(België, 1972) schreef een omvangrijk oeuvre van romans, verhalen, novellen, poëzie en toneel. Zijn werk verscheen in meer dan 20 talen. Hij staat bekend om zijn scherpzinnige, humoristische en onverbloemde stijl van schrijven. De helaasheid der dingen uit 2006 betekende zijn grote doorbraak. Deze autobiografische schets van een Vlaamse voorstadsgemeente werd verfilmd en bekroond met de Gouden Uil Publieksprijs. Met Godverdomse dagen op een godverdomse bol, de geschiedenis van de mensheid in 200 pagina’s uit 2008, won hij de Libris Literatuurprijs. De pruimenpluk (2019) is Verhulsts hommage aan de falende mens. Onze verslaggever in de leegte (2020) is een pijnlijk eerlijk boek in de traditie van Jeroen Brouwers en Charles Bukowski dat ons een schrijver laat zien zoals hij niet gezien wil worden. Recent verschenen zijn romans Hebben en zijn (2022), over een afkickkliniek van het leven, en Bechamel Mucho (2024), over Alex, entertainer van een clubhotel op Mallorca.

Instagram: @dimitrivh

(1974, Saoedi Arabië) is een opkomend Egyptisch schrijver. In 2003 publiceerde hij zijn eerste roman An Takoun Abbas El Abd (Being Abbas El Abd), die in 2006 in het Engels is verschenen. Het boek zal in Nederlandse vertaling tijdens Winternachten worden gepresenteerd (uitgeverij De Geus). In zijn roman combineert Alaidy straattaal met het klassieke Arabisch. Volgens Humphrey Davies, de Engelse vertaler van het boek, resulteert dit in “a disorienting sense of a breakdown of borders.” Het Egyptische weekblad Al-Ahram schreef enthousiast: “The millennial generation’s most celebrated literary achievement.” Naast romanschrijver is Alaidy ook cartoonist. Hij schrijft politiek getinte strips voor het Egyptische weekblad al-Dostour. Ook is hij scriptschrijver voor diverse tv-programma’s en films en graficus.

(Rotterdam, 1945) schrijft romans, verhalen, essays, lezingen en columns met een sterke historische interesse. Ze debuteerde met Tine of de dalen waar het leven woont (1987), een fictieve biografie van de eerste vrouw van Multatuli. Haar De naam van de vader werd in 1994 bekroond met de Multatuliprijs. Ze schreef Pelican Bay (2002) over het slavernijverleden in de Cariben en in Nederland. In 2012 verscheen de roman Vrij man, het verhaal van een arts/jurist in de 17e eeuw en in 2013 de essaybundel Schatplicht. Haar roman Aan het eind van de dag (2016) is zowel een portret van een carrièrevrouw, als een tijdsbeeld van de tweede helft van de 20e eeuw. De val van Thomas G. (2020) gaat over de uitgever van een controversieel boek. Haar oeuvre is bekroond met de Constantijn Huygens-prijs 2018.

(pseudoniem van Bernard Holtrop, 1941) is striptekenaar. Holtrop woont in Frankrijk, waar hij bekend is door zijn scherpe politieke tekeningen, die dagelijks in de linkse krant Libération verschijnen. Hoewel hij al meer dan dertig jaar als cartoonist in Frankrijk werkt, levert hij nog steeds wekelijks politieke cartoons aan HP/De Tijd. Daarnaast verschijnen van zijn hand regelmatig tekeningen in het weekblad Vrij Nederland. Na de kunstacademie in Arnhem en Den Bosch maakte Holtrop cartoons voor verschillende bladen, zoals Propria Cures. In de jaren zestig werd hij de vaste striptekenaar van het blad Provo. In 1966 veroorzaakte een prent waarop Koningin Juliana zich prostitueerde een schandaal. Tussen 1993 en 2002 maakte hij in opdracht van het Franse blad Libération reizen naar onder meer Ivoorkust, de Baltische staten, New Hampshire, Moskou en Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen, waar hij unieke, dagboekachtige reportages over schreef en tekende (zie zijn boek Razende Reporter uit 2002). In Frankrijk werd hij geëerd met de ‘Medaille d’Honneur’. In Nederland ontving hij de Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre (2000) en de Inktpotprijs (2006, 2007).