Hommage aan Hella S. Haasse - uitreiking Jan Campert prijzen

Hella Haasse - foto Jeannine Govaers

In samenwerking met de erven Haasse en uitgeverij Querido organiseert Writers Unlimited een Hommage aan Hella in de Koninklijke Schouwburg: een feestelijke bijeenkomst waarin de rijkdom en diversiteit van haar leven en werk worden gevierd.

Willem Nijholt draagt voor uit zijn brieven aan de schrijfster en Loes Luca brengt door Hella Haasse geschreven cabaretteksten. Elsbeth Etty, Marjolijn Februari, Kees ’t Hart, Patricia de Groot, Gustaaf Peek, Margot Dijkgraaf, Rudi Wester en Arjan Peters vertellen anekdotes en verhalen. Ook haar dochters Ellen van Lelyveld en Marijn van Lelyveld leveren een persoonlijke bijdrage aan het programma, dat gepresenteerd wordt door Pieter Steinz. Hella S. Haasse overleed op 29 september 2011. Ze liet een monumentaal oeuvre na, waaronder zeer populaire romans als Oeroeg, Het woud der verwachting en Heren van de thee. Ze ontving vele prijzen, waaronder de Prijs der Nederlandse Letteren in 2004. 

Na de pauze vindt de uitreiking plaats van de Jan Campert-prijzen, de literaire prijzen van de Gemeente Den Haag, waaronder de Constantijn Huygens-prijs, die is toegekend aan A.F.Th. van de Heijden. De schrijver zelf zal om persoonlijke redenen niet aanwezig zijn. Zijn dankwoord is te zien in een speciaal voor deze gelegenheid gemaakte korte film. Erik Spinoy (1960) valt voor zijn bundel Dode kamer de Jan Campert-prijs 2011 toe. Aan Gustaaf Peek (1975) is voor zijn roman Ik was Amerika de F. Bordewijk-prijs 2011 toegekend. Benny Lindelauf (1964) ontvangt de tweejaarlijkse Nienke van Hichtum-prijs voor jeugdliteratuur 2011 voor De hemel van Heivisj. De driejaarlijkse G.H. ’s Gravesande-prijs voor bijzondere literaire verdiensten 2011 gaat naar Stichting Perdu. Presentatie Trio Droomvogels.

Informatie

Datum en tijd zondag 22 januari 2012 van 14:00 tot 16:45 uur
Locatie Koninklijke Schouwburg
Prijs € 25,- (Uitpas € 22,50, CJP/studenten/Ooievaarspas €12,50). Er is nog een beperkt aantal kaarten beschikbaar, online via deze site, bij de Koninklijke Schouwburg (0900 3456789), of bij Theater aan het Spui (070 3465272).

Line-up

Loes Luca

(1953) studeerde drama aan de Kunstacademie in Utrecht. Ze debuteerde bij de Amsterdamse theatergroep Orkater, acteerde voor succesvolle televisieprogramma’s als Het Schaep, speelde in diverse Nederlandse films, o.a. als Zuster Klivia in Ja Zuster Nee Zuster, had haar eigen band ‘Nénette et les Zézettes’, waarmee ze veelvuldig optrad (bijvoorbeeld op De Parade) en zong met verschillende gerenommeerde orkesten. In 2002 presenteerde Loes Luca de publieksavond van het Koninklijk Huwelijk. Datzelfde jaar werd ze door het Nederlandse publiek verkozen tot Actrice van het Jaar en won ze de Rembrandt Award. In 2006 stond zij in het theater met Moordwijven, haar eerste one womanshow. Zij werd hiervoor in 2007 genomineerd voor de Theo d’Or en won de Gouden Notekraker. In 2011 oogstte zij succes met haar rollen in de toneelvoorstellingen De Ingebeelde Zieke en Augustus, Oklahoma.
Loes Luca -  foto Pieter Vandermeer

Willem Nijholt

(Gombong, Java, 1934) speelde in talrijke toneelstukken, films, tv-series en musicals. Het grote publiek kent hem van de Wim Sonneveld-show, van De stille kracht, Oebele, Foxtrot en Miss Saigon. De toneelliefhebber kent hem van zijn grote, serieuze rollen, zoals in Amadeus, De verbroken code, Shakespeares De storm en Kinderen van een mindere god. In 2011 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, een onderscheiding die wordt uitgereikt aan mensen die een exceptionele prestatie hebben geleverd voor de samenleving op basis van zeer bijzondere talenten. In zijn vijftigjarige carrière heeft Willem Nijholt altijd de taal als basis van het toneelspelen beschouwd. Hij is behalve een bevlogen lezer vooral ook een hartstochtelijk schrijver. Die grote liefde voor de taal is te lezen in Met bonzend hart. Brieven aan Hella Haasse.
Willem Nijholt - foto Manon Bruininga

Elsbeth Etty

(Hulshorst, 1951) ontving in 2008 de Anne Vondelingprijs voor politieke journalistiek vanwege haar scherpe analyses van maatschappelijke problemen. Etty is journaliste in de ruimste zin van het woord. Naast redacteur en columnist bij NRC Handelsblad is ze veelvuldig te gast op radio en tv. In 2007 debuteerde ze als romanschrijfster met Maak jezelf maar klaar, waarin Ada, een van de personages uit Harry Mulisch' De ontdekking van de hemel, hoofdfiguur is. Elsbeth Etty promoveerde cum laude aan de Universiteit Utrecht met een biografie over Henriëtte Roland Holst, Liefde is heel het leven niet (1996). Haar columns voor NRC Handelsblad verschenen onder de titels In het gras(1998), Een koe op zolder (2001), Tijdgenoot (2002) en Chilling! (2008). Haar recensies werden gebundeld in Dames gaan voor. Van Hella Haasse tot Connie Palmen (1999). Elsbeth Etty is bijzonder hoogleraar Literaire Kritiek aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en werkt nu aan de biografie van dichter en tekstschrijver Willem Wilmink.
Elsbeth Etty - foto Serge Ligtenberg

Ellen van Lelyveld

(1947) is een dochter van Hella S. Haasse en Jan van Lelyveld. Ze studeerde piano en compositie aan het Sweelinck Conservatorium. Tevens studeerde zij enkele jaren Psychologie (UvA) en Grafische Vormgeving (Rietveld Academie). In de jaren daarna volgde zij o.a. cursussen Hypnotherapie, Psychosynthese en Effectieve Intuïtie, om zich verder te specialiseren in de mentale kant van het musiceren. Dit resulteerde in het ontstaan van de methode Geïntegreerd Studeren. Van 1996 tot 1999 was zij projectcoördinator van Persoonlijk Instrument, een project over houding, beweging en mentale training aan het conservatorium Zwolle. In het kader daarvan ontwierp zij een Mentale Training voor muziekstudenten. Ze bezit een eigen praktijk in het begeleiden van muziekstudenten op velerlei gebied. www.ellenvanlelyveld.com

Kees 't Hart

(Den Haag, 1944) is schrijver en dichter. In zijn roman De Keizer en de astroloog (2008) komt leerling-psychiater Simon als astroloog aan het hof van keizer Wilhelm II in Doorn te werken en verzeilt daar in absurde situaties. In 2000 ontvangt hij de Multatuliprijs voor zijn roman De Revue (1999) en de Ida Gerhardt Poëzieprijs voor Kinderen die leren lezen. In 2014 verschijnt Teatro Olimpico, over Nederlandse theatermakers die hun voorstelling in Italië proberen op te voeren. Wederzijds (2017) is een satire over buurthulp en in het historische en humoristische De ziekte van Weimar (2019) reist een man uit Franeker naar Weimar voor een ontmoeting met Goethe. VICTORIEN, ik hou van je (2021) is een bundel 'verhalen en ontboezemingen'; in 2023 verschijnt zijn derde dichtbundel Vogelkerkhof.
Kees 't Hart - foto Euf Lindeboom

Arjan Peters

(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.
Arjan Peters - foto Serge Ligtenberg

Pieter Steinz

(Rotterdam, 1963 - Haarlem 2016) publiceerde in 2010 Grote Verwachtingen. Opgroeien in de letteren in 25 schema’s, waarin hij 25 literaire werken bespreekt en dwarsverbanden legt. Hetzelfde deed hij in Luisteren & cetera met 25 popalbums uit de jaren zeventig. Hij schreef Made in Europe , Steinz – Gids voor de wereldliteratuur (met zijn dochter Jet) en het Boekenweekessay 2015, Waanzin in de wereldliteratuur. In 2010 verscheen ook De Duivelskunstenaar, een reis door Europa op zoek naar Faust.  Eerder verscheen Macbeth heeft echt geleefd, over plekken waar literaire helden hebben gewoond. In Verleden in verf (2011) schetst Steinz de vaderlandse geschiedenis aan de hand van 40 schilderijen. Pieter Steinz werd in 1989 kunstredacteur bij NRC Handelsblad. Van 2005-2011 was hij chef van de boekenbijlage. Steinz studeerde Oude Geschiedenis en Engelse Taal- en Letterkunde. Sinds 2012 was Pieter Steinz directeur van het Nederlands Letterenfonds, tot aan zijn overlijden in augustus 2016.
foto Claartje Cox

Gustaaf Peek

(Haarlem, 1975) is schrijver van romans, gedichten, verhalen, essays en scenario's. Kenmerkend voor zijn oeuvre is de meeslepende manier waarop hij personages verwikkeld in historische misstanden tot leven wekt. Zijn debuutroman Armin (2008) gaat over kinderen op drift na de Tweede Wereldoorlog. In Ik was Amerika (2010) raakt een Nederlandse krijgsgevangene in WOII bevriend met een landarbeider in een kamp in de VS. Decennia later zoekt hij hem weer op. Peek ontving er de BNG Literatuurprijs en de F. Bordewijk-prijs voor. Godin, held (2014) is een openhartige roman over het mysterieuze en al te menselijke van de liefde. In zijn pamflet Verzet! Pleidooi voor communisme (2015) ondermijnt hij decennia van kapitalistische indoctrinatie. Zijn roman A.D. (2021) gaat over de gebeurtenissen en ontberingen aan boord van een van de eerste scheepsreizen in de 16de eeuw naar het huidige Indonesie͏̈ en de aankomst daar. In 2025 verscheen zijn dichtbundel Orang/oetan.
Gustaaf Peek - foto: Maya Hermes

Maxim Februari

(Coevorden, 1963) werd geboren als Marjolijn Drenth. Hij is behalve schrijver ook ethicus, kunsthistoricus en jurist. Maxim Februari verstaat de kunst om morele dilemma’s en juridische vraagstukken te verpakken in lichtvoetig proza. “Het moet spannend en onderhoudend zijn. Als je een pamflet schrijft wil niemand het lezen”, zei hij daarover. Zijn roman De literaire kring (2007), over de moraal van de Nederlandse culturele elite, werd zeer positief ontvangen. Kort na verschijning ontving hij de Frans Kellendonk-prijs 2008 voor zijn gehele oeuvre. Van 2001-2010 schreef Februari columns voor de Volkskrant. Een deel van die columns werd gebundeld in Park Welgelegen, Notities over Morele Verwarring (2004). In zijn voor een Gouden Uil genomineerde dissertatie Een Pruik van Paardenhaar & Over het Lezen van een Boek (2000) neemt hij de relatie tussen economie en ethiek onder de loep. Tegenwoordig schrijft hij een wekelijkse column voor de opiniepagina van NRC Handelsblad, die - met enkele Volkskrant-columns - werden gebundeld in Ons soort mensen (2011). In 2013 verscheen De maakbare man, notities over transseksualiteit.
Maxim Februari - foto Merlin Daleman

Patricia de Groot

(Tegelen, 1964) is schrijfster en literair redacteur. In 1993 studeert ze af in de Nederlandse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens en na haar studie organiseert ze literaire avonden bij Stichting Perdu. Sinds 1997 is Patricia de Groot redacteur bij Uitgeverij Querido. In 2002 debuteert zij als prozaschrijver met De achteroverval, en in 2003 maakt zij samen met fotograaf Emmy Scheele het tekst- & fotoboek Op de kop. Haar derde boek is getiteld: Derde. Een sprookje over het hier en het namaals. Daarnaast publiceert De Groot in literaire tijdschriften, als Raster, De Gids en Tirade.
foto Emmy Scheele

Marijn van Lelyveld

(1951) is een dochter van Hella S. Haasse en Jan van Lelyveld. Ze studeerde Nederlands in Amsterdam. Van 1975 tot 2006 was ze docente Nederlands, mentor, coördinator en decaan aan het Vossius Gymnasium in Amsterdam. Ze was er de lerares Nederlands van de latere schrijver Arnon Grunberg, van wie ze zich herinnert dat zijn opstellen briljant waren. Vanaf 1994 was ze conrector onderbouw van datzelfde gymnasium. Vanaf 2007 heeft Marijn van Lelyveld zich gevestigd als zelfstandig ondernemer: Marijn van Lelyveld, training en coaching. www.marijnvanlelyveld.nl

Rudi Wester

(Leeuwarden, 1943) was tot 2009 directeur van het Institut Néerlandais in Parijs. Daarvoor was ze directeur van het Nederlands Literair Produktie- en Vertalingenfonds. In die functie heeft ze de Nederlandse literatuur een gezicht gegeven in het buitenland. Wester studeerde Franse Taal- en Letterkunde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Ze was lange tijd verbonden aan Vrij Nederland als recensent voor de Franse literatuur. Jaarlijks stelt zij een bloemlezing samen van de beste Nederlandse en Vlaamse reisverhalen. In 2000 werd ze door de Franse regering onderscheiden als Officier des Arts et des Lettres en in 2001 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
Rudi Wester - foto Vincent Mentzel

Benny Lindelauf

(Sittard, 1964) luisterde als kind graag naar de verhalen die zijn oma vertelde. Verhalen over haar jeugd, maar ook sprookjes. Toen hij ouder was ging hij naar de Theaterschool in Amsterdam. Hij speelde en danste in verschillende (jeugd)theaterproducties. Inmiddels heeft hij van schrijven zijn beroep gemaakt, en geeft hij les aan mensen die ook willen leren schrijven. Zijn eerste boek Omhoogvaldag verscheen in 1998. Daarna volgenden onder meer Schuilen in een jas en Negen Open Armen. Voor dat laatste boek ontving hij de Gouden Zoen 2005 en de Thea Beckman Prijs 2004. In 2010 verscheen De hemel van Heivisj, het vervolg op Negen Open Armen, waarvoor hij de Woutertje Pieterse Prijs, de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs en de Nienke van Hichtum-prijs kreeg. Benny Lindelauf houdt van theater en schrijft regelmatig teksten voor jeugdtheatergezelschappen.
foto Chris van Houts

Erik Spinoy

(Sint-Niklaas, 1960) is hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Luik. Hij promoveerde in Leuven op het werk van Paul van Ostaijen, maakte school met een redacteurschap bij het literaire tijdschrift Yang en stond aan de basis van Freespace Nieuwzuid. Discursieve machine voor cultuurkritiek en amusement. Na de duobundel Golden Boys met Dirk van Bastelaere publiceerde Spinoy De jagers in de sneeuw waarvoor hij de Vlaamse Prijs voor het Beste Literaire Debuut kreeg. Daarna volgden het met de Hugues C. Pernath-prijs bekroonde Susette en Fratsen. Na bijna tien jaar stilte begon Spinoy weer poëzie te bundelen in Boze wolven, dat leidde tot de Prijs voor Letterkunde van de Vlaamse Provincies, L, dat de Prijs voor Letterkunde van de Provincie West-Vlaanderen opleverde en Ik, en andere gedichten. Spinoys zevende bundel Dode kamer (Bezige Bij Antwerpen, 2011) werd genomineerd voor de VSB-poëzieprijs vanwege ‘een homogeen hoge kwaliteit’.
Erik Spinoy -  foto Tineke de Lange

Margot Dijkgraaf

(Amsterdam, 1960) is literatuurcriticus, schrijver, curator, interviewer, debatleider en ‘ambassadeur tussen Frankrijk en Nederland op het gebied van de letteren’, zoals een Franse ambassadeur ooit zei. Ze schrijft al zo’n dertig jaar over literatuur, voornamelijk voor NRC. Ze publiceerde boeken over Franse en Europese literatuur, en over Hella S. Haasse en Cees Nooteboom. In de voetsporen van mijn grootvader (2021) is een autobiografische zoektocht naar haar literaire genen. Daarvoor publiceerde ze Met Parijse pen. Literaire omzwervingen (in samenwerking met fotograaf Bart Koetsier, 2020), dat de lezer meeneemt naar Parijs, voor wandelingen in de voetstappen van beroemde Nederlandse en Franse schrijvers. In 2024 was ze artistiek curator van het gastlandschap op de boekenbeurs in Leipzig 2024, in een duo met de Duitse journaliste Bettina Baltschev.

Bekijk de website van Margot Dijkgraaf
Instagram: @margotdijkgraaf
Margot Dijkgraaf - foto Bart Koetsier

Matthijs Ponte

(1982) is dichter en filosoof. Hij maakt een podcast over en met poëzie, VersSpreken. Deze werd eind 2010 bekroond met de European Podcast Award. In 2011 startte Ponte het blog Politieke Taal, waarin hij analyseert hoe Geert Wilders c.s. door hun taalgebruik invloed proberen te verwerven. Ponte studeerde in 2007 af als filosoof aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de religieuze en metafysische dimensies in het werk van Gerard Reve. Hij werkt momenteel als zakelijk coördinator van Stichting Perdu. Ook is hij medewerker van de werkgroep Caraïbische Letteren. Verder maakt hij deel uit van het collectief Schijnheilig. Hij schreef stukken voor ondermeer deReactor.org en het literaire tijdschrift DWB en maakte programma’s voor Perdu en Schijnheilig.

Discover