(Amsterdam, 1969) raakte tijdens zijn schoolperiode in de ban van de opkomende hiphopbeweging en in 1986 vormde hij met wat vrienden zijn eerste rapgroep Funky Fresh Force. In 1989 richtte hij de Nederlandstalige hiphop-band Osdorp Posse op, die in 1995 doorbrak met het album Afslag Osdorp. In 1998 besloot Osdorp Posse het eigen label Ramp Records op te richten, waarop Def P ook twee soloalbums uitbracht. Def P heeft zich ontwikkeld tot een veelzijdig artiest. Hij schrijft behalve zijn songteksten ook verhalen en gedichten. Hij tekent en schildert, houdt zich bezig met theater en maakt een eigen radioprogamma op Kink FM (Tegenwicht Voor Evenwicht). Zijn teken- en schilderwerk is in diverse galeries te zien geweest. De echte naam van Def P is Pascal Griffioen.

(Curaçao, 1950) is dichter en voordrachtskunstenaar. Hij studeerde filosofie en theologie in Colombia en Nederland. In Utrecht rondde hij zijn studies af aan de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar en was daar docent dramatische expressie. Hij woont op Curaçao. Bacilio is zeer actief in het (straat)toneel, met name in Grupo di Teatro Foro, waarvan hij in de jaren zeventig en tachtig de artistiek leider was. Hij produceerde en presenteerde culturele televisieprogramma's en bekwaamde zich verder in de voordracht van orale literatuur en geschreven ritmische poëzie, het genre dat hij zelf schrijft. Bacilio schrijft over het koloniale verleden, de indianen, de slavernij en de dominante en verwarrende opstelling van Nederland. Maar er is ook veel tederheid en erotiek in zijn werk. Zijn gedichten zijn gepubliceerd in verscheidene boeken en tijdschriften. In 2000 verscheen de dichtbundel Kueru Marká.

(1958, Indonesie) studeerde architectuur en economie aan de universiteiten van Jakarta en Udayana. Zijn gedichtenbundel Kita Bersaudara (1991) werd in het Engels vertaald onder de titel We Are All One en uitgegeven in 1996. Zijn nieuwste bundel heet Malam Cahaya Lampion. Tan Lioe Ie trad onder meer op in het Tasmanian Readers' and Writers' Festival en het festival Winternachten Overzee in Suriname (2006). Hij was Writer in Residence in Hobart in Tasmanië. Hij is actief in de Sanggar Mimum Kopi (SMK) community in Bali, en gastredacteur voor Coast Lines magazines en redacteur van CAK en Paradox.

(Paramaribo, 1951) is de meest swingende fluitist in Nederland. Snijders begon op zevenjarige leeftijd, geïnspireerd door zijn vader die beroepsmusicus was, met fluitspelen. Hoewel Snijders in 1970 in Delft civiele techniek ging studeren, was hij vijf jaar later professioneel musicus. Snijders heeft in de loop der jaren twintig cd’s en platen geproduceerd met vernieuwende eigen composities, in stijl variërend van Noord-Amerikaanse jazz en fusion tot nieuwe Afrikaanse Carribean jazz. Snijders is de uitvinder van de Afro Surinaamse kawinajazz. Snijders is een veelgevraagd musicus en is erg succesvol met de Ronald Snijders Extended band, waarmee hij in Nederland, Duitsland, Finland, Suriname, de Verenigde Staten, Cuba en Curaçao heeft gespeeld.

(Suriname, 1926) wordt wel de 'dichter van de ontmoeting' genoemd, omdat hij in zijn werk culturen en mensen samenbrengt. De als Martinus Haridat Lutchman geboren onderwijzer verdiepte zich al jong in zijn Indiase roots. Hij was de eerste dichter die schreef in het Sarnami, de moedertaal van de Hindoestanen in Suriname en Nederland. Hij publiceerde ook enkele gedichten in het Hindi, maar het merendeel van zijn werk is in het Nederlands. Zijn eerste gedichten verschenen in 1952 onder de naam Fernando, maar later koos hij voor de Hindi-naam voor 'bewoner van Suriname': Shrinivási. De dichter bezingt in zijn gedichten de multiculturele inwoners, het klimaat en de natuur van zijn vaderland. Sinds zijn debuut Pratiksha (1968) publiceerde Shrinivási diverse poëziebundels en verhalen die opvallen door hun kwaliteit en muzikale en metaforische taalgebruik. Ook werkte hij mee aan diverse bloemlezingen van de Surinaamse literatuur waaronder Diversity is power (2007). Geert Koefoed maakte in 1984 een grote bloemlezing uit het werk van Shrinavasi: Een weinig van het andere. . In 2007 verhuisde hij weer terug naar Curaçao waar hij jarenlang in het onderwijs had gewerkt. Shrinivāsi overleed in 2019.