(1974, Rinsumageest) debuteerde in 2000 met de Friestalige dichtbundel De wizers yn it read (De wijzers in het rood). In 2008 verscheen de tweetalige bloemlezing uit zijn Friese gedichten, De Berte fan it swarte hynder/De geboorte van het zwarte paard. Bruinja heeft de gedichten zelf vertaald en in veel gevallen bewerkt. In deze bundel geeft hij een beeld van zijn jeugd op het Friese platteland, waarbij de ziekte en dood van zijn moeder een prominente plaats innemen. Bruinja stelde diverse bloemlezingen samen waaronder Droom in blauwe regenjas (2004), een compilatie van Friese gedichten, Klotengedichten (2005, poëzie over het scrotum) en Kutgedichten (2005, over het vrouwelijke geslachtsdeel). In 2007 verscheen de dichtbundel Bang voor de bal. Tsead Bruinja schreef recensies over poëzie voor Trouw, Awater, Ietsmetboeken en Boeken.vpro.nl. Bruinja combineert zijn voordrachten vaak met live muziek, zoals flamenco, trance en hiphop en interviewt regelmatig andere dichters voor publiek.

(Libanon, 1970) is dichteres, journalist, vertaalster en consultant. In haar werk staan erotiek en de bevrijding van de Arabische vrouw van het paternalistische juk centraal. Hoe ik Sheherazade heb vermoord, bekentenissen van een boze Arabische vrouw trok in 2010 internationaal veel aandacht. In dit autobiografische essay breekt ze een lans voor de seksuele bevrijding van de Arabische vrouw - maar veroordeelt ze ook westerse clichébeelden. Haddad spreekt zeven talen en vertaalde diverse prozawerken en poëziebundels van en naar het Arabisch. Als hoofd van de cultuurredactie van het Libanese dagblad An Nahar interviewde ze bekende schrijvers als Umberto Eco, Wole Soyinka en Paul Auster. Eind 2008 lanceerde ze Jasad (Arabisch voor lichaam), de eerste Arabische glossy met erotische verhalen. De flamboyante schrijfster werkt nu aan de Sorbonne aan een PhD over de vertaling van het werk van Markies de Sade in het Arabisch. Een selectie van haar poëzie is in Engelse vertaling te lezen op www.joumanahaddad.com. Haar werk is vertaald in vele talen, waaronder het Frans, Duits, Spaans, Pools, Engels en Italiaans, en ze won tal van internationale literaire prijzen.

(Cyprus, 1959) probeert niet alleen in haar poëzie een brug te slaan tussen het Griekse en Turkse deel van Cyprus, maar ook in het dagelijks leven. Haar beroemdste gedicht ‘Welk Deel’ schreef ze in 1974 maar is voor haar nog steeds actueel: ‘Mijn vader zegt - Hou van je vaderland - Mijn vaderland is in tweeën gedeeld - Van welk deel moet ik houden?’. De verdeeldheid van haar vaderland blijft een belangrijk thema in haar werk, maar ze schrijft ook over jeugdtrauma’s en de liefde. Yasin werd, als dochter van de Turks-Cypriotische dichter Ozker Yasin, geboren op het Turkse deel van het eiland, maar woont in het Griekse zuiden. In 2006 was zij de eerste Turks-Cyprioot sinds 1963 die meedeed aan de parlementsverkiezingen op het Griekse deel van het eiland. Yasin is docent Turks-Cypriotische literatuur aan de Griekstalige Universiteit van Cyprus. Daarnaast werkt ze als radiojournalist. Ze heeft vijf poëziebundels en een roman op haar naam staan en heeft verschillende literaire prijzen gewonnen. Haar werk is onder andere vertaald in het Grieks, Hongaars, Duits en Engels. In Nederland verschenen een aantal gedichten van haar in de bloemlezing van Cypriotische literatuur Wij wonen in een taal (2004).

(Indonesië, 1971) publiceerde in 2012 haar debuutroman Amba, die inmiddels in het Engels, Duits en Nederlands is verchenen. De roman is een moderne versie van een liefdesverhaal uit de Mahabharata, in de context van de bloedige gebeurtenissen tijdens de communistenjacht in 1965 en 1966. Pamuntjak, een van de weinige Indonesische schrijvers die in het Engels publiceren, brak in 2005 internationaal door met haar eerste dichtbundel Ellipsis, door de Herald UK uitgeroepen tot een van de beste boeken van het jaar. Haar laatste dichtbundel The Anagram verscheen in 2007. Verder schrijft Pamuntjak korte verhalen. Terugkerende thema's in haar vaak sensuele werk zijn identiteit en tolerantie, voedsel als metafoor voor cultuur, complexe liefdesverhoudingen en de relatie tussen moeder en dochter. Pamuntjak publiceert ook artikelen over kunst, literatuur, klassieke muziek, politiek, film en eten in onder andere het weekblad Tempo en The Jakarta Post. Begin 2008 lanceerde ze de alom geprezen gastronomische gids Jakarta Good Food Guide 2008-2009. Om 2014 verscheen haar tweede roman, Aruna dan Lidahnya, inmiddels een bestseller in Indonesië.

(Amsterdam, 1958) debuteerde in 1988 met de poëziebundel Stem onder mijn bed en daarna volgde om de paar jaar een bundel. De pers was meteen positief maar echte erkenning kwam pas elf jaar later met de toekenning van de VSB-Poëzieprijs voor Hier is de tijd. In 2006 kreeg ze de prestigieuze A. Roland Holstpenning voor haar gehele oeuvre en in hetzelfde jaar ontving ze de Jan Campertprijs voor Alles is nieuw. Haar verzamelde proza en poëzie verscheen in 2006 onder de titel Altijd vandaag. Opvallende elementen in haar werk zijn de muzikaliteit en de krachtige beeldtaal. Haar gedichten zijn naar eigen zeggen sterk bepaald door haar onveilige jeugd. Haar vader stierf toen ze zes was en ze bleef achter met een harteloze moeder. Ook de dood van haar ongeboren dochter en pasgeboren zoon hebben een stempel op haar werk gedrukt, respectievelijk op Bloem, steen (1990) en Hier is de tijd (1998). Jansma is behalve dichter ook vertaler en hoogleraar dendrochronologie (jaarringenonderzoek).