Geboren: 1970
Debuut: De voeten van Abdullah (1996, verhalen)
Genres: Novelle, kort verhaal, toneel
Bijzonderheid: Componeert ook klassieke muziek en gebruikt dat om zijn schrijftechniek te verbeteren
Citaat: 'Herinneringen zijn bij voorbaat al ongrijpbaar. Ik heb de behoefte om ze vast te pakken, vast te leggen. De islam is in mijn verhalen slechts aanwezig onder bizarre vormen: de vreemde imam, de absurde wetten. In werkelijkheid is de islam zo duidelijk dat hij het hele leven beheerst.' (Weekend Knack, 19-6-1996)
Recent werk: De voeten van Abdullah (1996, verhalen), Momo (1998, novelle), Apollien (1998, toneel), Schoon in elk oog is wat het bemint, de mooiste klassieke Arabische liefdesgedichten (2000)
Bron: Schrijversnet, 2001

(Oirschot, 1957) leefde vijf jaar in Suriname en vervolgens bijna tien jaar in de Amsterdamse Bijlmermeer. Van Kempen is de samensteller van twee omvangrijke bloemlezingen: Spiegel van de Surinaamse poëzie (1995) en Mama Sranan. 200 jaar Surinaamse verhaalkunst (1999). Hij promoveerde in 2002 met zijn proefschrift Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, een studie van de Surinaamse literatuur tot aan de onafhankelijkheid in 1975. Hij publiceerde de verhalenbundels Landmeten (1992), Bijlmer, oh Bijlmer! (1993) en Pakistaanse nacht (2002), de roman Plantage Lankmoedigheid (1997) en een reisverslag over India, Het Nirwana is een lege trein (2000). Tijdens Winternachten 2005 werd de bloemlezing Noordoostpassanten, die hij samenstelde met Wim Rutgers, gepresenteerd. In 2006 verscheen zijn roman Vluchtwegen.

(1913-2000) Jurist. Ging in 1925 van zijn geboorteland Suriname naar Nederland om in Leiden en later ook Parijs rechten te studeren. Verbleef in de oorlogsjaren in Engeland, in Indonesië met zijn ontluikende onafhankelijkheidsstrijd en in Japan ter berechting van oorlogsmisdadigers. Was later werkzaam als rechter. In zijn naoorlogse, Surinaamse tijd schreef hij onder de schuilnaam Ernesto Albin gedichten in Soela (1963-1964) en een aantal toneelstukken. Hij begon pas laat met het schrijven van proza, wel liet hij enkele bibliofiele bundeltjes kwatrijnen het licht zien, later verzameld in Een uitroep zonder uitroepteken (1987). Van hem zijn o.a. verschenen de verhalen, gedichten- en essaybundels Het doosje van Toeti (1985), De ziekte van Anna Printemps (1987), Reizen en stilstaan (1988).

(1934) debuteerde in 1964 met Zeepost. De bundel vond meteen zijn weg naar een flinke groep lezers en dat is met Herzbergs poëzie zo gebleven. Behalve dichter is Herzberg scenario- en toneelschrijfster. Ze schreef onder meer het toneelstuk Leedvermaak en maakte met Franz Weisz de succesvolle film Charlotte over de schilderes Charlotte Salomon. Haar werk werd veelvuldig bekroond, in 1997 kreeg ze de P.C. Hooftprijs voor haar poëzie. Waarop ze in een interview prompt zei: ‘Nog steeds heb ik niet het gevoel dat ik een dichter ben. Ik ben gewoon mijzelf en schrijf af en toe een gedicht.’ Na Zeepost publiceerde ze de bundels Beemdgras, Strijklicht, Dagrest, Botshol, Bijvangst.

BRON: Poetry International 2001