Esther Jansma

(Amsterdam, 1958) debuteerde in 1988 met de poëziebundel Stem onder mijn bed en daarna volgde om de paar jaar een bundel. De pers was meteen positief maar echte erkenning kwam pas elf jaar later met de toekenning van de VSB-Poëzieprijs voor Hier is de tijd. In 2006 kreeg ze de prestigieuze A. Roland Holstpenning voor haar gehele oeuvre en in hetzelfde jaar ontving ze de Jan Campertprijs voor Alles is nieuw. Haar verzamelde proza en poëzie verscheen in 2006 onder de titel Altijd vandaag. Opvallende elementen in haar werk zijn de muzikaliteit en de krachtige beeldtaal. Haar gedichten zijn naar eigen zeggen sterk bepaald door haar onveilige jeugd. Haar vader stierf toen ze zes was en ze bleef achter met een harteloze moeder. Ook de dood van haar ongeboren dochter en pasgeboren zoon hebben een stempel op haar werk gedrukt, respectievelijk op Bloem, steen (1990) en Hier is de tijd (1998). Jansma is behalve dichter ook vertaler en hoogleraar dendrochronologie (jaarringenonderzoek).