De taal van mijn hart - Tamazight

Drie schrijvers over wat de gesproken taal het Tamazight of Berbers voor hen betekent: Ahmed Essadki, El-Mahdi Acherchour en Rachida Lamrabet. Presentatie Asis Aynan. Nederlandstalig.

Rachida Lamrabet - foto Serge Ligtenberg

Informatie

Datum en tijd zaterdag 17 januari 2009 20:10 tot 21:00 uur
Locatie Theater aan het Spui - kleine zaal
Prijs €25,- (Uitpas €23,50 - CJP/Studenten/Ooievaarspas €12,50)

In het programma Taal van mijn hart bespraken de auteurs Ahmed Essadki, Rachida Lamrabet en El-Mahdi Acherchour - die alledrie het Berbers als moedertaal hebben - over de betekenis van die taal voor hen. Berbers of Tamazight wordt onder meer in Marokko, Algerije en Libië gesproken. Ahmed Essadki hanteert in zijn werk bewust het Berbers in een poging de taal in leven te houden. De Vlaamse Rachida Lamrabet, verhuisde op driejarige leeftijd naar België maar 'het Berbers is de taal waarin ik ben opgevoed en het is de taal waarin de culturele overdracht heeft plaatsgevonden'.
Naast voordrachten van de auteurs werd een fragment vertoond van een documentaire over Essadki. Tevens werd de nieuwe novelle Landwee van Acherchour gepresenteerd. Het programma was onder leiding van Asis Aynan.

Asis Aynan

(Haarlem, 1980) studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Aynan, zoon van Marokkaanse immigranten, is een warm pleitbezorger van de Berbercultuur. In 2007 verscheen zijn debuut Veldslag en andere herinneringen, over zijn jeugd, of, zoals hij het zelf noemt, zijn 'katholieke-islamitische-berberachtergrond'. Aynan is de bedenker van de Berberbibliotheek; een reeks waarin klassiekers uit Berberlanden verschijnen. Hij schreef verder Ik, Driss (met Hassan Bahara), de verhalenbundel Gebed zonder eind en Linoleumkoorts - aantekeningen van een docent, over het leven op een hogeschool in een grote stad. Aynan werkt als docent aan de Hogeschool van Amsterdam, artikelen van zijn hand verschenen in NRC, Het Parool, Folia en Trouw.
Asis Aynan - foto Serge Ligtenberg

El-Mahdi Acherchour

(Algerije, 1973) kwam in 2005 op uitnodiging van Stichting Amsterdam Vluchtstad naar Nederland. Zijn tweede roman Pays d’aucun mal (2008), verschijnt in januari 2009 onder de titel Landwee in het Nederlands. Landwee is een ingetogen kroniek van een balling die terugkeert naar zijn geboortedorp. Hij vindt de mensen van vroeger terug, met hun 1001 verhalen waarvan sommige slechts vanachter een deur mogen worden verteld. Het proza van Acherchour is poëtisch en geheimzinnig; zijn personages bewegen zich vaak in een droomwereld waarin absurde en mythische gebeurtenissen plaatsvinden. Acherchour woont momenteel in Nederland en heeft twee poëziebundels en twee romans geschreven.

foto el-Mahdi Acherchour

Ahmed Essadki

Ahmed Essadki werd geboren in 1959 in Ait Bouayach in de Marokkaanse Rif. Hij studeerde politieke wetenschap aan de Universtiteit van Fez. De politieke en socio-economische verhoudingen boden hem in Marokko geen menswaardig bestaan en is als veel landgenoten naar west-Europa vertrokken. Momenteel werkt hij als sociaal cultureel werker in Den Haag. Eind jaren tachtig begon Essadki met het schrijven van poezie in het Tamazight (Berbers). In 1997 publiceert hij zijn eerste bundel De strijdkreet van de aarde met dertien verhalen, die in het Nederlands zijn vertaald door Roel Otten. Zijn tweede bundel ' de diepte van het leven" ligt inmiddels klaar voor uitgave. Zijn poezie kenmerkt zich door een kritische levensverhouding en gaat over thema's als onderdrukking, machtmisbruik, migratie, ontworteling en de waarde van de eigen cultuur. Essadki heeft in de afgelopen jaren deelgenomen aan diverse culturele manifestaties zowel in Nederland als in het buitenland. Voorjaar 2008 werd in Antwerpen een feestelijk programma als hommage aan de dichter georganiseerd.
Ahmed Essadki - Mohame El Hakkouni

Rachida Lamrabet

(Marokko, 1970) is fictie- en toneelschrijver, advocaat en docent. Ze won in 2008 de Vlaamse debuutprijs met haar roman Vrouwland (2007), over jongeren die dromen van een beter leven. In 2006 werd Lamrabets verhaal Mercedes 207 ook al bekroond met de Kif Kif Literatuurprijs. In 2008 verscheen haar korte verhalenbundel Een kind van god, in 2011 gevolgd door de roman De man die niet begraven wilde worden, bekroond met de Ultima voor literatuur, de Vlaamse staatsprijs voor cultuur. In haar werk spelen kwesties als identiteit, geloof, migratie en de positie van minderheden een belangrijke rol. Haar roman Vertel het iemand (2018) gaat over het leven van een Berber-jongen en over het verzwegen, aandeel van Marokkaanse soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Lamrabet maakt deel uit van het schrijverscollectief Fixdit, dat het bewustzijn over genderongelijkheid in de letteren wil vergroten. Ze is ook praktijkassistent voor discriminatierecht aan de Legal Clinic van de Rechtenfaculteit van de Universiteit van Gent en doceert aan het Odisee College in Brussel.
Rachida Lamrabet - foto Koen Broos

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor