(New York, 1969) wordt beschouwd als een van de meest ambitieuze, baanbrekende Amerikaanse schrijvers van dit moment. Zijn laatste roman, De ondergrondse spoorweg, werd door Oprah Winfrey opgenomen in haar boekenclubselectie 2016. Obama zette het boek op zijn ‘summer reading list’. In 2016 won Whitehead voor het boek de grootste literaire prijs van Amerika, de National Book Award. Whitehead schreef hiermee een alternatieve geschiedenis van de slavernij in Amerika. Slavin Cora vlucht via de Ondergrondse Spoorweg (een clandestien netwerk van antislavernij-activisten) naar het vrije Noorden als een macabere Alice in Wonderland.  Whitehead debuteerde in 1999 met De Intuïtionist, door Esquire uitgeroepen tot de beste roman van het jaar. Whitehead schreef behalve zes romans ook twee non-fictie boeken en hij publiceert regelmatig in The New York Times, The New Yorker, Granta en Harper's.

(1962) is schrijver, literair programmamaker, uitgever en sinds 2023 directeur van Writers Unlimited. Haar autobiografische debuut Eisprong (2001), een internationaal succes, werd in meer dan twintig landen gepubliceerd. De vrouw die zegt dat ze mijn moeder is (2010) verhaalt over adoptie in een familiegeschiedenis tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog. Uyterlinde werkte als redacteur en uitgever voor diverse literaire uitgeverijen, waaronder De Bezige Bij en J.M. Meulenhoff. Tussen 2007 en 2015 was ze verbonden aan Writers Unlimited, eerst als programmamaker en daarna als programmacoördinator van het festival. Vanaf 2017 was ze uitgever-directeur bij World Editions, gespecialiseerd in Engelstalig vertaalde literatuur uit de hele wereld. Voor de Openbare Bibliotheek Amsterdam verzorgde ze de Literaire Salon en voor Women Inc. de literatuurreeks Read my Lips. Ze coördineerde de literaire programmering van het Guest of Honour-programma, dat op de Frankfurter Buchmesse in 2016 Nederlandse en Vlaamse literatuur presenteerde.

(Cochabamba, 1981) is een Boliviaanse schrijver die gezien wordt als een van de grote beloftes van de Latijns-Amerikaanse literatuur. Hasbún brak in 2015 internationaal door met zijn tweede roman Los afectos. De roman verscheen in 2016 in Nederlandse vertaling onder de titel Woeste jaren. Het is een deels op feiten gebaseerd verhaal over een excentrieke nazi-familie die in de jaren vijftig en zestig in Bolivia leefde. Hasbún was gitarist in een grungeband voor hij begon te schrijven en zegt dat de muziek hem heeft geleerd hoe belangrijk ritme is voor een goed boek. Hij debuteerde in 2006 met de verhalenbundel Cinco die meteen een groot succes was. Een verhaal uit deze bundel werd verfilmd en een ander bewerkt voor toneel.

(Montevideo, 1970) stelt met haar romans de grote problemen aan de kaak in Zuid-Amerika, het continent waar ze werd geboren. Haar ouders waren lid van de verzetsbeweging Tupamaros. Trujillo kwam op haar zesde naar Nederland. Na het verdwijnen van het militaire bewind keerde ze op haar vijftiende terug naar haar vaderland. Daar verscheen haar eerste - bekroonde - novelle in het Spaans. Ze studeerde aan de Amsteramse Filmacademie. In 2002 volgde haar Nederlandse debuut, De Bastaard van Mal Abrigo over twee jongetjes uit een verpauperd cocaïnedorp die het uiteindelijk schoppen tot president en minister van defensie. Ze kreeg er de Marten Toonder/Geertjan Lubberhuizenprijs voor. De terugkeer van Lupe García (2009) gaat over een vrouw die terugkeert naar haar geboorteland in Zuid-Amerika om een documentaire te maken over de guerrillastrijd aldaar. De roman werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en bekroond met de BNG Literatuurprijs. In 2014 werd De zangbreker gepubliceerd en in januari 2017 verschijnt haar nieuwe boek Vrije radicalen.

(1956, Boekarest) wordt gezien als de grootste moderne Roemeense schrijver. Zijn roman De Wetenden is het eerste deel van de deels autobiografische Orbitor-trilogie die geheel in het Nederlands is vertaald. De schrijver neemt ons mee naar de vervlogen wereld van de voorvaderen van zijn moeder - geroemeniseerde Bulgaren, vol ‘oeroude, voorchristelijke angst’. Het tweede deel, De trofee, speelt in de tijd van de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Russische invasie. In deel drie, Het onmetelijke mausoleum, beschrijft hij de grote veranderingen die tijdens de revolutie in Roemenië plaatsvonden. De boeken van Cărtărescu vormen een snoer van verhalen die van associaties aan elkaar hangen, verteld in een rijk vocabulaire. Werkelijkheid en magie wisselen elkaar af.