(Marokko, 1974) haar motto luidt: ‘Taboes zijn er om doorbroken te worden’ en dat is haar met haar nieuwe roman Het Gelukssyndroom (2008) opnieuw gelukt. In dit verhaal geeft de Marokkaanse Layla steeds verder toe aan haar sombere gevoelens tot ze zich realiseert dat haar stervende vriendin, de blonde Marit, haar nodig heeft. De roman is gebaseerd op El Bezaz’ eigen ervaringen. De schijfster raakte in een depressie - in de moslimgemeenschap vaak een taboe - na de dood van een vriendin en bedreigingen naar aanleiding van haar boek De Verstotene. Deze roman werd door haar uitgever ‘de Turks Fruit van de moslimgemeenschap’ genoemd vanwege de felle maatschappijkritiek en expliciete seksscènes. De boeken van El Bezaz zijn erg populair op middelbare scholen. Haar roman Minnares van de Duivel werd in 2002 in één klap een bestseller nadat ze een erotische passage had voorgelezen in het programma Kopspijkers van Jack Spijkerman.

(Marokko, 1958) won in 2013 de Prix Goncourt de la Nouvelle voor zijn verhalenbundel L'étrange affaire du pantalon de Dassoukine. Sinds zijn debuut in 1996 is humor zijn wapen tegen intolerantie, zowel in zijn romans als in zijn overige werk. In zijn fictie, zoals de verhalenbundel Poldermarokkanen (2010) en de romans Een kleine bedrieger (2012) en De rijkste vrouw van Yorkshire (2014) beschrijft Laroui keer op keer de botsing van de Noord-Afrikaanse cultuur met de westerse. Zijn roman L'insoumise de la porte de Flandre (2017) gaat over Fatima, een vrouw uit Molenbeek die voor alles zoekt naar vrijheid. Fouad Laroui groeide op in Casablanca en studeerde econometrie en wis-, natuur- en bouwkunde in Parijs. Hij doceert Franse letterkunde en Arabische culturen aan de Universiteit van Amsterdam.

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

(Amsterdam, 1950) is lange tijd verbonden geweest - onder meer als correspondente in Israël - aan het Nieuw Israëlisch Weekblad (NIW). Vanaf 1986 werkte zij voor Momenta Publishing in Londen. Na haar terugkeer in 1989 studeerde ze Semitische talen, maar staakte deze studie om zich te wijden aan het hoofdredacteurschap voor het NIW. Dit bleef zij tot 1999. Momenteel is zij columniste voor Trouw, Haarlems Dagblad en Leidsch Dagblad. Daarnaast is zij commentator voor het televisieprogramma Middageditie. Bij uitgeverij Contact verschenen in 1999 haar essays onder de titel Een schaap gevangen - over religie, liefde en creativiteit.
WN 2001