(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.

(Harderwijk, 1963) is presentatrice van het NPS-radioprogramma Kunststof over kunst, cultuur en media. Petra Possel reist veel en een van haar geliefde plekken is het eiland Curaçao. Daar raakte ze geïnteresseerd in het leven van de Antilliaanse schrijver Tip Marugg. In haar boek Niemand is een eiland; Het leven van Tip Marugg in zestien gesprekken tekent ze de verhalen op van mensen die Marugg goed kenden en gaat ze na of de mythes rondom de schrijver kloppen. Possel schreef daarnaast diverse reisboeken, zoals de Wereldwijzer Curaçao. Momenteel werkt ze aan een gids over La Palma, La Gomera en Hierro. Voor Possel in 2001 Kunststof ging presenteren, werkte ze voor de culturele radiorubrieken Opium (AVRO) en Ophef en Vertier (VARA). Ook schreef ze recensies voor het Parool.

(Sint Eustasius, 1955) is zanger, componist, percussionist en ngonispeler. Aanvankelijk speelde en zong hij vooral in reggaebands maar in de jaren tachtig raakte hij in de ban van de djembémuziek. Om zijn techniek te verbeteren ondernam hij regelmatig reizen naar Afrika waar hij in de leer ging bij de grote meesters van de djembé-muziek. Op een van zijn eerste reizen hoorde hij de klanken van de ngoni, en ook dit instrument leerde hij bespelen. De ngoni is een van de oudste snaarinstrumenten van Afrika, gemaakt van een kalebas, een stuk hout en visdraad. Sams richtte vervolgens zijn eigen ngoniband op en legde zich vooral toe op de Afrikaanse muziek. Inmiddels is hij ook weer teruggekeerd naar zijn oude liefde, de reggae. Sams treedt regelmatig op in binnen- en buitenland met Sams Reggaeband en Sams N’goniband. Ook geeft hij workshops djembé op scholen.
Tijdens Winternachten 2009 treedt hij op zaterdagmiddag samen op met zijn broer, bassist Jeffrey Sams, en met het onafscheidelijke steelpan duo Cornel Brown en Leroy James, allen afkomstig van Statia.

(1981) tekende en schreef al veel toen ze een klein kind was. Ze was nog maar tien jaar toen ze een van haar geïllustreerde verhalen opstuurde naar Vrij Nederland en meteen in de prijzen viel. Na publicatie van diverse korte verhalen in Hollands Maandblad verscheen in oktober 2008 haar eerste bundel Zonder uitgang. In de twaalf verhalen van deze bundel speelt ze met de waarneming van de lezer door via een geheel eigen beeldspraak een hele wereld op te roepen. Van der Kooij ging op haar achttiende psychologie studeren om de gedachten van haar personages beter te kunnen doorgronden. Tijdens haar studie raakte ze geboeid door de vraag hoe het brein de buitenwereld in persoonlijke ervaringen vertaalt. Momenteel werkt ze als aio in Utrecht aan een onderzoek over de invloed die context heeft op de waarneming van 3D-vorm.

(Amsterdam, 1953) is evolutiebioloog en schrijver. In zijn essays presenteert hij zich als de missing link tussen alfa en bèta. Steeds weer plaatst hij de wetenschap in een breder cultureel kader. Zijn essays verschenen onder andere in Vis in Bad (2014) en in Kloten van de engel (2007). In september 2016 verschijnt bij Seven Stories Press in New York een bundel met zijn essays onder de titel The Other Left Side. Goldschmidt vertrok na zijn studie vijf jaar naar Tanzania om daar in het Victoriameer cichliden (baarsachtige vissen) te bestuderen. Die studie mondde uit in een proefschrift en een boek waarin hij zijn wetenschappelijke bevindingen combineerde met persoonlijke ervaringen, Darwins hofvijver (1994). Het boek werd vertaald in onder andere het Engels, Frans, Duits, Japans en Chinees. Goldschmidt besloot in 1993 om zijn universitaire carrière op te geven om zich volledig te wijden aan zijn schrijverschap. In 2007 hield hij de Huizingalezing in Leiden onder de titel Doen alsof je doet alsof. Sinds 2009 is hij adviseur van de Rijksakademie van Beeldende kunsten in Amsterdam.