(België, 1971) is auteur, historicus en archeoloog, bekend om zijn veelzijdige bijdragen aan de literatuur en het intellectuele discours. Hij is momenteel Denker der Nederlanden. Bij zijn aanstelling verscheen De wereld en de aarde (2025) waarin hij een grensverleggend voorstel doet om ons denken – en onze politiek – radicaal te verbreden. Want het grootste veiligheidsvraagstuk van onze tijd is niet de wereld met onderlinge conflicten, maar de aarde die meer en meer ontregeld raakt. Zijn oeuvre bestrijkt een scala aan genres, waaronder historische non-fictie, poëzie en theater. Tot zijn bekendste werken behoren Congo (2010), over de verbijsterende geschiedenis van het land, en Revolusi (2020) dat de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië met de verhalen van ooggetuigen in een mondiaal perspectief plaatst. Naast zijn literaire werk staat Van Reybrouck bekend als 'een van de toonaangevende intellectuelen van Europa' (Tagesspiegel), wiens ideeën betrekking hebben op thema's als democratie, klimaat en kolonialisme. Hij publiceert regelmatig opiniestukken in internationale publicaties. 

Bekijk de website van David Van Reybrouck
Instagram: @david.vanreybrouck

begon zijn carrière ooit als vicevoorzitter van de JOVD, maar veranderde daarna van koers en sloot zich aan bij Niet Nix, de aan de PvdA gelieerde beweging. Inmiddels is hij een veelgevraagd dagvoorzitter en gespreksleider van debatten, symposia en conferenties. Daarbij combineert hij zijn journalistieke intuïtie met een goed gevoel voor sfeer. Maes geeft ook mediatrainingen en leidt anderen op om gespreksleider te worden. Hij studeerde politicologie en ging vervolgens werken bij een onderzoeksbureau gericht op strategische advisering bij campagnes. Daarnaast werkte hij freelance voor BNR Nieuwsradio en PM Den Haag. In 2003 begon Maes zijn eigen bureau &MAES.

(1953, Woerden) is componist, performer en dichter. Hij studeerde wiskunde en muziekwetenschap maar voltooide die studies niet. Hij ging saxofoon spelen en componeren. Tijdens de voordracht van poëzie en klankpoëzie, en later in improvisaties en eigen stukken, ontwikkelde hij zijn mogelijkheden als stemperformer. Vanaf 2000 ging hij werken met elektronica. Eerst op basis van samples van zijn eigen stem, later ook met de pure synthese van geluid. Een vijftal jaren geleden is hij vanuit een hernieuwd enthousiasme voor de wiskunde een onderzoek begonnen naar de mogelijkheden van algoritmische compositie voor het creëren van muziek, visuele animatie en poëzie. Als vocalist is Jaap Blonk uniek door zijn uitstraling op het podium en zijn vrijmoedige improvisaties, gepaard aan een scherp besef van structuur. Hij trad op over de hele wereld en werkte samen met vele musici in hedendaagse en geïmproviseerde muziek. Opnames verschenen op Staalplaat, Lopl.op, Basta, VICTO en Monotype. Op zijn eigen platenlabel Kontrans verschenen tot dusver 17 titels.

(Den Haag, 1958) is sinds 2002 eindredacteur/presentator van het VPRO-radioprogramma OVT, een twee uur durend programma over de historische achtergronden van de actualiteit, over nieuw verschenen historische boeken, over films, herdenkingen en alles wat verder met geschiedenis te maken heeft. Met live gesprekken, reportages, columns en in het laatste half uur de wekelijkse documentaire. Hij is al sinds 1992 bij OVT betrokken als programmamaker en werkte in het verleden als freelancer ook voor andere omroepen als de VARA en de IKON.

(Deventer, 1961) is schrijver, performer en theatermaker. In 2004 brak ze door met De laatste dichters, die genomineerd werd voor de Libris Literatuur Prijs. Deze roman, over de levensloop van vier zwarte Amerikanen die furore maakten onder de naam ‘The Last Poets’, werd bewerkt voor theater. We hadden liefde, we hadden wapens (2016) is een wervelende roman over het leven van de zwarte burgerrechtenstrijder Robert F. Williams in Amerika en over opkomen voor het recht te mogen zijn wie je bent, ongeacht de consequenties. Een van ons (2020), haar roman over de levenslang gestrafte Luc werd als theatermonoloog opgevoerd. In haar roman Als ik je eenmaal mijn verhaal heb verteld (2024) probeert Anir na twaalf jaar detentie 'buiten' een nieuw leven op te bouwen. De mede door Otten in 2020 opgerichte Stichting Blocknotes zet creatief schrijven in voor empowerment en talentontwikkeling van mensen in de gevangenis.

(Soest, 1961) is cultuurhistoricus en publicist. Hij werkte een aantal jaren als onderzoeker aan verschillende universiteiten. Sinds 2002 is hij freelance publicist en politiek commentator. Zijn vaak snoeiharde columns, waarin hij veelvuldig op de man speelt, roepen vaak controverses op. In 2011 kreeg hij opdracht om de Willem Arondéuslezing te geven. Toen bleek dat hij de PVV daarin keihard aanpakte, werd hem gevraagd om enkele passages te schrappen. Von der Dunk wilde dat niet en vervolgens werd de lezing geweigerd. Von der Dunk besloot de lezing toch te houden: er kwamen 1200 toehoorders op af. Hij stelde in zijn rede dat er een nieuw taboe rust op vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog, terwijl die juist in deze tijd leerzaam en relevant kunnen zijn. Von der Dunk publiceerde een vijftiental werken over evenzoveel cultuurhistorische onderwerpen, variërend van een Duitse politieke zedenschets van tien eeuwen tot de geschiedenis van de Mozes en Aäronkerk in Amsterdam.

(Coevorden, 1963) werd geboren als Marjolijn Drenth. Hij is behalve schrijver ook ethicus, kunsthistoricus en jurist. Maxim Februari verstaat de kunst om morele dilemma’s en juridische vraagstukken te verpakken in lichtvoetig proza. “Het moet spannend en onderhoudend zijn. Als je een pamflet schrijft wil niemand het lezen”, zei hij daarover. Zijn roman De literaire kring (2007), over de moraal van de Nederlandse culturele elite, werd zeer positief ontvangen. Kort na verschijning ontving hij de Frans Kellendonk-prijs 2008 voor zijn gehele oeuvre. Van 2001-2010 schreef Februari columns voor de Volkskrant. Een deel van die columns werd gebundeld in Park Welgelegen, Notities over Morele Verwarring (2004). In zijn voor een Gouden Uil genomineerde dissertatie Een Pruik van Paardenhaar & Over het Lezen van een Boek (2000) neemt hij de relatie tussen economie en ethiek onder de loep. Tegenwoordig schrijft hij een wekelijkse column voor de opiniepagina van NRC Handelsblad, die - met enkele Volkskrant-columns - werden gebundeld in Ons soort mensen (2011). In 2013 verscheen De maakbare man, notities over transseksualiteit.