(Roemenië, 1973) is schrijver, dichter en columnist. In 1993 verschijnt haar eerste poëziebundel, daarna legt ze zich toe op proza. Ze verhuist in 2005 met haar Nederlandse man André naar Den Haag. Daar besluit ze niet meer in het Roemeens maar in het Nederlands te schrijven. In haar romans vindt ze met succes een persooniijke en openhartige schrijfstijl. Zo verschijnen Lief kind van mij (2012), De ziekte van Kortjakj (2013), Tascha. De roof uit de Kunsthal, (2015), Al mijn vaders en Picasso's keerzijde (2019), en Liefdesverklaring aan de Nederlandse taal (2021). Na het verlies van André schrijft ze in haar nieuwste roman Gewone Hollandse jongens (2025) over rouw, lichamelijk verlangen en het zoeken naar houvast in de nabijheid van anderen. Haar artikelen en columns verschijnen in onder meer Tirade, De Groene Amsterdammer en Den Haag Centraal.

Bekijk de website van Mira Feticu
Instagram: @mirafeticu

(Ede, 1988) debuteerde in 2014 met de De hemel boven Parijs. In deze roman raakt een wat oudere professor kunstgeschiedenis aan de Sorbonne in de ban van een Nederlandse uitwisselingsstudente, die sprekend lijkt op zijn jeugdliefde. Haar aanwezigheid wijst hem op de leugens in zijn leven. Centrale vraag is hoe je kunt leven met de altijd aanwezige mogelijkheid van mislukking, bijvoorbeeld in de liefde. Nooit beginnen om niet te falen, of streven naar het allerhoogste met het risico eraan kapot te gaan? De vertaalrechten voor de roman zijn al verkocht aan Duitsland en Denemarken. Bregje Hofstede woont in Brussel en studeerde kunstgeschiedenis en Frans in Utrecht, Parijs en Berlijn. Ze ontving de Hollands Maandblad aanmoedigingsbeurs 2012/2013 voor haar korte verhalen en essays. Hofstede werkt bij een Europese erfgoedorganisatie en is redactrice bij een speech- en tekstbureau. Ze is medeauteur van De Verbeelders, een boek over meer dan 100 jaar boekillustraties in Nederland.

(Almelo, 1982) is auteur, programmamaker en moderator. Thema's zoals identiteit, diversiteit, vrouwenrechten en emancipatie staan vaak centraal in haar werk. Haar afkomst is gelaagd en verbonden met drie continenten in de landen India, Suriname en Nederland. Hierover schreef zij haar debuutroman Vervoering. Daarna volgde de roman De kier. In 2024 verscheen haar non-fictie boek Na de komma – Hindostanen en de erfenis van het kolonialisme, haar pleidooi voor meer erkenning en zichtbaarheid van het Hindostaanse verhaal in Nederland. Uit dit boek is haar theatervoorstelling Her (s)tories (2024-2025) voortgekomen, een ode aan de vrouwen uit de Hindostaanse migratiegeschiedenis. In haar De Dolle Kavita Talkshow gaat Shantie in gesprek met Dolle Kavita's, ofwel de Dolle Mina's van vandaag: vrouw, man of alles daar tussenin, wegbereiders met een verhaal dat gehoord moet worden. Shantie is tevens lid van feministisch schrijverscollectief Fixdit.

Bekijk de website van Shantie Singh
Instagram: @shantie.singh1

(1986) maakte in 2014 grote indruk met haar debuutroman We zullen niet te pletter slaan, een stormachtig familieverhaal over Anna en Schard, de kinderen van twee lesbische moeders. Polak schreef de roman om te onderzoeken wat het met een jongen doet als hij opgroeit tussen de vrouwen en om de rol van de niet-biologische moeder onder de loep te nemen. Schard ziet Anna weer na een reis naar India. Beiden zijn op dat moment op zoek naar de betekenis van de kunst, de liefde en het leven. Ze weten wat ze willen: vader, vrouw, held, geliefde zijn maar zien de juiste weg niet. We zullen niet te pletter slaan werd getipt voor de AKO Literatuurprijs. Recensenten roemden Polak omdat ze bloemrijk is en gewaagde metaforen gebruikt zonder uit de bocht te vliegen. Polak studeerde in Amsterdam en New York. Ze schrijft voor De Groene Amsterdammer en De Correspondent over o.a. televisie, games, films en literatuur.

(Amsterdam, 1985) presenteert, interviewt en schrijft. Van proza, essays en interviews tot columns, toneel en recensies voor diverse (literaire) tijdschriften en andere media. In 2016 debuteerde ze met de roman Onheilig, die werd bekroond met de Anton Wachterprijs. In 2017 verscheen het prozagedicht Calligram en riep De Volkskrant haar uit tot literair talent van het jaar. Ze schreef de bundels Wat ben ik meer dan stilte – verhalen van geesten (2018), De olifant van de bovenbuurman (2018, een prentenboek voor volwassenen met tekeningen van Sylvia Weve) en De dwaler (2021, bekroond met het Charlotte Köhler Stipendium). Van Rijswijk recenseert vertaalde fictie voor NRC en geeft les aan de Schrijversvakschool Amsterdam.

is een schrijver, programmamaker en curator. Hen is auteur van Against Ageism. A Queer Manifesto (2023); Take 'Em Down, Scattered Monuments and Queer Forgetting (2021) and Playing Monogamy (2019) evenals meerdere boeken in het Nederlands: Herdenken herdacht (2019); Enz. Het Wildersproces (2018); the novel De vrouw die (2016); de bundel met columns Ik deug / deug niet ( 2015) en Het monogame drama (2015). Van Saarloos werkt als onafhankelijk curator van pulieksprogramma's en artistieke samenwerkingen. Als PhD-kandidaat in Retoriek aan de Universiteit van Californië in Berkeley is hen geïnteresseerd in Zwarte feministische betrokkenheid bij quantumfysica en gericht op de (on)mogelijkheid van een bestaan zonder defensie. Van Saarloos schrijft aan een nieuw boek voor AK Press getiteld Trans Despair: Staying Unrelated and Insecure.

Bekijk de website van Simon(e) van Saarloos
Instagram: @svansaarloos