Herman Franke
(1948-2010) studeerde sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Na jarenlang een prominente criminoloog te zijn geweest, legde hij zich toe op literatuur en zag de verandering als een kleine stap: ‘Schrijvers zijn misdadigers’, schreef Franke in Trouw (2000), doelend op de morele vrijheid die schrijvers zich toestaan. In 1992 debuteerde hij met de roman Weg van loze dromen. Voor zijn roman De verbeelding ontving Franke de Generale Bank Literatuurprijs, de AKO Literatuurprijs van nu. Hij schrijft regelmatig in dagbladen en literaire tijdschriften, waaronder een tweewekelijkse column in de Volkskrant. In 2004 verscheen een compilatie van zijn columns onder de titel Waarom vrouwen betere lezers zijn. Een jaar eerder publiceerde hij zijn omvangrijke roman Wolfstonen en in 2004 de bundel Notulen met ultrakorte verhalen. Franke wisselt de gekoesterde eenzaamheid van de schrijfkamer regelmatig af met publieke optredens. Herman Franke overleed in 2010 aan de gevolgen van kanker.
Kijk terug
Op zoek naar de onafhankelijke geest - deel 3
Een afsluitend gesprek met alle deelnemers aan de zoektocht naar de onafhankelijke geest. Een gesprek onder leiding van Michaël Zeeman. Nederlandstalig.
Op zoek naar de onafhankelijke geest - deel 1
Breyten Breytenbach sprak zijn handleiding voor de onafhankelijke geest uit en ging daarover in gesprek met Herman Franke en Marja Brouwers. Michaël Zeeman leidde het gesprek. Nederlandstalig.
