(1939, Bonnievale) is een Zuid-Afrikaanse schrijver en schilder met Frans burgerschap. Hij studeerde aan de universiteit van Kaapstad. Hij werd een felle tegenstander van de apartheid en verliet Zuid-Afrika in 1960 om zich in Parijs te vestigen. Bij zijn terugkeer in Zuid-Afrika in 1975 werd hij gearresteerd en veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf. In The True Confession of an Albino Terrorist beschrijft hij aspecten van zijn gevangenschap. Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Parijs. Breytenbach schreef poezie, proza, essays en toneelstukken. Zijn gedichten vertonen sterke metaforen en een complexe combinatie van verwijzingen naar het Boeddhisme, Afrikaanse spreektaal, en herinneringen aan het Zuid-Afrikaanse landschap. Breytenbach is ook bekend als schilder. In zijn werk portretteert hij surrealistische menselijke en dierlijke figuren, meestal in gevangenschap. Hij heeft verschillende literaire en kunst prijzen voor zijn werk ontvangen. Hij is actief in verschillende organisaties van Zuid-Afrikaanse politieke bannelingen.

(Den Haag, 1933) debuteerde in 1955 met de roman Philip en de Anderen die al snel gevolgd werd met de dichtbundel De Doden zoeken een Huis (1956). In de romans die Nooteboom daarna publiceerde, Een lied van schijn en wezen (1981) en De ridder is gestorven (1963), lopen werkelijkheid en fictie meer en meer door elkaar. In zijn meest bekende romans Rituelen (1980) en Allerzielen (1998) is de stijl toegankelijker maar rijk aan de diepgravende intellectuele manier van schrijven van Nooteboom, die ook in zijn reisverhalen naar voren komt. Sommige reisverhalen neigen naar essayistiek terwijl een roman als In Nederland ook gelezen kan worden als een literatuurwetenschappelijk betoog. Nooteboom toont zich in zijn gedichten de taalvirtuoos die met hermetische en soms raadselachtige gedichten de lezer aanspreekt op een heel persoonlijk niveau. Vuurtijd, ijstijd, Gedichten (1984) bevat al zijn gedichten van 1955 tot 1983.