Cees Nooteboom

(Den Haag, 1933) debuteerde in 1955 met de roman Philip en de Anderen die al snel gevolgd werd met de dichtbundel De Doden zoeken een Huis (1956). In de romans die Nooteboom daarna publiceerde, Een lied van schijn en wezen (1981) en De ridder is gestorven (1963), lopen werkelijkheid en fictie meer en meer door elkaar. In zijn meest bekende romans Rituelen (1980) en Allerzielen (1998) is de stijl toegankelijker maar rijk aan de diepgravende intellectuele manier van schrijven van Nooteboom, die ook in zijn reisverhalen naar voren komt. Sommige reisverhalen neigen naar essayistiek terwijl een roman als In Nederland ook gelezen kan worden als een literatuurwetenschappelijk betoog. Nooteboom toont zich in zijn gedichten de taalvirtuoos die met hermetische en soms raadselachtige gedichten de lezer aanspreekt op een heel persoonlijk niveau. Vuurtijd, ijstijd, Gedichten (1984) bevat al zijn gedichten van 1955 tot 1983.