(1938) is in Indonesië een bekend romanschrijver, literair criticus en voorheen uitgever van moderne Indonesische literatuur. Daarnaast zet hij zich al meer dan veertig jaar in voor het behoud en de bevordering van de taal en cultuur van zijn geboortegebied, het Sundanees. Hij schrijft in die taal, onderzoekt en documenteert historische geschriften en bevordert ook de bestudering van andere regionale talen in Indonesië. Op jonge leeftijd publiceerde hij zijn eerste bundels verhalen en gedichten, zoals het semi-autobiografische Perjalan pengantan (1958). Rosidi ontwikkelde zich snel tot een van de meest productieve en gezaghebbende literaire essayisten en critici. Ajip Rosidi heeft altijd waar mogelijk de samenwerking met het buitenland gezocht, ook in projecten met Nederlanders en Nederlandse instellingen. In samenwerking met het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV) in Leiden werkte hij aan een project voor documentatie, conservering en publicatie van Sundanese pantuns (lange epische gedichten, in nachtenlange sessies voorgedragen). Rosidi ontving in 2004 de Professor Teeuwprijs, vanwege zijn inzet voor de versterking van de culturele relaties tussen Nederland en Indonesië.

(1935) werd geboren in Bandung, Indonesië, en heeft de Japanse bezetting en de bersiap-periode bewust meegemaak. Als kind vluchtte zij met haar ouders de bergen in voor het oorlogsgeweld. Haar vader was voor de oorlog in Nederlands-Indië lid van de Volksraad. In december 1949 kwam zij naar Nederland. Ze studeerde culturele antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. Tot 2001 was ze als conservator werkzaam bij het Museum voor Land- en Volkenkunde in Rotterdam. Alit is opgegroeid tussen de Nederlandse en Sundanese cultuur en heeft uitgesproken ideën over de Sundanese taal en cultuur. Op 11 januari gaat ze hierover in gesprek met de Sundanese dichter Ajip Rosidi en de journalist Hawé Setiawan.

(1968) werd geboren in Subang, West-Java. Hij voltooide zijn studie aan de faculteit Kunst en Design van het Technologisch Instituut van Bandung. Sinds 2003 werkt hij als hoofdredacteur van het Sundanese tijdschrift 'Cupumanik' en schrijft hij columns voor het dagblad 'Pikiran Rakyat' in Bandung.

(1953) is sonoloog, gamelanmusicus en geluidstechnicus. Hij studeerde elektronische- en computermuziek aan het Instituut voor Sonologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht. Janssen is gespecialiseerd in computerklanksynthese en gebruikt deze techniek in zijn composities en radiofonische werken. In zijn sonologische composities staan drie elementen centraal: natuurlijkheid, rationaliteit en emotionaliteit. De composities zijn geïnspireerd door de comparatieve filosofie, een samengaan van Westerse en Oosterse denkwijzen. Janssen noemt zijn werk daarom comparatieve elektronische muziek. Janssen is gefascineerd door de Javaanse gamelanmuziek. Tussen 1980 en 1986 heeft hij masterclasses gendher (een gamelaninstrument) gevolgd aan de ASKI (Akademi Seni Karawitan Indonesia) te Solo (Java). In het werk À la manière de Kulenty, gecomponeerd op gedichten van Ajip Rosidi, combineert Janssen gamelan met de westerse trompet/tuba en met elektronische klanken. Jos Janssen is meer dan dertig jaar nauw betrokken bij de Indonesische samenleving en cultuur. Met zijn muzikale activiteiten wil Janssen een bijdrage leveren aan een nieuw en zelfbewust Indonesië.