(Aruba, 1957) is een van de bekendste en beste dichters van Sint Maarten. Hij woonde in Trinidad en Nederland, voordat hij zich vestigde op Sint Maarten. Daar verscheen zijn eerste bundel Illegal Truth (1991) onder de naam Ras Changa. Vanaf het midden van de jaren tachtig tot vroeg in de jaren negentig maakte hij naam vanwege zijn geloof, het Rastafari, en vooral vanwege de voordracht van zijn donderende poëzie op culturele manifestaties. Changa is niet alleen dichter, hij ontpopt zich ook als acteur. Tevens is hij actief als vakbondsmedewerker: hij heeft zich opgeworpen als organisator van de organisatie van buschauffeurs in het zuiden van St. Maarten. De grote opkomst van bus- en taxichauffeurs bij de centrale TourMap transport vergadering in 2005 was mede aan hem te danken. Zijn werk is verschenen in een bloemlezing van Sint Maartense literatuur. Hij schrijft over de multiculturaliteit van Sint Maarten. Op dat Bovenwindse eiland wonen meer dan zeventig verschillende nationaliteiten. De oorspronkelijke bevolking is inmiddels in de minderheid. Changa zet vraagtekens bij het feit dat Europeanen zich vrijelijk mogen vestigen op Sint Maarten terwijl Caribische migranten een visum nodig hebben om op het eiland te kunnen wonen. Met Winternachten trad hij op in Nederland (Den Haag) en ging hij mee op tournee in Indonesië en de Nederlandse Antillen.

(Bergen, 1946) groeide op in een gezin met een Indische achtergrond. Dit is terug te vinden in meerdere van zijn romans waaronder Indische duinen (1995), Familieziek (2002) en in Naar zachtheid en een warm omhelzen (2023), bekroond met de NS Publieksprijs. Van Dis werd beroemd met zijn TV-programma Hier is… Adriaan van Dis (1983-1992). Naast romans schreef hij novellen, reisverhalen, essaybundels en toneelstukken; presenteerde hij tv-documentaireseries. Hij won onder meer de Libris Literatuurprijs en is onderscheiden met de Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre. Recent verschenen de bundel Vijf vrolijke verhalen (2021), de roman KliFi, woede in de republiek Nederland (2022) en het essay De kolonie mept terug: over witte arrogantie en voortschrijdend inzicht: een denkoefening en leesreis (2024). Tijdens het Writers Unlimited Festival 2026 is Van Dis op zaterdagmiddag 24 januari hoofdgast van een gesprek n.a.v. de verschijning van zijn nieuwe boek Alles voor de reis, en maken hij en zijn interviewer Simon Dikker Hupkes zondagochtend 25 januari, live met publiek, een nieuwe aflevering van zijn podcastreeks Van Dis Ongefilterd.

Bekijk de website van Adriaan van Dis

(Johannesburg, 1974-2005) kreeg in 2001 voor zijn eerste roman Thirteen Cents (2000) de Statebondsprijs voor het beste Afrikaanse debuut. Het is een krachtige korte roman over de zelfkant van Kaapstad. Wanhoop, onzekerheid en overlevingsdrift zijn de thema’s, in een decor van hoeren, gangsters en honger – maar ook momenten van hoop en geluk. Zijn tweede roman, The Quiet Violence of Dreams (2003) gaat over een student die in een identiteitscrisis verkeert. De persoonlijke waanzin staat in het werk van Duiker nooit los van het onwaarschijnlijke land waarin zijn verhalen zich afspelen. Dit boek is in het Nederlands uitgekomen als Het Stille Geweld van Dromen.
WN 2005

(Suriname, 1954) Ging in 1972 naar Nederland. Beschrijft in haar poëzie de verstoring van de balans van Hindostanen die Suriname verlieten. Hoewel zij tot de Sarnami-beweging hoorde, waren haar eerste bundels Nederlandstalig: Van erf tot skai (1977) en Padi voor Batavieren (1979) . De bundel Kab ke yaad/Van wanneer een herinnering (1984) geeft haar Sarnami poëzie over de jaren 1977 tot 1983, met vertaling. In haar verhalen, gebundeld in Bari dopahar (Het heetste uur van de dag, 1989), beschrijft zij en herinnert zij zich het land dat zij verliet. In 2000 verscheen de bundel Schoorvoetige tijden.
(WIN 2004)

(Paramaribo, 1956), Nederlandse jazz-zangeres en zangpedagoge van Surinaamse afkomst, trad over de gehele wereld op voor o.a. Nelson Mandela en Bill Clinton. Van 2013-2016 toerde ze door Nederland met ELLA!, over Ella Fitzgerald, een voorstelling die ook in 2017, 100 jaar na de geboorte van Fitzgerald, weer te zien zal zijn. Ze won twee Edisons en stond zeven keer op het North Sea Jazz Festival. Als eerste Nederlandse muzikant sleepte een platencontract binnen bij prestigieuze jazzlabel Blue Note. Denise Jannah trad o.a. op met Chick Corea, Frank Boeijen, het Rosenberg Trio en Willem Breuker. In 2002 zette ze voor Winternachten gedichten op muziek uit Nederland, Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika en Indonesië. Hetzelfde programma bracht ze ook tijdens literaire festivals in Utrecht, Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika en Indonesië. In 2015 toerde ze door Rusland en was ze in Nederlandse theaters te zien in een muziektheaterstuk over de emancipatiestrijd van twee vrouwen in Suriname.