(Suriname, 1926) wordt wel de 'dichter van de ontmoeting' genoemd, omdat hij in zijn werk culturen en mensen samenbrengt. De als Martinus Haridat Lutchman geboren onderwijzer verdiepte zich al jong in zijn Indiase roots. Hij was de eerste dichter die schreef in het Sarnami, de moedertaal van de Hindoestanen in Suriname en Nederland. Hij publiceerde ook enkele gedichten in het Hindi, maar het merendeel van zijn werk is in het Nederlands. Zijn eerste gedichten verschenen in 1952 onder de naam Fernando, maar later koos hij voor de Hindi-naam voor 'bewoner van Suriname': Shrinivási. De dichter bezingt in zijn gedichten de multiculturele inwoners, het klimaat en de natuur van zijn vaderland. Sinds zijn debuut Pratiksha (1968) publiceerde Shrinivási diverse poëziebundels en verhalen die opvallen door hun kwaliteit en muzikale en metaforische taalgebruik. Ook werkte hij mee aan diverse bloemlezingen van de Surinaamse literatuur waaronder Diversity is power (2007). Geert Koefoed maakte in 1984 een grote bloemlezing uit het werk van Shrinavasi: Een weinig van het andere. . In 2007 verhuisde hij weer terug naar Curaçao waar hij jarenlang in het onderwijs had gewerkt. Shrinivāsi overleed in 2019.

(Suriname, 1962) publiceerde in 2008 zijn eerste dichtbundel Bapauti / Erfenis, een verdieping van de songs van zijn album Kantráki / Contractarbeider. In 2011 volgde de bundel Tihá / Troost met liedteksten van zijn popalbum Daayra. De zanger, dichter en componist - met wortels in India waar zijn voorouders vandaan komen, geboren in Suriname, en zijn thuisland Nederland - dicht en zingt over maatschappelijke thema's maar ook zaken die in Hindoestaanse en Indiase kringen als taboe gelden. Mohan schrijft in het Sarnámi, de taal van de Hindoestanen in Suriname en Nederland. Hij is oprichter en artistiek leider van muziekformaties zoals het Raj Mohan Ensemble, Vistar en Shai'rana, waarmee hij optreedt in binnen- en buitenland. Hij speelt en zingt composities gebaseerd op eigen teksten en op gedichten van hedendaagse Urdu-dichters, in de (licht)-klassieke Noord-Indiase traditie.

(Den Haag, 1958) is sinds 2002 eindredacteur/presentator van het VPRO-radioprogramma OVT, een twee uur durend programma over de historische achtergronden van de actualiteit, over nieuw verschenen historische boeken, over films, herdenkingen en alles wat verder met geschiedenis te maken heeft. Met live gesprekken, reportages, columns en in het laatste half uur de wekelijkse documentaire. Hij is al sinds 1992 bij OVT betrokken als programmamaker en werkte in het verleden als freelancer ook voor andere omroepen als de VARA en de IKON.

(Rotterdam, 1945) schrijft romans, verhalen, essays, lezingen en columns met een sterke historische interesse. Ze debuteerde met Tine of de dalen waar het leven woont (1987), een fictieve biografie van de eerste vrouw van Multatuli. Haar De naam van de vader werd in 1994 bekroond met de Multatuliprijs. Ze schreef Pelican Bay (2002) over het slavernijverleden in de Cariben en in Nederland. In 2012 verscheen de roman Vrij man, het verhaal van een arts/jurist in de 17e eeuw en in 2013 de essaybundel Schatplicht. Haar roman Aan het eind van de dag (2016) is zowel een portret van een carrièrevrouw, als een tijdsbeeld van de tweede helft van de 20e eeuw. De val van Thomas G. (2020) gaat over de uitgever van een controversieel boek. Haar oeuvre is bekroond met de Constantijn Huygens-prijs 2018.

(Vlaardingen, 1946) is jurist en schrijver. Na een reeks boeken over de vaderlandse- en de wereldgeschiedenis brak hij in 1991 door met Hoe God verdween uit Jorwerd, over de teloorgang van de Europese boerencultuur. Acht jaar later verscheen De eeuw van mijn vader, een geschiedenis van het twintigste-eeuwse Nederland, deels gebaseerd op zijn eigen familiegeschiedenis. In 1999 reisde Mak door Europa en schreef daar elke dag een notitie over in NRC Handelsblad. Die reizen vormden de basis voor zijn internationale bestseller In Europa, waar een 35-delige tv-serie van werd gemaakt. Tot en met april 2016 is de toneelbewerking van In Europa te zien bij NT Gent. In Reizen zonder John (2013) treedt Mak in de voetsporen van John Steinbeck en kijkt hij wat Europa en de VS nog bindt. De veelvuldig gelauwerde Mak was journalist, docent staatsrecht en vreemdelingenrecht en bijzonder hoogleraar grootstedelijke vraagstukken. In 2015 ontving hij de Gouden Ganzenveer vanwege zijn betrokkenheid bij de nationale en internationale geschiedenis en actualiteit.

(Den Haag, 1944) is schrijver en dichter. In zijn roman De Keizer en de astroloog (2008) komt leerling-psychiater Simon als astroloog aan het hof van keizer Wilhelm II in Doorn te werken en verzeilt daar in absurde situaties. In 2000 ontvangt hij de Multatuliprijs voor zijn roman De Revue (1999) en de Ida Gerhardt Poëzieprijs voor Kinderen die leren lezen. In 2014 verschijnt Teatro Olimpico, over Nederlandse theatermakers die hun voorstelling in Italië proberen op te voeren. Wederzijds (2017) is een satire over buurthulp en in het historische en humoristische De ziekte van Weimar (2019) reist een man uit Franeker naar Weimar voor een ontmoeting met Goethe. VICTORIEN, ik hou van je (2021) is een bundel 'verhalen en ontboezemingen'; in 2023 verschijnt zijn derde dichtbundel Vogelkerkhof.

(Hengelo, 1962) is radiojournalist en schrijver. Zijn meest recente boek is het in 2013 verschenen De Wadden, een poëtische geschiedenis van de Waddeneilanden. Zijn verhalenbundel Brutus heeft honger uit 2011 werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Met eten als leidraad hopt Deen door de wereldgeschiedenis. De 44 historische verhaaltjes zijn fijne miniatuurtjes van nauwelijks anderhalve pagina. Na zijn studie Nederlands in Groningen werkte Deen enige jaren voor Radio Noord. Zijn radiocolumns uit die tijd zijn gebundeld in twee uitgaven. Sinds 2001 is Deen programmamaker bij de VPRO radio, waar hij het historische radioprogramma OVT presenteert. Een aantal historische documentaires die hij voor de VPRO maakte, is uitgegeven als luisterboek. Ook de radioserie De lange weg naar Darwin verscheen op cd en als podcast. Deen was programmacoördinator van het Winternachten Festival tussen 2009 en 2011.