(Zuid-Korea, 1955) behoort tot de belangrijkste hedendaagse dichters van Zuid-Korea. Ze doceert creatief schrijven aan het Seoul Instituut voor de Kunsten. Kim publiceerde haar eerste gedichten in 1979 en was een van de eerste vrouwen van wie werk werd opgenomen in het literair tijdschrift Munhak kwa jisŏng (Literatuur en intellect) dat het verzet leidde tegen de militaire dictaturen van de jaren zeventig en tachtig. Vanaf de jaren negentig krijgt haar werk meer en meer erkenning, en ontving ze meermalen prijzen. In haar experimentele werk verkent ze het complexe bestaan van vrouwen die grootmoeder, moeder en dochter zijn in de context van de zeer patriarchale samenleving in Korea. Veel gedichten van Kim Hyesoon zijn uit het Koreaans naar het Engels vertaald door de Koreaans-Amerikaanse dichter Don Mee Choi waaronder Kims boeken Mommy Must Be a Fountain of Feathers (2008); All the Garbage of the World, Unite! (2011); Sorrowtoothpaste Mirrorcream (2014), I’m OK, I’m Pig! (2014), Autobiography of Death (2018), Phantom Pain Wings (2019), If the Earth Dies, Whom Will the Moon Circle? (2022) en Synchronized Sea Anemone (2025).

Bekijk de website van Kim Hyesoon

(Dirksland, 1987) debuteerde in 2013 met Vluchtautogedichten, bekroond met de C. Buddingh'-prijs. De jury prees de ‘bluf, branie en bravoure’ van de debuterende dichter. Van der Graaff ontsnapt in zijn eigen vluchtauto, de poëzie, aan de alledaagse werkelijkheid - op zoek naar nieuwe dimensies. Zijn tweede bundel Dood werk (2015) werd onderscheiden met de J.C. Bloemprijs. Hij publiceert poëzie en proza in verschillende tijdschriften, treedt regelmatig op en is redacteur en medeoprichter van het online literair tijdschrift Samplekanon. Zijn romandebuut Wormen en engelen (2017) is een eigentijdse zoektocht naar de betekenis van geloof. In 2020 publiceerde hij de dichtbundel Nederland in stukken, gevolgd door zijn tweede roman Onder asfalt (2022) en de dichtbundel Huishoudboekje van de verborgen dingen (2025). Voor Writers Unlimited Festival stelt hij verrassende poëzievoordrachtprogramma's samen.

Bekijk website Maarten van der Graaff

(Dongen, 1991) is schrijver van proza en poëzie. Ze schreef columns en essays voor meerdere kranten en tijdschriften en is redacteur bij literair tijdschrift De Revisor. Ze studeerde in 2016 af aan Creative Writing ArtEZ met een bundeling van gedichten en brieven getiteld Hoe de eerste vonken zichtbaar waren. In 2018 werd de bundel bekroond met de Poëziedebuutprijs Aan Zee. Haar debuutroman Confrontaties werd lovend ontvangen en bekroond met de Hebban Debuutprijs, de Anton Wachterprijs en het Beste boek voor jongeren. In 2022 schreef Simone voor het Brabants Boek Present de novelle Zo hoog de zon stond. In 2024 verscheen haar tweede poëziebundel Marshmallow, waarvoor ze de Jan Campert-prijs kreeg toegekend.

(Amsterdam, 1993) schrijft poëzie en proza in het Nederlands en Engels. Ze studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en de Iowa Writers' Workshop. Haar debuutbundel Het is warm in de hivemind verscheen in 2021 en werd in 2022 bekroond met de C. Buddingh'-prijs voor het beste poëziedebuut. In november 2025 verscheen haar tweede poëziebundel in zowel een Nederlandstalige als een Engelstalige editie bij De Bezige Bij: Het netwerk moet gebouwd worden en The network must be built.

Bekijk website Maxim Garcia Diaz
Instagram @maximgarciadiaz

(Haarlem, 1975) is schrijver van romans, gedichten, verhalen, essays en scenario's. Kenmerkend voor zijn oeuvre is de meeslepende manier waarop hij personages verwikkeld in historische misstanden tot leven wekt. Zijn debuutroman Armin (2008) gaat over kinderen op drift na de Tweede Wereldoorlog. In Ik was Amerika (2010) raakt een Nederlandse krijgsgevangene in WOII bevriend met een landarbeider in een kamp in de VS. Decennia later zoekt hij hem weer op. Peek ontving er de BNG Literatuurprijs en de F. Bordewijk-prijs voor. Godin, held (2014) is een openhartige roman over het mysterieuze en al te menselijke van de liefde. In zijn pamflet Verzet! Pleidooi voor communisme (2015) ondermijnt hij decennia van kapitalistische indoctrinatie. Zijn roman A.D. (2021) gaat over de gebeurtenissen en ontberingen aan boord van een van de eerste scheepsreizen in de 16de eeuw naar het huidige Indonesie͏̈ en de aankomst daar. In 2025 verscheen zijn dichtbundel Orang/oetan.

(Zuid-Korea, 1980) is dichter, vertaalt Koreaanse poëzie en filmscripts, en doceert aan de Vakgroep Engels van de Universiteit Utrecht. Ze groeide op in de Verenigde Staten en woont in Utrecht. Moederschap, geboorte, erfelijkheid en de racialisering van het dagelijks leven vormen de rode lijn in haar uitgebalanceerde lyrische werk. Ze is auteur van de (Engelstalige) dichtbundel I, Too, Dislike It (1913 Press, 2016) en publiceerde onder meer in De Gids, Artforum, Boston Review en Los Angeles Review of Books. In 2024 verscheen haar tweede dichtbundel Festival, in het Engels bij Belladonna Press en in het Nederlands bij Uitgeverij Chaos. Ze werkt aan de vertaling van de dichtbundel Synchronized Sea Anemone (2025) van Kim Hyesoon. 

Instagram: @quelpart

(Zuid-Korea) is dichter en vertaler. Ze werd geboren in Seoul, studeerde in de Verenigde Staten en woont nu in Berlijn. Choi's documentaire poëzie put uit haar familiegeschiedenis en archiefmateriaal om “de overlappende geschiedenissen van Korea en de VS” te onderzoeken. Naast haar eigen poëzie is ze een productief vertaler naar het Engels van moderne Koreaanse vrouwelijke dichters, waaronder verschillende werken van Kim Hyesoon. Choi is de auteur van The Morning News Is Exciting (2010), Petite Manifesto (2014), Hardly War (2016), DMZ Colony (2020), dat de National Book Award won, en Mirror Nation (2024). Daarin roept een over straat rollende Mercedes-wieldop een herinnering op aan haar vader op de Glienickerbrug tussen Berlijn en Potsdam. Deze herinnering wordt op zijn beurt de aanleiding om zich te verdiepen in de gewelddadige, koloniale en neokoloniale, geschiedenis van Zuid-Korea.

Bekijk de website van Don Mee Choi