(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

(1957, Den Haag) werd in februari 2007 voor de PvdA benoemd tot Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in het Kabinet Balkenende IV. Plasterk is als bioloog gespecialiseerd in de Moleculaire Genetica en heeft verschillende prijzen gewonnen in de biologische wetenschap, waaronder de EMBO-award for Communication in the Life Sciences in 2002 en de Prix Louis D van het Institut de France in 2005. Tussen 1993 en 2003 was hij onder andere verbonden als hoogleraar aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit Utrecht. Voor zijn benoeming als minister was Plasterk directeur van het Hubrecht Laboratorium, Nederlands Instituut voor Ontwikkelingsbiologie (KNAW) te Utrecht. Als columnist bij het tv-programma Buitenhof, de Volkskrant en Intermediair viel Plasterk op door zijn uitgesproken mening. Een aantal van zijn columns is gebundeld in Leven uit het Lab (2000).

(Meppel, 1952) is schrijfster, landbouwkundige en columnist. In haar romans De Kosmopolieten (2003), De Tuin van de Sultan van Rome (2005) en De Utopisten (2007, shortlist Librisprijs) spelen idealisme, macht en vriendschap een belangrijke rol. Verder schreef zij Nieuwe Spijswetten (2006), Hamburgers in het paradijs. Voedsel in tijden van schaarste en overvloed (2012), Kruisbestuiving. Over kennis, kunst en het leven (2014), en diverse andere werken waaronder Verraad, Verleiding en Verzoening (2010, met Helen Westerik). Fresco’s Paradijs in een zesdelige documentaireserie van Human, met begeleidende tekst gepubliceerd (2013). In 2014 werd ze voorzitter van de Raad van Bestuur van Wageningen University and Research. Haar nieuwste roman, De Idealisten, verschijnt eind januari 2018. Louise O. Fresco is tevens lid van PEN Nederland, heeft al jaren een column in NRC en schreef eerder literaire kritieken voor Het Parool en Vrij Nederland.