(1939, Bonnievale) is een Zuid-Afrikaanse schrijver en schilder met Frans burgerschap. Hij studeerde aan de universiteit van Kaapstad. Hij werd een felle tegenstander van de apartheid en verliet Zuid-Afrika in 1960 om zich in Parijs te vestigen. Bij zijn terugkeer in Zuid-Afrika in 1975 werd hij gearresteerd en veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf. In The True Confession of an Albino Terrorist beschrijft hij aspecten van zijn gevangenschap. Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Parijs. Breytenbach schreef poezie, proza, essays en toneelstukken. Zijn gedichten vertonen sterke metaforen en een complexe combinatie van verwijzingen naar het Boeddhisme, Afrikaanse spreektaal, en herinneringen aan het Zuid-Afrikaanse landschap. Breytenbach is ook bekend als schilder. In zijn werk portretteert hij surrealistische menselijke en dierlijke figuren, meestal in gevangenschap. Hij heeft verschillende literaire en kunst prijzen voor zijn werk ontvangen. Hij is actief in verschillende organisaties van Zuid-Afrikaanse politieke bannelingen.

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

(1948-2010) studeerde sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Na jarenlang een prominente criminoloog te zijn geweest, legde hij zich toe op literatuur en zag de verandering als een kleine stap: ‘Schrijvers zijn misdadigers’, schreef Franke in Trouw (2000), doelend op de morele vrijheid die schrijvers zich toestaan. In 1992 debuteerde hij met de roman Weg van loze dromen. Voor zijn roman De verbeelding ontving Franke de Generale Bank Literatuurprijs, de AKO Literatuurprijs van nu. Hij schrijft regelmatig in dagbladen en literaire tijdschriften, waaronder een tweewekelijkse column in de Volkskrant. In 2004 verscheen een compilatie van zijn columns onder de titel Waarom vrouwen betere lezers zijn. Een jaar eerder publiceerde hij zijn omvangrijke roman Wolfstonen en in 2004 de bundel Notulen met ultrakorte verhalen. Franke wisselt de gekoesterde eenzaamheid van de schrijfkamer regelmatig af met publieke optredens. Herman Franke overleed in 2010 aan de gevolgen van kanker.

(Bergen op Zoom, 1948) is Nederlands prozaschrijver. In 1984 verscheen haar officiële debuut: Havinck, over het gebrek aan diepgang in relaties. De roman werd lovend ontvangen. Voor haar proza geldt een vrij simpele realistische benadering, waarin ze in zakelijke stijl de werkelijkheid ironisch beschrijft. Ook in haar roman De Feniks. Een familiekroniek (1985) wordt deze schrijfwijze gebruikt, maar anders dan in Havinck wordt hier op niet-chronologische wijze over drie generaties verteld. In 1989 verscheen de roman De Lichtjager. In haar romans gaat het om het onvermogen om van hen die ons na staan iets te begrijpen. In haar meest recente roman Casino (2004) verbeeldt Marja Brouwers op de waan van het consumptietijdperk van het voorbije decennium, waarin economische en seksuele normen steeds verder verschuiven.