Cape Town Festival - Kaapstad

Het Cape Town Festival (16 tot 24 maart 2002) is een jaarlijks multidisciplinair festival, waarin Winternachten dit jaar het literaire programma verzorgde: een tweedaags mini-festival onder de titel Trade Winds, a sumptuous literary feast with spoken word, music, and video (Passaatwinde - ’n vrolijke fees rondom die gesproke woord, musiek en video) .

Dit festival bood - net als Winternachten in Den Haag - een parallelprogramma op drie podia, met stand-up comedy, video, muziek, performing poets en gesprekken met schrijvers. Michaël Zeeman presenteerde op deze twee avonden een aantal gesprekken van de Winternachten-deelnemers met hun Zuid-Afrikaanse collega’s. Henk van Woerden en André Brink spraken over ‘rewriting history’; Cynthia McLeod ontmoette haar collega-schrijfster E.K.M. Dido in een gesprek over ‘breaking down stereotypes’, Frank Martinus Arion sprak met Achmat Dangor over ‘creolisation and hybridity’ en de Indonesische schrijver Seno Gumira Ajidarma ontmoette in Keorapetse Kgositsile zijn geestverwant in het schrijven over ‘jazz and struggle’.

De VPRO documentaire ‘Korreltjie Niks is my Dood’ van Saskia van Schaik over Ingrid Jonker, beleefde zijn Zuid-Afrikaanse première, met een inleiding van de scenarist, schrijver Henk van Woerden.

Ook in dit festival trad Denise Jannah op, nu samen met Kaapse jazz-musici. Andere deelnemende schrijvers en performers waren o.m. Gcina Mhlope, Jeremy Cronin, Gert Vlok-Nel, Loit Sôls & Jethro, Mark Lottering en Dianna Ferrus. De avonden werden afgesloten met muziek van DJ Jools en DJ Mtone Edjabe.

Informatie

Datum en tijd maandag 18 maart 2002 van 17:05 tot dinsdag 19 maart 2002 17:05 uur
Locatie Kaapstad - Centre for the Book

Cynthia Mc Leod

(Suriname, 1936) debuteerde met Hoe duur was de suiker? (1987), de roman die haar op slag de bekendste schrijver van Suriname maakte en die in 2013 werd verfilmd. Als een van de eersten beschreef McLeod de geschiedenis, het slavernijverleden en de kolonisatie van haar land vanuit een Surinaams perspectief. Inmiddels expert op dat gebied geeft ze colleges over het slavernijverleden aan diverse Amerikaanse en Canadese universiteiten, en organiseert ze educatieve tochten langs vroegere Surinaamse plantages en stadswandelingen door Paramaribo. Ze schreef andere historische romans, waaronder De Vrije Negerin Elisabeth, gevangene van kleur (1992), studies, kinderboeken en -musicals. Haar laatste boek, No kwik in het bos (2017) is een jeugdroman over een tienjarig meisje en de gevaren van kwik bij goudwinning. McLeod is een dochter van Johan Ferrier, de eerste president van Suriname.
Cynthia McLeod - Serge Ligtenberg

Denise Jannah

(Paramaribo, 1956), Nederlandse jazz-zangeres en zangpedagoge van Surinaamse afkomst, trad over de gehele wereld op voor o.a. Nelson Mandela en Bill Clinton. Van 2013-2016 toerde ze door Nederland met ELLA!, over Ella Fitzgerald, een voorstelling die ook in 2017, 100 jaar na de geboorte van Fitzgerald, weer te zien zal zijn. Ze won twee Edisons en stond zeven keer op het North Sea Jazz Festival. Als eerste Nederlandse muzikant sleepte een platencontract binnen bij prestigieuze jazzlabel Blue Note. Denise Jannah trad o.a. op met Chick Corea, Frank Boeijen, het Rosenberg Trio en Willem Breuker. In 2002 zette ze voor Winternachten gedichten op muziek uit Nederland, Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika en Indonesië. Hetzelfde programma bracht ze ook tijdens literaire festivals in Utrecht, Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika en Indonesië. In 2015 toerde ze door Rusland en was ze in Nederlandse theaters te zien in een muziektheaterstuk over de emancipatiestrijd van twee vrouwen in Suriname.
Denise Jannah - foto Ron Jenner

Frank Martinus Arion

(Curaçao, 1936) studeerde Nederlands in Leiden. Hij doceerde in Amsterdam en werkte van 1975 tot 1981 aan de lerarenopleiding in Suriname. Daarna keerde hij terug naar Curaçao en werd hoofd van het taalbureau Instituto Lingwistiko Antiyano. Hij is oprichter van een Papiamentstalige school op humanistische grondslag: Kolegio Erasmo. Hij schrijft verhalen, essays, poëzie en romans. Zijn succesvolle debuutroman Dubbelspel (1973) wordt momenteel verfilmd. Na Dubbelspel verschenen o.a. de romans Nobele wilden (1979) en De laatste vrijheid (1995), waarvoor hij in 2001 de Cola Debrotprijs kreeg. In november 2001 verscheen de verhalenbundel De eeuwige hond. Zijn meest recente roman, De deserteurs, verscheen in 2006.
Frank Martinus Arion - foto Serge Ligtenberg

Henk van Woerden

(Leiden, 1947, overleden in 2005) was schilder en schrijver. Hij woonde vanaf zijn negende jaar in Zuid-Afrika en remigreerde na zijn studie aan de kunstacademie naar Europa. Van Woerden beleefde in 2001 zijn internationale doorbraak. In dat jaar kreeg hij voor Een mond vol glas (1998) de prestigieuze Sunday Times Fiction/ Alan Paton Award uitgereikt, de prijs voor het beste boek van Zuid-Afrika. Een mond vol glas, een kroniek over Tsafendas, de moordenaar van premier Verwoerd, was het slotdeel van een drieluik over Zuid-Afrika. Zijn prozadebuut Moenie kyk nie (1993), dat werd bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs, was het eerste deel en de roman Tikoes uit 1996 het tweede. Eind 2002 verscheen Notities van een luchtfietser, waarin hij verslag doet van zijn reizen in de verbeelding en van zijn reizen in het 'echt'. In februari 2003 ontving hij de Frans Kellendonk prijs. In oktober 2005 verscheen zijn laatste roman Ultramarijn. Postuum won hij in 2006 met dit boek de Vlaamse literatuurprijs de Gouden Uil.
Henk van Woerden - foto Serge Ligtenberg

Michaël Zeeman

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.
Michaël Zeeman - foto Serge Ligtenberg

Seno Gumira Ajidarma

(Jakarta), is schrijver, dichter en journalist.

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor