(1958, Sri Lanka) schrijft fictie en non-fictie voor kinderen en volwassenen en is in Azië een geliefd journalist en columnist. In zijn bekendste boek, de whodunit De Feng Shui Detective (2000, vertaald in 2005) speelt hij met de dialecten van het Engels die in Azië in de omloop zijn. Ook neemt hij vooroordelen van westerlingen over Aziaten op de hak en vice versa. Vittachi maakt zich sterk voor een beter literair klimaat in Azië. Hij was initiatiefnemer van de Asia Literary Review en diverse literaire festivals en prijzen. Momenteel is hij jurylid van de eerste grote Aziatische literaire prijs, de Australia Asia Literary Award. Vittachi geeft (online) schrijfcursussen, bezoekt scholen en informeert zijn publiek dagelijks via www.jam100.com. Hij moest als baby zijn geboorteland ontvluchten vanwege doodsbedreigingen aan het adres van zijn vader die een boek had geschreven over de strijd tussen de Singalese meerderheid en de Tamils. Hij groeide op in Singapore, Kuala Lumpur en Londen en woont nu in Hong Kong.

(1961, Marokko) verwierf faam met zijn in 2010 in het Nederlands vertaalde roman De Clandestienen (2000). In dit verhaal geeft hij Marokkanen die met de moed der wanhoop Europa proberen te bereiken en daarbij het leven laten een gezicht. Elalamy behoort tot de jonge lichting schrijvers die is opgegroeid na de Marokkaanse onafhankelijkheid van Frankrijk. De Marokkaanse identiteit vormt een belangrijk leidmotief in zijn werk. Zijn verhalenbundel Tqarqib Ennab (Roddels) uit 2004 is het eerste boek dat volledig in darija is geschreven, het Marokkaanse dialect van het Arabisch. “ Om te laten zien dat het een echte taal is, die leeft en creatief is,” zei hij hierover in een interview met Trouw. Elalamy heeft drie romans op zijn naam staan, waarvan Les Clandestins werd bekroond met de Grand Prix Atlas 2001. In 2004 publiceerde hij een serie portretten van Marokkanen in Marokko (Miniatures). Behalve schrijver is Elalamy ook beeldend kunstenaar en docent stijl en media aan de universiteit van Kenitra. In 2009 maakte hij de literaire installatie Nomade. In Marokko hebben scherpe analyses in zijn literaire collages geleid tot het censureren van zijn beeldend werk. Zijn romans zijn vertaald in het Nederlands, Arabisch, Engels, Spaans en Italiaans.

(Turkije, 1946) wordt door Orhan Pamuk 'de spreekbuis van onze fantasieën, de vrijste geest van ons proza' genoemd. In zijn scherpzinnige werk behandelt Vassaf uiteenlopende thema’s als arbeidsmigratie, geschiedschrijving– en vervalsing en het failliet van het kapitalisme. Vassaf, behalve schrijver ook een internationaal gerespecteerd psycholoog, verweeft verhalen met essayistische passages en filosofie en psychologie met literatuur. Vassaf is een leidend figuur in het publieke debat in Turkije. Hij heeft sinds 1997 een wekelijkse column in de krant Radikal. Een bundeling van deze columns verscheen in 2008 in boekvorm onder de titel Turkije, waar ben je?. De hel zij geloofd (1992), over de uitwerking van totalitarisme in het dagelijks leven, was een bestseller in Turkije en verscheen ook in het Engels. In 2008 werd het boek in het Russisch vertaald. Wij moeten nog gehoord worden uit 1983 werd in 2003 opnieuw uitgegeven en is vertaald in het Frans en het Duits. Het is een pionierswerk met scherpe observaties van Turkse arbeiderskinderen in West-Europa. Zijn meest recente boek is Mostari: A Bridge Keeper’s Diary, over de Mostar brug, die in de oorlog werd vernietigd en recent werd herbouwd. Het is in Vassaf's woorden 'een roman, een episch gedicht, en een love story van een voorbijganger die verliefd wordt op de brug'.

(Harderwijk, 1963) is presentatrice van het NPS-radioprogramma Kunststof over kunst, cultuur en media. Petra Possel reist veel en een van haar geliefde plekken is het eiland Curaçao. Daar raakte ze geïnteresseerd in het leven van de Antilliaanse schrijver Tip Marugg. In haar boek Niemand is een eiland; Het leven van Tip Marugg in zestien gesprekken tekent ze de verhalen op van mensen die Marugg goed kenden en gaat ze na of de mythes rondom de schrijver kloppen. Possel schreef daarnaast diverse reisboeken, zoals de Wereldwijzer Curaçao. Momenteel werkt ze aan een gids over La Palma, La Gomera en Hierro. Voor Possel in 2001 Kunststof ging presenteren, werkte ze voor de culturele radiorubrieken Opium (AVRO) en Ophef en Vertier (VARA). Ook schreef ze recensies voor het Parool.

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.

(Sint Eustasius, 1955) is zanger, componist, percussionist en ngonispeler. Aanvankelijk speelde en zong hij vooral in reggaebands maar in de jaren tachtig raakte hij in de ban van de djembémuziek. Om zijn techniek te verbeteren ondernam hij regelmatig reizen naar Afrika waar hij in de leer ging bij de grote meesters van de djembé-muziek. Op een van zijn eerste reizen hoorde hij de klanken van de ngoni, en ook dit instrument leerde hij bespelen. De ngoni is een van de oudste snaarinstrumenten van Afrika, gemaakt van een kalebas, een stuk hout en visdraad. Sams richtte vervolgens zijn eigen ngoniband op en legde zich vooral toe op de Afrikaanse muziek. Inmiddels is hij ook weer teruggekeerd naar zijn oude liefde, de reggae. Sams treedt regelmatig op in binnen- en buitenland met Sams Reggaeband en Sams N’goniband. Ook geeft hij workshops djembé op scholen.
Tijdens Winternachten 2009 treedt hij op zaterdagmiddag samen op met zijn broer, bassist Jeffrey Sams, en met het onafscheidelijke steelpan duo Cornel Brown en Leroy James, allen afkomstig van Statia.