(Willemstad, 1946), geboren op Curaçao uit Surinaamse ouders, was redacteur/presentator van het NOS Journaal (1985-2009) en de Wereldomroep (1983-2008). Ze speelde rollen in theatervoorstellingen als Ajax, Hemel boven Berlijn, Medea, De Vagina Monologen en De Afscheidsmonologen en ze schrijft zelf ook toneelstukken. Daarnaast presenteert ze regelmatig debatten en publiceert ze columns. In 2009 ontving ze de Cosmic Award voor haar rol als pleitbezorger voor meer diversiteit in de Nederlandse media. Herinneringen aan haar jeugdjaren in Curaçao werden door John Leerdam opgetekend in De Antillen en ik (2008). In 2018 speelde ze de rol van verteller in The Passion.

(Amsterdam, 1967) is fictie- en non-fictieschrijver, documentairemaker en recensent. In 1995 emigreerde ze naar Suriname en schreef Reishandboek Suriname. In 2005 verscheen haar debuutroman de Parbo-blues. In 2009 volgde de roman Solo, een liefde, over de ambities van twee geliefden in het koloniale Suriname en hun verlangen naar een beter leven. In 2011 schreef ze het jeugdtheaterstuk Bami Cola, opgevoerd in Paramaribo. Haar non-fictieboek Fansi’s stilte, een grootmoeder en de slavernij (2015) gaat over het leven van haar Surinaamse grootmoeder. In 2018 verscheen haar eerste lange documentaire Frits de Gids, waarin tradities van Marrons, nazaten van gevluchte slaven, centraal staan. In Plantage Wildlust (2020) beschrijft ze via verschillende personages het leven op een Surinaamse plantage aan het begin van de 20e eeuw, tijdens de periode van contractarbeid. De wilde vaart, verschenen in 2022, vertelt in teksten en beelden over een bootreis waarin Leuwsha en haar man over de Surinaamse wateren op zoek gaan naar hun eigen kern en de veerkracht van een volk. Tessa Leuwsha recenseerde voor de Ware Tijd-literair, schreef artikelen voor diverse media en nam deel aan internationale literaire festivals en diverse radio- en tv-programma’s. Ze werkt als cultureel attaché bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo.

(Suriname, 1959) had in Nederland een carriere als beeldend kunstenaar en docent interculturele communicatie toen ze in 2000 besloot om zich op het schrijven te richten. Na de publicatie van een aantal bekroonde korte verhalen, schreef ze in 2009 haar romandebuut De Zwarte Lord. In deze historische roman beschrijft Jamaludin het roerige jaar 1848. De Nederlandse Regina komt als gouvernante van de kleurling Walther in Suriname terecht waar ze de liefde en het leven omarmt. Door haar meeslepende verhaalstijl geeft Jamaludin een goede indruk van de verhoudingen en de slavernij in Suriname in de 19e eeuw. Haar roman Kuis speelt in Amsterdam waar mensen uit verschillende culturen worstelen met de vrijheid van de stad en de kuisheidsmoraal die ze zichzelf hebben opgelegd. Vervolgens schreef ze twee young adult romans: Luchtdanser (2016) eveneens gesitueerd in Amsterdam en Geheimen van het tuinhuis (2021) een avontuurlijk-historische roman over de periode in Suriname, in 1870 na de afschaffing van de slavernij, van de contractarbeid. Voor Dat wij zongen (2022), een bloemlezing over en met fragmenten uit het werk van Caraïbische auteurs, schreef ze een bijdrage over schrijver en dichter Bea Vianen.