuurcriticus. Niet alleen zijn wekelijkse recensie in Het Parool wordt door menig auteur bevreesd, ook zijn romans doen de gemoederen hoog oplopen. Storm balanceert namelijk graag op de grens tussen werkelijkheid en fictie: zo voert hij in zijn laatste roman, Een diadeem van dauw uit 2017, voor de derde keer zijn personage August Voois op, toevalligerwijs ook schrijver en literatuurcriticus die werkt aan een roman getiteld Een diadeem van dauw. In Storms eerdere roman, Luisteren hoe huizen ademen, bekritiseerde Voois de presentatoren van het radioprogramma waarin hij een rubriek heeft. Niet veel later moest Storm stoppen met zijn boekenrubriek in de Tros Nieuwsshow.
Arie Storm - foto Lolita Storm

Ernst Reijseger

(Bussum, 1954) leerde vanaf zijn achtste cello spelen bij Anner Bijlsma, destijds de eerste cellist van Het Concertgebouworkest. Eind jaren zestig begon hij te improviseren en ontwikkelde hij zijn eigen speelstijl. Hij trad vanaf die tijd op in heel Europa op met diverse ensembles, die zowel moderne klassieke muziek als geïmproviseerde jazz speelden. Eind jaren tachtig richtte hij het Clusone Trio op, dat in tien jaar vijf albums maakte en wereldwijd concerten gaf. Tegenwoordig treedt Reijseger vooral op met pianist Harmen Fraanje en de Senegalese vocalist Molla Sylla. Reijseger schrijft ook muziek voor films en documentaires, o.a. voor Werner Herzog. Hij geeft wereldwijd les aan kinderen en volwassenen en begeleidde o.a. de dichter Ester Naomi Perquin, schrijfster/dichter Joke van Leeuwen en kunstenares Gerti Bierenbroodspot. Met dichter Ramsey Nasr trad hij op tijdens Winternachten 2010 in een programma dat furore maakte. De cellist maakte meer dan 150 cd’s en won o.a. de Boy Edgar Prijs en een Edison. In 2010 kreeg hij een Gouden Kalf voor beste filmmuziek.
foto Serge Ligtenberg

Cyrille Offermans

(Sittard, 1945) is essayist en criticus. In zijn lange reeks essays, over o.a. kunst, literatuur, cultuurgeschiedenis, filosofie en sociologie, stelt hij zich teweer tegen een te gemakkelijke en consumptieve kunst- en werkelijkheidsbeleving. Dikwijls hebben de essays een autobiografische inslag. Na drie jeugdromans debuteerde hij in 2011 als romancier met Dood van een leraar. Net als in zijn essays klinkt hierin scherpe kritiek door op het onderwijs en de uitgeverswereld. Het onderwijs gaat gebukt onder gebrek aan toewijding en gemakzucht, terwijl in de uitgeverswereld de commercie het wint van idealisme en deskundigheid. Voor Offermans is er bij elke vorm van kunst - bedoeld of onbedoeld - altijd sprake van engagement. Hij spreekt zich in zijn werk uit tegen de esthetische vrijblijvendheid van kunstenaars en intellectuelen, die volgens hem altijd een verantwoordelijkheid hebben ten aanzien van de maatschappij.
Cyrille Offermans

Kay Sleking

(Zeist, 1968) is tangogitarist, contrabassist en bandoneonist. In 2005 richtte hij Guitarras Tango op, waarmee hij in binnen- en buitenland optreedt. In 2012 vormde hij samen met o.a. Julian Peralta het Orquesta Tipica Tango Masivo en in 2016 startte hij met Orquésta Típica Bélgica, dat vooral dansrepertoire speelt. Sleking studeerde klassieke gitaar aan het Amsterdams en Rotterdams Conservatorium en specialiseerde zich in Argentijnse tango. Hij rondde zijn studie met lof af, waarna hij direct bij de vakgroep aan de slag kon als gitaardocent. Momenteel geeft hij les aan CODARTS in Rotterdam. In 2006 bracht hij een solo-cd uit, Guitarra Y Tango, waarop hij traditionele tango in nieuwe arrangementen speelt. Sleking wordt geroemd om zijn sublieme techniek en zijn interessante mengeling van meerstemmig klassiek spel en improvisatie.
Kay Sleking - foto Menno van der Meulen

Herman Van Goethem

(Mortsel, 1958) is historicus, jurist, hoogleraar en algemeen directeur van Holocaustmuseum Kazerne Dossin in Mechelen. In zijn werk concentreert hij zich op Vlaamse geschiedenis, fotografiegeschiedenis en jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog. Van Goethem vertaalt dit in toegankelijke non-fictie, zoals De monarchie en ‘het einde van België’ en Leopold III – De koning, het land, de oorlog, dat genomineerd werd voor de Gouden Uil. Sinds oktober 2016 is hij rector van Universiteit Antwerpen, waar hij meer studenten uit achterstandsgroepen wil verwelkomen: “Binnen de intellectuele opleidingen stromen er te weinig kwaliteitsvolle jongeren door uit kansengroepen”, zei hij in een interview met ScienceGuide. Momenteel werkt Van Goethem aan een boek dat voortvloeit uit zijn wetenschappelijk onderzoek sinds 2005: Antwerpen, 1942. Vier seizoenen. Met als belangrijkste bronnen politiearchieven, gerechtelijke dossiers en dagboeken beschrijft hij hoe de politie geleidelijk afgleed naar extreem geweld en hoe de maatschappij dat allengs accepteerde.
Herman Van Goethem - foto: Katrijn Van Giel

Aad Meinderts

(1957) is directeur van het Literatuurmuseum in Den Haag en voorzitter van de Jan Campert-stichting. Hij studeerde Nederlands in Leiden en werkte vanaf 1982 voor de toen Letterkundig Museum geheten instelling die zorgt voor het nationale literaire erfgoed. Hij maakte er tentoonstellingen over onder anderen Remco Campert, Miep Diekmann en Cees Nooteboom. Van 2002 tot 2005 was hij directeur van het Haags Historisch Museum/Museum de Gevangenpoort te Den Haag, daarna van Stichting Lezen. In 2009 keerde hij als directeur terug bij het Literatuurmuseum. Meinderts publiceerde over de schrijvers Anna Blaman, Emmy van Lokhorst en Sonja Witstein. Verder schreef hij Een literaire roadtrip: in 30 dagen langs 100 schrijversgraven (2010), ‘Uit geil en bloed bestaat dit rotte leven!’: Max Kijzer (1893-1944) (2021) en In gekroonde stoeten (2022).
Aad Meinderts - foto Serge Ligtenberg

Uri Eugenio

(Philipsburg, St Maarten, 1982) is danser, dansdocent en choreograaf. Televisiekijkers herkennen hem van zijn optredens in So You Think You Can Dance en Dancing Queen. Eugenio bracht zijn jeugd door op Sint Maarten, waar hij zijn eerste danslessen volgde. Na zij studie aan de Fontys School of the Arts in Tilburg danst hij bij gerenommeerde gezelschappen als Scapino Ballet en, momenteel, LeineRoebana. In 2014 werd hij genomineerd voor De Zwaan, de prijs voor meest indrukwekkende dansprestatie. Eugenio staat wereldwijd op de planken, hij trad onder meer op in New York en Shanghai. Daarnaast geeft Eugenio les in jazz en moderne dans, waarbij hij leerlingen leert gevoel te vertalen naar dans. “Elke keer iets opnieuw voelen, dat is voor mij het bijzondere aan dansen”, zei Eugenio tijdens een workshop. Maar niet alleen in dans kan Eugenio zijn gevoel kwijt: hij ontwerpt zelf ook gehaakte mutsen en sjaals.
Uri Eugenio

Alejandra Theus

(België, 1981) speelt de hoofdrol in de Vlaamse televisieserie Zie mij graag. De Vlaams-Colombiaanse actrice speelt Anna, die haar leven probeert op te bouwen na haar scheiding. Het is de eerste grote televisierol voor Theus, die tot nog toe vooral op toneel schitterde. Ze kreeg tijdens haar studie aan de Toneelacademie in Maastricht al mooie rollen in stukken van ambitieuze regisseurs als Eric de Vroedt (mightysociety 5) en Thibaut Delpeut (Britannicus). Voor haar aandeel in de afstudeervoorstelling Het Koude Kind (regie: Domien Van der Meiren) werd ze onderscheiden met de Kemn-A-Ward 2008. In 2010 kreeg ze de Zilveren Krekel voor haar hoofdrol in Woeste hoogten, Rusteloze Zielen van Theater Artemis, geregisseerd door Floor Huygen. In 2014 volgde een nominatie voor de Theo d’Or voor haar rol in Wreed en Teder van regisseur Michiel de Regt. Eind 2017 schitterde Theus in de met sterren overladen bewerking van Richard Yates’ Revolutionary Road geregisseerd door Erik Whien.
Alejandra Theus - foto Carla Kogelman

Carmien Michels

(Leuven, 1990) bekijkt taal en verhaal in alle mogelijke vormen, zowel verbaal als non-verbaal. Ze studeerde Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen waar ze in 2016 een onderzoek afrondde. Datzelfde jaar won ze het Nederlands en Europees kampioenschap Poetry Slam én pakte ze brons op het wereldkampioenschap in Parijs. In haar romandebuut We zijn water (2013) verweeft ze verhalen van zeven personages die zich eigenwijs een weg door het leven banen. Opvolger Vraag het aan de bliksem (2015) is een eigentijdse Bildungsroman. In 2017 verscheen haar eerste dichtbundel, We komen van ver. Ze is huisverteller van M Museum Leuven, gastdocent aan LUCA School of Arts Hogeschool en bestuurslid van PEN Vlaanderen. Van 2017 tot 2019 is ze een van de jonge auteurs in het Europese talentontwikkelingsprogramma CELA: Connecting Emerging Literary Artists.
Carmien Michels - foto Koen Broos

Joris Wijsmuller

(Rosmalen, 1965) is sinds 2014 wethouder SWDC (Stadsontwikkeling, Wonen, Duurzaamheid en Cultuur) van de Gemeente Den Haag. Van 1998 tot 2014 was hij gemeenteraadslid en fractievoorzitter van de Haagse Stadspartij. Joris Wijsmuller bezocht de MTS voor Fotografie en Fotonica in Den Haag en hij werkte onder meer bij het World Wide Video Centre (het voormalige Kijkhuis).

Paula Golunska

is een jonge dichter die tijdens Winternachten festival 2017 de eerste Jonge Campert-prijs won. Zij nam najaar 2016 deel aan Spot on Young Poets, het educatieproject van Writers Unlimited, dichter Diann van Faassen en Museum Meermanno | Huis van het Boek. Tijdens dichtworkshops op Haagse middelbare scholen krijgen leerlingen les in dichten en voordracht. Paula droeg haar gedicht voor tijdens Winternachten 2017. Als een van de drie finalisten won zij tijdens het Schrijversfeest de Jonge Campert-prijs voor beste dichter-scholier. Ze was destijds leerling van het Edith Stein College in Den Haag en studeert nu aan de Wageningen University & Research.
Paula Golunska

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor