Film en inleiding: Korreltjie niks is my dood

Informatie

Datum en tijd vrijdag 18 januari 2002 22:20 tot 23:45 uur
Locatie Filmhuis - zaal 1

(55 min., beta sp, 2001, kleur) Regie: Saskia van Schaik (voor VPRO televisie). Een documentaire over de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker. In de nacht van 18 op 19 juli 1965 liep zij bij Drieankerbaai, Kaapstad de zee in. Er bleef een dochtertje achter, en een klein maar wonderschoon oeuvre, bestaande uit drie poëziebundels. Jonkers werk was niet alleen van grote invloed op het werk van generaties Afrikaanse dichters na haar, maar veroverde ook de harten van vele lezers. Jonker kwam weer volop in de belangstelling toen Nelson Mandela in 1994, bij de opening van het parlement, haar beroemde gedicht 'Het kind' voordroeg. Deze documentaire opent en sluit met dit gedicht, voorgedragen door Mandela en door de moeder van het kind, dat bij de rellen in Sharpville om het leven kwam.' Het gedicht werd een symbool voor eenheid, verzoening, en genezing voor alle Zuid-Afrikaners. Met een inleiding met de schrijver van het scenario Henk van Woerden (schrijver, beeldend kunstenaar), Gerrit Komrij (publiceerde samen met Henk van Woerden een verzamelbundel van het werk van Ingrid Jonker), en schrijver André Brink (Zuid-Afrika).

Line-up

Gerrit Komrij

(Winterswijk, 1944) was de eerste Dichter des Vaderlands. Hij is een van de beste columnisten van Nederland, romancier, gevierd bloemlezer en vertaler, en een zeer enthousiasmerend bespreker van poëzie. Komrij is een kat in een Vreemd pakhuis zoals zijn essaybundel uit 2001 heet. Nooit is de wereld vertrouwd of vanzelfsprekend, voor wie goed kijkt, is altijd wat verrassends te zien. 'Ik geloof niet dat ik een vent ben uit één stuk. Het is nogal rumoerig in mij'. Komrij, die sinds 1984 in Portugal woont en werkt, is ook een van de meest productieve schrijvers van Nederland. Sinds 1968 publiceerde hij bijna jaarlijks meerdere werken. Recent verschenen Komrij's canon in 100 gedichten (2008), De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten (2007) en Kakafonie (2006), een 'encyclopedie van de stront'. In 2005 publiceerde hij Eendagsvliegen (literaire dagboekfragmenten) en de poëziebundel Fata Morgana.
Gerrit Komrij - Winternachten 2004 - foto Serge Ligtenberg 2004

Henk van Woerden

(Leiden, 1947, overleden in 2005) was schilder en schrijver. Hij woonde vanaf zijn negende jaar in Zuid-Afrika en remigreerde na zijn studie aan de kunstacademie naar Europa. Van Woerden beleefde in 2001 zijn internationale doorbraak. In dat jaar kreeg hij voor Een mond vol glas (1998) de prestigieuze Sunday Times Fiction/ Alan Paton Award uitgereikt, de prijs voor het beste boek van Zuid-Afrika. Een mond vol glas, een kroniek over Tsafendas, de moordenaar van premier Verwoerd, was het slotdeel van een drieluik over Zuid-Afrika. Zijn prozadebuut Moenie kyk nie (1993), dat werd bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs, was het eerste deel en de roman Tikoes uit 1996 het tweede. Eind 2002 verscheen Notities van een luchtfietser, waarin hij verslag doet van zijn reizen in de verbeelding en van zijn reizen in het 'echt'. In februari 2003 ontving hij de Frans Kellendonk prijs. In oktober 2005 verscheen zijn laatste roman Ultramarijn. Postuum won hij in 2006 met dit boek de Vlaamse literatuurprijs de Gouden Uil.
Henk van Woerden - foto Serge Ligtenberg

André Brink

(Vrede, Zuid-Afrika, 1935 - 2015) was docent Engelse literatuur aan de universiteit van Kaapstad. Hij verbleef ook enige tijd in Parijs. In zijn romans experimenteerde hij met zowel thematiek als vormkwesties. Een droog wit seizoen werd in Zuid-Afrika verboden vanwege de overeenkomsten met de gebeurtenissen rondom Steve Biko. De internationale waardering was groot: hij kreeg er onder andere de Martin Luther King Memorial Prijs voor. Ook in Zuid-Afrika kreeg hij overigens meer dan eens de belangrijke CNA prijs. Hij overleed in februari 2015.
André Brink tijdens Winternachten 2002 - foto Serge Ligtenberg

Discover