Who's Afraid of the Female Future?

Een intiem programma voor poëzieliefhebbers, over de relatie tussen poëzie, vrouw-zijn en het dystopische.

Informatie

Datum en tijd donderdag 16 juni 2022 19:30 tot 20:45 uur
Locatie Paard Grote zaal
Prijs 29,50
15,- (CJP, Studenten, Ooievaarspas)

Dystopie en poëzie - met Iman Mersal, Athena Farrokhzad, Ronelda S. Kamfer (online) en Widad Broco

De dystopie: die kennen we vooral als een denkbeeldige samenleving, met louter akelige kenmerken. Een afschrikwekkend toekomstbeeld, en een dankbaar uitgangspunt voor de literatuur, waarin speculatieve verhalen en sciencefiction hun plek allang hebben ingenomen. Who's Afraid of the Female Future? ging niet over die ‘typische’ dystopische genres, maar stond volledig in het teken van de relatie tussen de dystopie en poëzie. Want is poëzie niet bij uitstek het genre waarin maatschappijkritische ideeën en droomwerelden een plek hebben?

Voor vrouwen kan de alledaagse werkelijkheid al dystopisch aanvoelen. Voor je persoonlijke dystopie heb je geen grootse, glamoureuze sciencefiction-vertelling nodig; de poëzie is het genre waarin vrouwelijke dichters thuiskomen. In Who is Afraid of the Female Future? ontmoette je de Egyptisch-Canadese dichter Iman Mersal, de Zweeds-Iraanse dichter Athena Farrokhzad en de Zuid-Afrikaanse dichter Ronelda S. Kamfer (online). Wat is de relatie die deze dichters hebben met ‘de dystopie’? Hoe verbeelden zij toekomstbeelden in hun poëzie? En is ‘het huis’ nog een veilige plek in hun dystopisch-poëtische wereld?

Een intiem programma voor poëzieliefhebbers, met muziek van dichter/performer Widad Broco, de eerste vrouwelijke rapartiest uit de Arabische wereld en ook bekend van de internationaal succesvolle electro-urban formatie N3rdistan. Dit programma was samengesteld door dichter en programmamaker Nisrine Mbarki, die ‘de dystopie’ als volgt typeert: ‘Ik zie dystopische wereldbeelden als kritische beelden, als alarmsignalen van dat waar wij als mensen bang voor zijn. Dystopische beelden verdienen aandacht en ruimte omdat ze een kritische stem vertegenwoordigen en ons wakker kunnen schudden. Ze vormen een commentaar op onze huidige samenleving, die gestoeld is op het liberale en kapitalistische systeem van welvaart en daarmee ook uitbuiting van de mens en de aarde. Naar dat commentaar kunnen we maar beter goed luisteren.’

Voertaal: Engels.

Iman Mersal

(Egypte, 1966) studeerde aan Mansura University en was medeoprichter en redacteur van het feministische magazine Bint al-Ard (Daughter of the Earth). Ze is een van de meest bejubelde hedendaagse schrijvers in de Arabische wereld en professor Arabische literatuurwetenschap in Alberta, Canada. These Are Not Oranges, My Love (2008), bevat een selectie van haar gedichten in het Engels, maar haar gedichten zijn ook vertaald in andere talen. In How to Mend: On Motherhood and its Ghosts uit 2016 vertelt ze een nieuw verhaal over moederschap, switchend tussen dagboekfragmenten, lezingen en foto’s om oude en nieuwe opvattingen over het moederschap en de daarmee samenhangende onvoorwaardelijke liefde, schuldgevoelens, persoonlijke doelen en traditionele verwachtingen te bevragen. Het zijn verhalen die laten zien dat we groter zijn dan onze individuele ervaring, dan ons verdriet, onze zorgen en onze angsten, en dat deze niet uniek zijn. In 2020 verscheen Home, New Arabic Poems.
Iman Mersal

Athena Farrokhzad

(Iran, 1983) is een Zweedse dichter, toneelschrijver, vertaler, literair criticus en feministe. Haar familie ontvluchtte Iran in de jaren tachtig. Ze is een belangrijke stem in het Scandinavische maatschappelijk debat. Haar debuutbundel Vitsvit (2013), internationaal succesvol en in 12 talen vertaald waaronder in het Nederlands als Een witte suite. 2017), geeft het woord aan meerdere leden van een gevluchte familie en toont hoe thema's als migratie, integratie, racisme, revolutie en oorlog hun levens beïnvloeden. Farrokhzad publiceerde verder twee bloemlezingen, Manualen met Tova Gerrge en Ett tunt underlag met poëziegroep G=T=B=R=G, beide in 2009. Ze was redacteur van de queer gedichtenbundel Omslag met Linn Hansén en organiseerde literaire events als Queerlitt, Demafor en World Poetry Day. In 2016 verscheen haar bundel Trado die ze samen schreef met de Roemeense dichter Svetlana Cârstean, in 2019 gevolgd door de bundel I rörelse. Ze is ook literair criticus van de Zweedse krant Aftonbladet.
Athena Farrokhzad - foto Carla Orrego Feliz

Ronelda S. Kamfer

(Kaapstad, 1981) is een van de belangrijkste Zuid-Afrikaanse auteurs van dit moment. Ze schrijft in het Kaaps-Afrikaans, een spreektaal met Engelse woorden en straattaal. Haar eerste dichtbundel Noudat Slapende Honde (Nu de slapende honden, 2008) schetst een scherp beeld van leven in armoede. Santenkraam (2012) bevat verhalen in dichtvorm over een vissersdorp dat plaats moet maken voor een militair terrein. Mammie (2017) is een even liefdevolle als rauwe ode aan haar moeder. Chinatown (2021) komt opnieuw hard aan. Kamfer dicht beheerst, intiem en duister-humoristisch over geweld, de positie van vrouwen, liefde en ouderschap. Ze vertaalt Kirsty Applebaums Princess Minna-kinderboeken naar het Afrikaans: Die eenhoring-gedoente en Die betowerde woud (2023) en verzorgt Die maan is zwart (2022), een bundel met poëzie van Adam Small. Haar eerste roman Kompoun (2021) verschijnt 2024 in de Nederlandse vertaling door Alfred Schaffer die ook haar poëzie vertaalde.
Ronelda Kamfer - foto Nathan Trantraal

Widad Broco

(1983) werd geboren in Marokko en woont sinds 2002 in het Zuid-Franse Perpignan. Samen met Walid Ben Salim vormt ze het bijzondere muzikale duo N3rdistan. Geïnspireerd door (eeuwenoude) Arabische poëzie tot Massive Attack en Portishead, brengt deze republiek der nerds een wonderlijke mengeling van soms verontrustende teksten in zowel Engels als Arabisch, rap, elektro, mysterieuze zang en meeslepende ritmes. Ze wordt gezien als een van de eerste vrouwelijke Arabische rappers. Deze pioniers van de Marokkaanse hiphop en alternatieve muziek traden onder meer op in Marokko, Frankrijk, Libanon, Kaapverdië, Dubai, Canada en Estland. Het eerste, gelijknamige, album verscheen in 2019.
Widad Broco - fotograaf: M.KAK 2022

Canan Marasligil

(1979) is schrijver, literair vertaler, uitgeveer, podcastmaker en curator. Ze werkt in het Engels, Frans, Turks, Nederlands en soms ook in het Spaans, in Nederland en in het buitenland. Ze vertaalde werk van o.a. de Koerdische dichter Bejan Matur en de Turkse auteur Perihan Mağden. Canan zet zich in voor meer diversiteit in de letteren en is geïnteresseerd in het uitdagen van officiële discoursen en in de strijd om vrije meningsuiting wereldwijd, via een waaier aan creatieve projecten en activiteiten, van literatuur tot films en strips.
Canan Marasligil

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor