(ps. van Stanley Richard Slijngard, 1939) is woordkunstenaar en dichter. Sombra werd geboren in Totness, Coronie, Suriname. Hij is sterk maatschappelijk betrokken. In 1973, ten tijde van de grote onderwijzersstakingen, ging hij twee keer in hongerstaking om aandacht te eisen voor de maatschappelijke ellende. Sombra deed ook mee aan straattheater Fri Makandra, 1975. Hij is mede-oprichter van Schrijversgroep '77 en 25 jaar actief geweest in het bestuur. Hij publiceerde de dichtbundels Tarta (1974), Dagwe (1976), Ten-Tijd (1989) en Griot (1992). Daarnaast zijn verhalen van hem opgenomen in Hoor die Tori (1990), Sirito (1993) en de Ware Tijd Literair. Sombra is de laatste jaren vooral actief als voordrachtskunstenaar. Hoewel hij zijn moslimgeloof daarbij niet onder stoelen of banken steekt, staat Sombra open voor de multiculturele samenleving waar hij deel van uit maakt. Sombra dicht voornamelijk in het Sranan.

(Nieuw Nickerie, 1965) behoorde met Judy Alexander en Farah-L in 1999 tot de eersten van de nieuwe generatie in S'77. De drie dames, zoals ze genoemd werden, wilden commentaar op hun werk en vroegen toenmalig voorzitter Frits Wols om wekelijkse dichtersbegeleiding. Het resultaat, de bundel Vandaag werd goed ontvangen. Considerations (2003) is Brigittes tweede publicatie. Thema's in haar werk zijn vrouwenemancipatie, zelfbewustzijn, natievorming, liefde en natuur. Brigitte draagt haar werk regelmatig voor. Ze is bestuurslid van S'77.

(Paramaribo 1947) verhuisde als kind met haar ouders naar Nederland. Na haar studie maatschappelijk werk in Groningen keerde ze in 1973 terug naar Suriname met haar gezin. Ze is sinds 1992 werkzaam bij Radio Apintie, waar ze sinds die tijd 500 uitzendingen verzorgde van het praatprogramma Niet zomaar een gesprek . Veel van die programma's hebben een cultureel en literair thema. Haar belangstelling voor literatuur dankt ze aan haar vader (auteur van De vicieuze cirkel, een roman over Paramaribo's Waterkant). Zelf schreef en regisseerde ze in de jaren tachtig theaterteksten. Willy Alberga is mede-oprichter van de Politieke Combinatie DA 91 en actief in vele maatschappelijke organisaties.

(Tsomo, Oost-Kaap, Zuid-Afrika) studeerde verpleegkunde en werd verpleegster en docent verpleegkunde in Kaapstad. Met haar debuutroman Die Storie van Monica Peters, was ze in 1966 de eerste gekleurde vrouw die een roman publiceerde in het Afrikaans. In 1997 vescheen haar roman Rugdraai en stilbly. Met ‘n Stringetjie blou krale, verschenen in 2000, maakte zij echter haar echte doorbraak. Die Onsigbares (2003) is haar jongste roman, en werd overal goed ontvangen. Haar korte verhalen verschenen op Litnet, een literair tijdschrift op internet. Daarnaast is My lewe op ‘n wipplank opgenomen in Briewe deur die lug: Litnet-skrywersberaad 2000; ‘n Nuwe ID in Die stukke wat ons sny – Twintig nuwe Afrikaanse verhale; Die Prediker in Douspoor, en Baby in Stroomversnelling en in Engelse vertaling in In the rapids. Dido is nu behalve schrijfster part-time verpleegster.
KWELA 2003

(Jidt Narainsingh Baldewsingh, Livorno, Suriname, 1948) werd als kleinzoon van immigranten uit India geboren in Suriname. In 1969 ging hij naar Nederland om medicijnen te studeren, waarna hij in Den Haag huisarts werd. In 1991 keerde hij terug naar Suriname. Sindsdien leidt hij een polikliniek in Saramacca. Hij is een fel voorvechter van de emancipatie van het Sarnami, het hindoestaans Surinaams, en kreeg voor zijn verdiensten de Rahman Khan-prijs. Narain schrijft gedichten en teksten die voorgelezen kunnen worden, maar ook gezongen. Zijn gedichten weerspiegelen de geschiedenis en herinnering van Hindoestaanse immigranten in Suriname. Hij schrijft in het Sarnami en in het Nederlands en benadert zo vanuit verschillende perspectieven dezelfde verborgen geschiedenis van de immigrant. Hij debuteerde in 1977 met de bundel in Sarnami Dal Bhat Chatni (Rijst, gele erwten, chutney). Na zijn debuut volgden nog zes bundels, waarvan sommige tweetalig.

(Paramaribo, 1930) ging in 1964 naar Nederland en vestigde zich in Groningen. Tot 1995 was hij werkzaam als analist op het Chemisch Laboratorium van de universiteit aldaar. In 1990 begon hij met het schrijven van gedichten en het voordragen van poëzie en verhalen. Hij heeft een eigen verteltheater, De Vertelplantage, in zijn woonplaats Haren. Van hem verschenen de dichtbundels Timba (1990), Op de vluchtheuvel kwam ik je tegen (1995) en De termieten van Tilifo (1998). Hij schreef de toneelstukken Het Proces en Kuduntu, die beide werden opgevoerd in een geënsceneerde lezing tijdens het festival 'Hollandse nieuwe' in Theater Cosmic in Amsterdam.
WIN 2003

(ps. Loraine Gallant, Moengo, Suriname, 1969) is in Suriname bekend als schrijfster/dichteres. Ze is werkzaam bij Radio SRS als directie secretaresse, sportverslaggever en programmamaker, en bestuurslid van Schrijversgroep '77. Haar kinderverhaal Hoe Tariq de straat verliet werd opgenomen in een bundel Bertus Boefoe en andere verhalen . Met Judy Alexander en Brigitte Brown bracht ze in 2002 de dichtbundel VANDAAG uit. Ze coördineerde de Engelse uitgave van Considerations (2003) met werk van haarzelf en zeven andere schrijvers.

is al sinds de lagere school actief op de planken. Ze acteert, draagt voor en zingt. Ze was aangesloten bij de toneelgroep van Thalia en speelde mee in de kindermusical De tovenaar van Oz . Ze speelde mee als slavin in de documentaire De Slavernij die in 2003 uitkwam onder regie van F. van Zichem in verband met 140 jaar slavernij. Naast haar baan als administratief medewerkster is Verginia free lance artieste. Ze draagt regelmatig werk voor van de dichteres Farah-L. Belangrijke hoogtepunten in 2003 waren haar optreden op het Green Festival en A tori fu a uma nanga a man in theater Thalia.

(Curaçao, 1950) is dichter en voordrachtskunstenaar. Hij studeerde filosofie en theologie in Colombia en Nederland. In Utrecht rondde hij zijn studies af aan de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar en was daar docent dramatische expressie. Hij woont op Curaçao. Bacilio is zeer actief in het (straat)toneel, met name in Grupo di Teatro Foro, waarvan hij in de jaren zeventig en tachtig de artistiek leider was. Hij produceerde en presenteerde culturele televisieprogramma's en bekwaamde zich verder in de voordracht van orale literatuur en geschreven ritmische poëzie, het genre dat hij zelf schrijft. Bacilio schrijft over het koloniale verleden, de indianen, de slavernij en de dominante en verwarrende opstelling van Nederland. Maar er is ook veel tederheid en erotiek in zijn werk. Zijn gedichten zijn gepubliceerd in verscheidene boeken en tijdschriften. In 2000 verscheen de dichtbundel Kueru Marká.

(Suriname, 1936) debuteerde met Hoe duur was de suiker? (1987), de roman die haar op slag de bekendste schrijver van Suriname maakte en die in 2013 werd verfilmd. Als een van de eersten beschreef McLeod de geschiedenis, het slavernijverleden en de kolonisatie van haar land vanuit een Surinaams perspectief. Inmiddels expert op dat gebied geeft ze colleges over het slavernijverleden aan diverse Amerikaanse en Canadese universiteiten, en organiseert ze educatieve tochten langs vroegere Surinaamse plantages en stadswandelingen door Paramaribo. Ze schreef andere historische romans, waaronder De Vrije Negerin Elisabeth, gevangene van kleur (1992), studies, kinderboeken en -musicals. Haar laatste boek, No kwik in het bos (2017) is een jeugdroman over een tienjarig meisje en de gevaren van kwik bij goudwinning. McLeod is een dochter van Johan Ferrier, de eerste president van Suriname.

(1956) heeft avontuurlijke en fantasievolle kinder- en jeugdboeken op haar naam staan. In 1993 ontving ze als eerste de Staatsprijs voor Jeugdliteratuur voor haar boek Nieuwe streken van koniman Anansi. Van huis uit is Ismene Krishnadath onderwijskundige. Naast een indrukwekkend aantal kinderboekjes schreef Ismene onder meer Satyem, het verhaal van een Javaanse immigrante (2e dr. 2005) en de eerste Surinaamse roman in het genre SF-fantasie De Legende van Çakuntela van het Groene Continent (2004). Voor jongeren schreef zij Veren voor de piai (1992) en De opdracht van Fodewroko (2001). Behalve als auteur is Ismene Krishnadath actief als uitgeefster van haar eigen werk en als voorzitter van Schrijversgroep '77.

(Dordrecht, 1965) is schrijver en columnist. Zijn debuutroman Ik ook van jou (1992), werd bekroond met het Gouden Ezelsoor en verfilmd. Ook zijn tweede roman Giph (1993) was een groot succes. In 2004 ontving hij de C.C.S. Crone-prijs voor zijn gehele oeuvre. Giphart studeerde Nederlands en was nachtportier in een ziekenhuis toen hij begon te schrijven. Ook zijn romans Phileine zegt sorry (1996) en Ik omhels je met duizend armen (2000) werden verfilmd. In 2003 schreef hij het Boekenweekgeschenk, de novelle Gala. In november 2012 verscheen De wake, bestaand uit drie vertellingen die met elkaar verweven zijn. Giphart trok in 2005-2006 langs de theaters met Bart Chabot en Martin Bril. Dit seizoen toert hij met het programma Matennaaiers, samen met Nico Dijkshoorn. Hij schreef jarenlang voor Rails en was er ook een tijdje hoofdredacteur. Verder publiceert hij columns in de Volkskrant en het tijdschrift KijK.

begon in februari 2001 met optredens bij mensen thuis. Een paar maanden later, in juli 2001, stonden zij voor het eerst op het podium. Inmiddels is de a capella-formatie een vertrouwde naam geworden in de Surinaame muziekwereld. De leden van de huidige formatie zijn afkomstig uit twee groepen: After Before & de formatie die destijds ook Guyz Nextdoor heette. De Guyz: Maikel Faria, Albert Mungroo, Reinier Prijor, Elton van Russel, Dwight Seedorf & Milton Wilfrid.