Huis en geweld

Een collage van literaire fragmenten over oorlog en vrede onder het eigen dak, over een onveilige binnenwereld die vaak onzichtbaar blijft, over huiselijk geweld. Wat vertelt de literatuur ons over dit grote, pijnlijke thema? Vanwege het intieme karakter van dit programma gingen de deuren dicht na aanvang.

Informatie

Datum en tijd vrijdag 17 juni 2022 19:45 tot 21:00 uur
Locatie Paard Kleine Zaal
Prijs 29,50
15,- (CJP, Studenten, Ooievaarspas)

Met Manon Uphoff, Shantie Singh, Sanneke van Hassel, Raoul de Jong, Müesser Yeniay, Margijn Bosch & Meltem Halaceli
Voor wie is thuis echt thuis? Wat als je veiligste plek helemaal niet veilig is? Waarom klinkt ‘huiselijk geweld’ als iets ‘huiselijks’, gezelligs? Onder het thema Whose House is This? moeten we het ook hebben over geweld van de mens binnen de muren, over oorlog en vrede onder het eigen dak, over een onveilige binnenwereld die vaak onzichtbaar blijft. Huiselijk geweld, vooral tegen vrouwen, bestaat niet uit geïsoleerde incidenten - het is een maatschappelijk probleem. Of zoals Manon Uphoff in een interview zei: ‘Het zijn scherven die met elkaar een spiegel vormen waar je als samenleving in moet gaan kijken.’

Wat vertelt de literatuur ons over dit grote thema? We nodigden je graag uit voor een eerste verkenning, een collage van literaire teksten over huiselijk geweld.
Samenstellers Manon Uphoff en dramaturg Iris van Vliet hadden in samenwerking met schrijvers Shantie Singh en Sanneke van Hassel, die net als Uphoff deel uitmaken van schrijverscollectief Fixdit, en Meltem Halaceli en Ellen Walraven van Winternachten, voor dit programma een groot aantal fragmenten verzameld. 

Schrijvers Manon Uphoff, Sanneke van Hassel, Shantie Singh, Raoul de Jong, Müesser Yeniay, Meltem Halaceli en acteur Margijn Bosch lazen deze fragmenten in een intieme setting, dichtbij het publiek. We lazen werk van en soms ook met de auteurs zelf: Elif Shafak, Manon Uphoff, Shantie Singh, Margaret Atwood, Rebecca Solnit, Alice Munro, Astrid Roemer, Philip Huff, A.M. Homes, Müesser Yeniay, Ronelda Kamfer en vele anderen. En ja, dat kon pijnlijk en confronterend worden. Maar dit thema verdiende een literaire verkenning en verdieping. Wat speelt er zich af in de verschillende kamers van steeds weer andere huizen? Wat betekent ‘thuis’ en voor wie? Wat is het, was het en zou het in de toekomst kunnen zijn?

Voertaal: Nederlands.

Manon Uphoff

(Utrecht, 1962) is een Nederlands schrijver, scenarist en beeldend kunstenaar. Zij debuteerde in 1995 met de verhalenbundel Begeerte die werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Anton Wachterprijs en de ECI prijs. Het titelverhaal werd bekroond met de Rabobank Lenteprijs voor literatuur. Haar eerste roman Gemis (1997) werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Haar meest recente boek, Vallen is als Vliegen (2019), stond op de shortlist van de Bookspot Literatuurprijs 2019 en op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs 2020. De roman werd door NRC Handelsblad en Humo de beste Nederlandstalige roman van 2019 genoemd en eindigde als eerste in de eindejaarsspiegel van kranten en tijdschriften, bijeengebracht door boekhandel Athenaeum. Uphoff was redacteur van het literair tijdschrift De Revisor en bestuurslid en voorzitter van PEN Nederland. Als scenarist schrijft zij het speelfilmscenario Een Groot Geweld (Topkapi Films).
Manon Uphoff - foto Céline Simons

Shantie Singh

(Almelo, 1982) is auteur, programmamaker en moderator. Thema's zoals identiteit, diversiteit, vrouwenrechten en emancipatie staan vaak centraal in haar werk. Haar afkomst is gelaagd en verbonden met drie continenten in de landen India, Suriname en Nederland. Hierover schreef zij haar debuutroman Vervoering. Daarna volgde de roman De kier. In 2024 verscheen haar non-fictie boek Na de komma – Hindostanen en de erfenis van het kolonialisme, haar pleidooi voor meer erkenning en zichtbaarheid van het Hindostaanse verhaal in Nederland. Uit dit boek is haar theatervoorstelling Her (s)tories (2024-2025) voortgekomen, een ode aan de vrouwen uit de Hindostaanse migratiegeschiedenis. In haar De Dolle Kavita Talkshow gaat Shantie in gesprek met Dolle Kavita's, ofwel de Dolle Mina's van vandaag: vrouw, man of alles daar tussenin, wegbereiders met een verhaal dat gehoord moet worden. Shantie is tevens lid van feministisch schrijverscollectief Fixdit.

Bekijk de website van Shantie Singh
Instagram: @shantie.singh1
Shantie Singh - foto Patricia Borger

Sanneke van Hassel

(Rotterdam, 1971) schreef zes verhalenbundels (waaronder Nederzettingen, 2019) en de romans Nest (2010) en Stille grond (2017). In 2008 ontving ze de BNG Nieuwe Literatuurprijs voor haar eerste bundels, in 2013 de Anna Blamanprijs voor haar hele oeuvre. Van Hassel schrijft ook non fictie en maakt ze zich sterk voor het genre van het korte verhaal, o.a. met Annelies Verbeke met wie ze de bloemlezing Naar de stad maakte. Zowel in haar romans als in haar verhalenbundels beschrijft Van Hassel mensen die moeite hebben om grip te krijgen op hun leven. Van Hassel studeerde Theaterwetenschap en Cultuurgeschiedenis, was van 1996-2006 dramaturg bij toneelgezelschap ‘t Barre Land en maakt deel uit van het schrijverscollectief Fixdit, dat het bewustzijn over genderongelijkheid in de letteren wil vergroten en de literaire canon wil uitbreiden met werk van belangrijke vrouwelijke auteurs.

Bekijk website Sanneke van Hassel
Instagram: @sannekevanhassel
Sanneke van Hassel - foto Chantal Ariëns

Meltem Halaceli

is schrijver, feministe en programmamaker met veel interesse in het Midden-Oosten. Ze is verbonden aan de Universiteit van Amsterdam als projectmanager inclusie en aan het Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag als programmamaker. Haar debuut De vergeten geschiedenis van mijn grootvader Sulayman Hadj Ali (2015) gaat over de ontdekking van de memoires van haar grootvader. In dit boek vertelt ze haar zoektocht naar zijn levensverhaal, dat zich voltrok in de periode van de Eerste Wereldoorlog, toen haar opa dienstplichtig soldaat was; een tijdperk met directe invloed op het heden. Haar gedicht Moederhuis is bekroond met de El Hizjra Literatuurprijs. Halaceli heeft als researcher en tolk gewerkt voor onder meer Zomergasten, OVT en Langs de grenzen van Turkije van de VPRO. Ze werkt aan haar tweede boek.
Meltem Halaceli - foto Koos Breukel

Müesser Yeniay

(Turkije, 1984) is schrijver, dichter, journalist en literair vertaler. Haar gedichten zijn in Turkije meerdere malen bekroond. Ze publiceerde onder meer Darkness Also Falls Ground (2009), I Founded My Home in the Mountains (translation), I Drew the Sky Again (2011), The Other Consciousness: Surrealism and The Second New (2013, over moderne Turkse avantgardepoëzie), Before Me There Were Deserts (2014), Modern Readings in Turkish Literature (2016), Permanent Talk with the Beloved (2017), The Memory of Poetry: Writings on Poetics, Canon and Women (2018). Yeniay vertaalde poëzie van onder meer Behruz Kia, Ronny Someck, Attila F. Balazs, de Vietnamese dichters Mai Van Phan en Nguyễn Quang Thiều. Haar dichtbundels werden vertaald en gepubliceerd in de VS (Mundus Artium Press, When I Slept in a Rose Petal), Hongarije (AB-Art, A Rozsaszedes Szertartasa), Frankrijk (Edition Bruno Doucey, Ainsi Disent-ils) India (Bodhi), Columbia (Silaba, Antes de mi Habia Desiertos), Spanje (Edicion de Jaime B. Rosa, Poemas Selectos), Vietnam (Vietnam Writers’ Association, Nghi le Hai Hoa Hong Trong Vuon), Japan (Duet of Flame), Portugal (Poesia a Sul, Conversa Permanente Com O Amado). Ze nam deel aan schrijversresidenties in de VS, Hong Kong en België. Müesser is de hoofdredacteur van literair magazine Şiirden (Over poëzie) en studeert momenteel voor een Phd in Turkse literatuur aan de Bilkent universiteit in Ankara.
Müesser Yeniay - Winternachten 2022

Margijn Bosch

(1970) is sinds 1992 toneelspeler bij toneelgezelschap ’t Barre Land. Ze heeft samengewerkt met verschillende toneelgezelschappen (Discordia, theatertroep, De Veere, De Nwe Tijd en de schrijvers/vertalers Bindervoet&Henkes). Sinds 2012 is Bosch verbonden aan de toneelschool in Utrecht (HKU) als docent; daar maakt ze jaarlijks een voorstelling met studenten van het derde jaar.

Margijn Bosch - Winternachten 2022 - fotograaf: Sofie Knijff

Raoul de Jong

(Rotterdam, 1984) schrijft romans, literaire nonfictie en essays in o.a. Vrij Nederland, Het Parool en NRC Handelsblad. Voor zijn roman Stinknegers (2006), waarin de hoofdpersoon solo door West-Afrika reist, ontving hij de Dick Scherpenzeelprijs. Verder publiceerde hij o.a. Het leven is verschrikkulluk (2005), It's Amaaazing (2006), Miracoloso (2008), De grootsheid van het al (2013) en Dagboek van een puber (2018). In Jaguarman; Mijn vader, zijn vader en andere Surinaamse helden (2020), een mix van fictie, nonfictie en reisverhaal, spreekt hij in Suriname met archeologen, dansleraren en wintipriesters, en maakt kennis met Surinaamse schrijvers, denkers en verzetshelden zoals Anton de Kom, Papa Koenders en Bram Behr. Hij ontving in 2022 de Anna Blaman-prijs voor zijn hele oeuvre. In 2023 verscheen zijn Boekenweekessay Boto Banja of: het geheime genootschap der dansende schrijvers.
Raoul de Jong - foto Stephan Vanfleteren

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor