(Hoorn, 1968) is een journalist die zijn loopbaan begon bij radiozender Amsterdam FM; vervolgens was hij redacteur bij De Digitale Stad, las hij bij AT5 het nieuws en presenteerde er praatprogramma's. Hij keerde terug naar de radio: eerst naar BNR Nieuwsradio en later naar het VPRO-programma De Avonden, dat hij elke maandag en vrijdag presenteerde. Sinds 2015 is Van Kan journaallezer van NOS Radio en bij tv-journaals is hij te horen als voice over. Voorjaar 2016 presenteerde hij als invaller het televisieprogramma Boeken. Daarnaast is Van Kan actief als redacteur van literaire tijdschriften. Tot 2007 maakte hij deel uit van de redactie van De Tweede Ronde. Daarna stapte hij over naar Tirade. Samen met Wim Brands stelde hij Nederland. Een objectief zelfportret in 51 voorwerpen samen, een bloemlezing waarin evenzovele schrijvers elk een typisch Nederlands voorwerp beschrijven.

(Georgetown, Penang, Maleisië, 1968) is een Maleisische schrijfster, actrice, fotografe en filmmaakster. Onlangs verscheen haar biografie Growing up with Ghosts, een verkenning van verdriet, van in persoonlijke en politieke geschiedenis en van bloedlijnen. Chauly publiceerde eerder twee dichtbundels: Going There and Coming Back (1997) en The Book of Sins (2007). In 2007 verscheen ook een verzameling korte verhalen, Lost in KL. Ze studeerde Engelse literatuur in Winnipeg in Canada en is al meer dan twintig jaar werkzaam in de kunst. Ze schrijft zowel in het Maleis als in het Engels. Chauly is van Chinese en Punjabi afkomst. Haar werk ontstaat uit de behoefte om verhalen te vertellen. Ze heeft gewerkt met gemarginaliseerde gemeenschappen, van prostituees en vluchtelingen tot inheemse bevolkingsgroepen. Ze verwerkt haar ervaringen zowel in proza als in film en fotografie. Ze houdt een blog bij op http://bernicechauly.wordpress.com/.

(Irak, 1971) ontvluchtte zijn land in 1998 na een studie bouwkunde, kreeg asiel in Nederland en kon zich hier in 2007 legaal vestigen. Inmiddels zijn er dichtbundels, romans, waaronder Dorstige rivier (2008), en boeken met columns van hem verschenen. Hij ontving in 2000 de El Hizjra-literatuurprijs en in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie. In 2013 verscheen 'Liever niet', antwoordt de liefde, een bundel met verrassende liefdeslyriek. In zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg vertelt hij over zijn ervaringen tijdens zijn periode als asielzoeker in Nederland en is net in het Engels verschenen als Two Blankets, Three Sheets. Zijn gedichtenbundel Koelkastlicht (2016) kreeg een VSB Poëzieprijs-nominatie. Al Galidi publiceerde in 2017 het verhalenboek Duizend-en-een-nachtmerries en in 2018 de dichtbundel Neem de titel serieus. In februari 2020 verschijnt zijn nieuwste boek Holland.

(Nigeria, 1974), schrijver en literatuurwetenschapper, woonde lang in België en verhuisde in 2013 naar de Verenigde Staten waar ze Creative Writing doceert aan de universiteit van Georgia. Behalve romans schrijft ze ook poëzie, kinderboeken, educatieve boeken en korte verhalen. In 2005 debuteerde ze als romanauteur met De feniks, een portret van een jonge Nigeriaanse in België die na de dood van haar vijfjarige zoontje worstelt met gevoelens van depressie en ontworteling. Daarna volgden de romans Fata Morgana (2007, in Engelse vertaling On Black Sisters' Street, 2011) over vier vrouwen uit Nigeria die in de Antwerpse prostitutie belanden, Nachtdanser (2011) en De zwarte messias (2013). In 2019 verscheen haar verhalenbundel Better Never than Late (Beter nooit dan laat), over de ongewone levens en relaties van een groep Nigeriaanse immigranten die hun weg zoeken in België. Haar volgende roman De middelste dochter (oorspronkelijke titel The Middle Daughter) verschijnt in april 2023.

(Turkije, 1968) is van Koerdische afkomst. In 2011 verscheen Dağın Ardına Bakmak (Looking Behind the Mountain), waarvoor ze de bergen introk om PKK-rebellen te interviewen: de eerste keer dat een schrijver de persoonlijke verhalen en trauma’s van de Koerdische strijders optekende. In 2011 verscheen ook Doğunun Kapısı: Diyarbakır (The Gate of East: Diyarbakir) een portret van de 3000 jaar oude hoofdstad van Koerdistan. Ook als columniste van de Engelstalige krant Zaman schrijft Matur regelmatig over de Koerdische kwestie. Verder is ze voorzitter van een culturele stichting, de Diyarbakır Cultural Art Foundation. Ze leidt maatschappelijke projecten voor vrouwen, kinderen en jongeren en maakt een tv-programma over cultuur, kunst en politiek. Ze studeerde rechten aan de Universiteit van Ankara. Sinds de publicatie van haar eerste dichtbundel in 1996, Rüzgâr Dolu Konaklar (Van Wind Vervulde Landhuizen) creëert ze haar eigen mythologie - geïnspireerd door eeuwenoude Soefitradities uit haar geboortestreek. Inmiddels heeft ze zes poëziebundels op haar naam staan en een bundel met door haar vertaalde gedichten. Haar werk is vertaald in zeventien talen.

(Iran, 1954) is het pseudoniem van Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani. Sinds zijn Nederlandse debuut De Adelaars uit 1993 laveert Abdolah tussen twee werelden: Nederland en zijn geboorteland. HIj groeide op in een strenge, islamitische streek. Sinds zijn twaalfde las hij westerse literatuur en rook zo aan de vrijheid. Tijdens zijn studie natuurkunde in Teheran sloot hij zich aan bij een geheime linkse partij. In 1980 publiceerde hij clandestiene verhalenbundels onder de naam Kader Abdolah. In 1988 vluchtte hij en kwam naar Nederland waar hij sindsdien een groot oeuvre publiceerde van romans, verhalenbundels en bundels met columns, geschreven onder de naam Mirza in de Volkskrant. In 2014 verscheen Papegaai vloog over de IJssel, waarin vier buitenlandse gezinnen een nieuw bestaan opbouwen in oer-Hollandse dorpjes aan deze rivier. In Salam Europa (2016) reist de de sjah van Perzië eind 19e eeuw door Europa met een stoet ruziënde hovelingen.

is schrijver, actrice en theatermaker. Ze debuteerde in 2011 met de roman Zehra, over een Turks meisje dat verstoten wordt omdat ze ‘anders’ is. In al haar werk staat één vraag centraal: hoe verhoud je je tot andersdenkenden zonder jezelf te verloochenen? Oral speelde als actrice in Oesters van Nam Kee, Combat, Hertenkamp en Baantjer. Verder toerde ze met Gesluierde Monologen door Nederland, België en Amerika. Een van de monologen - over een vrouw die het contact met haar man kwijt is - schreef ze zelf. In 2010 ging Retour Hollands Spoor in première, haar tweede toneelstuk voor Het Nationale Toneel, dat ze schreef met Gerardjan Rijnders. In 2020 was Oral gast in het televisieprogramma Zomergasten.

(Brussel, 1968) wordt met recht een multitalent genoemd. Ze zingt, acteert, schrijft, danst en is beeldend kunstenaar. Ghalia Benali groeide op in Tunesië. Op haar 21e kwam zij naar Brussel voor een grafische opleiding. Ze nam de muziek uit haar jeugd en kindertijd met zich mee: van Franse chansons, Perzische en Egyptische muziek tot gezongen lezingen uit de Koran. Met haar huidige theatertour brengt ze een hommage aan de grote Oum Kalthoum, bijgestaan door Moufadhel Adhoum (üd), Vincent Noiret (contrabas) en Azzedine Jazouli (Arabische percussie). De in 1975 overleden Egyptische zangeres staat vandaag de dag nog steeds bekend als de stem van de Arabische wereld. ‘Oum Kalthoum was mijn eerste muzikale leerschool’, vertelt Ghalia. Op vierjarige leeftijd luisterde ze op een 33-toerenplaat onvermoeibaar naar ‘Al Atlal’, waarschijnlijk mede gefascineerd door het hypnotisch ronddraaien van de schijf. Ghalia Benali wil met deze theatertour de overweldigende emotie van de diepgaande en authentieke liederen van de grote Egyptische diva opnieuw tot leven brengen.