(Jidt Narainsingh Baldewsingh, Livorno, Suriname, 1948) werd als kleinzoon van immigranten uit India geboren in Suriname. In 1969 ging hij naar Nederland om medicijnen te studeren, waarna hij in Den Haag huisarts werd. In 1991 keerde hij terug naar Suriname. Sindsdien leidt hij een polikliniek in Saramacca. Hij is een fel voorvechter van de emancipatie van het Sarnami, het hindoestaans Surinaams, en kreeg voor zijn verdiensten de Rahman Khan-prijs. Narain schrijft gedichten en teksten die voorgelezen kunnen worden, maar ook gezongen. Zijn gedichten weerspiegelen de geschiedenis en herinnering van Hindoestaanse immigranten in Suriname. Hij schrijft in het Sarnami en in het Nederlands en benadert zo vanuit verschillende perspectieven dezelfde verborgen geschiedenis van de immigrant. Hij debuteerde in 1977 met de bundel in Sarnami Dal Bhat Chatni (Rijst, gele erwten, chutney). Na zijn debuut volgden nog zes bundels, waarvan sommige tweetalig.

(Kaapstad, 1958) is een populaire stand-up comedian in Zuid-Afrika. Treedt op als presentator in televisie- en radio-programma's en in het theater. Trad met groot succes op tijdens De Winternachten van 1998. In zijn optredens geeft hij scherp en humoristisch commentaar op de situatie in zijn land.
(WN 1998)

(Solo, Midden-Java, 1935 - Bogor 2009) was dichter, toneelschrijver en acteur. Van 1964 tot 1967 verbleef hij in de Verenigde Staten, waar hij onder meer studeerde aan de American Acadamy of Dramatic Art. In 1968 richtte hij het Bengkel Teater op in Depok, dat met zijn eigenzinnige stukken vaak opschudding veroorzaakte. Door zijn onconventionele acties en kritische houding kwam hij meerdere malen in conflict met de regering. Als dichter debuteerde hij in 1957 met de bundel Ballada orang-orang tercinta (Balladen der beminde mensen). Enkele andere bundels zijn: Blues untuk Bonnie (Blues voor Bonnie) uit 1961 en Sajak-sajak sepatu tua (Verzen van oude schoenen) uit 1972. Zijn werk is o.a vertaald in het Engels, Nederlands en Duits. Rendra plaatste zijn poëzie in de traditie van de Indonesische orale cultuur en beschouwde de literatuur als een 'performing act'.

(Curaçao, 1950) is dichter en voordrachtskunstenaar. Hij studeerde filosofie en theologie in Colombia en Nederland. In Utrecht rondde hij zijn studies af aan de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar en was daar docent dramatische expressie. Hij woont op Curaçao. Bacilio is zeer actief in het (straat)toneel, met name in Grupo di Teatro Foro, waarvan hij in de jaren zeventig en tachtig de artistiek leider was. Hij produceerde en presenteerde culturele televisieprogramma's en bekwaamde zich verder in de voordracht van orale literatuur en geschreven ritmische poëzie, het genre dat hij zelf schrijft. Bacilio schrijft over het koloniale verleden, de indianen, de slavernij en de dominante en verwarrende opstelling van Nederland. Maar er is ook veel tederheid en erotiek in zijn werk. Zijn gedichten zijn gepubliceerd in verscheidene boeken en tijdschriften. In 2000 verscheen de dichtbundel Kueru Marká.

(Retreat, Zuid-Afrika, 1957) groeide op in de Kaapprovincie. Hij werkte enige tijd als grafisch ontwerper, maar is nu een bekend gezicht in Kaapstad als straatzanger en -dichter. Hij begeleidt zichzelf op gitaar en dicht in het Goema, een door vele talen beïnvloede straattaal van Kaapstad. Voor Sôls is taal een levenshouding:

Kyk mooi na dié Taal.
(Kijk goed naar deze Taal).
Hoe haal sy asem?
(Hoe ademt hij?)
Noemmit Patois of Pidgin,
(Noem hem Patois of Pidgin),
djy waste jou wasem
(je verspilt je adem)
en djy hoonie rai beat-tie.
(En je hoort de beat niet).
uit: Dié Taal, vertaling Robert Dorsman

In 1998 verscheen de bundel
My straat en anne praat-poems. (WN 2001)

(Paramaribo, Suriname) is muzikant, maar ook danser, acteur, organisator, presentator, verhalenverteller en docent. Scholsberg heeft als muzikant een vol verleden. Hij speelde onder andere met de inmiddels overleden artiest Curtis Knight, begeleidde The Wailers op drums tijdens enkele concerten. Hij is nu deel van de succesvolle coverband The Jacksons Re-5-al Band. Toen Scholsberg enkele jaren geleden de kracht en charme van het vertellen ontdekte, besloot hij zijn voorstellingen slechts te vullen met verhalen.
WIN 2002