Wintercafé 1: Arthur Japin

Een fonkelnieuw verhaal van rasverteller Arthur Japin, over droom en werkelijkheid. In samenwerking met DeBuren uit Brussel. Het Wintercafé wordt de hele zaterdagavond gepresenteerd door Neske Beks en Wim Brands. Nederlandstalig.

Wim Brands, Arthur Japin en Neske Beks - foto Serge Ligtenberg

Informatie

Datum en tijd zaterdag 17 januari 2009 20:10 tot 21:00 uur
Locatie Filmhuis - zaal 7
Prijs €25,- (Uitpas €23,50 - CJP/Studenten/Ooievaarspas €12,50)

'Luister, drink een glas en voel hoe warm een winternacht kan zijn in het Wintercafé'. En warm was het zeker in het Wintercafé! Met voordrachten, korte interviews en muziek van rasimprovisator Behsat Üvez. Op zaterdagavond waren Neske Beks en Wim Brands de presentatoren. Het Wintercafé werd opgeluisterd door de internationaal befaamde zanger en multi-instrumentalist Behsat Üvez.

Het café opende met een fonkelend nieuw verhaal van schrijver Arthur Japin. Leef mee met het Ghanese jongetje Kwaku, dat verlangt naar het échte leven ergens buiten zijn eigen armoedige buurt. Het programma kwam tot stand in samenwerking met cultureel instituut DeBuren uit Brussel, die Japins verhaal heeft opgenomen als ‘radioboek’ en het wereldwijd uitzendt. Nederlandstalig.

Arthur Japin

(Haarlem, 1956) won de NS Publieksprijs 2008 met zijn roman Overgave (2007), over de strijd tussen pioniers en Comanche-Indianen in het 18e-eeuwse Texas. Ook zijn roman Vaslav (2010) is geënt op een waar gebeurd verhaal: het dramatische besluit van de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski om plots te stoppen met dansen. In 2008 verschenen Japins dagboeken van 2000-2007 in boekvorm onder de titel Zoals dat gaat met wonderen en zijn verhalen werden opnieuw uitgegeven als Singel Pocket. Japin brak in 1997 internationaal door met De Zwarte met het witte hart, een roman over twee 19e-eeuwse Ghanese prinsjes die als Hollanders werden opgevoed. Het werd in meer dan tien talen vertaald en bewerkt tot opera-, dans- en theatervoorstellingen. Voor Een schitterend gebrek (2003) ontving hij de Libris literatuurprijs. Japin studeerde aan de Kleinkunstacademie en was acteur en zanger voor hij ging schrijven. Diverse verhalen van Japin zijn verfilmd. Sinds april 2011 is hij een van de vaste medewerkers van het VARA-programma Kanniewaarzijn.
foto Hermien Lam

Behsat Üvez

(Ankara, 1959) zingt en speelt traditionele Turkse muziek maar houdt ook van uitstapjes naar de jazz en geïmproviseerde muziek. Üvez speelde in Turkije jarenlang bij diverse dansgroepen en orkesten - zoals het Staatsensemble van Ankara - voor hij in 1989 naar Nederland kwam. Hij bespeelt traditionele Turkse snaarinstrumenten als de baglama (ook wel saz genoemd), de cura, de tar, de cümbüs en de ud en diverse percussie-instrumenten. Üvez is niet alleen een groot kenner van Turkse muziek maar ook van andere mediterrane ritmes zoals Balkanmuziek. Hij speelt in diverse ensembles en samen met klarinettist Steven Kamperman richtte hij het ensemble Barana & Co op, waarmee hij Turkse klanken vermengt met jazz, wereldmuziek en improvisatie. Üvez is muziekdocent in Groningen en Hoogezand en geeft regelmatig muziekworkshops.
Behsat Üvez by Ivar Pelt

Wim Brands

(Brummen, 1959 – Amsterdam, 2016) was dichter, journalist en presentator. Hij debuteerde op jonge leeftijd als dichter in Hollands Maandblad. Sindsdien verschenen met enige regelmaat poëziebundels van hem, zijn laatste - 's Middags zwem ik in de Noordzee - in 2014. Na publicatie van zijn eerste dichtbundel Inslag (1985) begon hij als interviewer bij de VPRO, waar hij programma’s maakte over literatuur en filosofie. Hij was onder andere eindredacteur bij het programma De Avonden en bij Radio 6. Sinds 2005 sprak hij ook op televisie met schrijvers in het VPRO-programma Boeken. Naast programmamaker en dichter was hij ook bloemlezer. Hij stelde Briefgeheimen (2007) samen, een kleurrijke compilatie briefkaarten gekoppeld aan een website waarop mensen hun diepste geheimen kunnen prijsgeven. In 2012 verscheen Overkomst dringend gewenst, zijn bloemlezing uit het werk van dichter Jan Emmens. Samen met zijn dochter Nikki stelde Wim Brands in 2015 de bloemlezing samen Nederlandse literatuur van de 21e eeuw: de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium, waarin zij van de zestig in hun ogen belangrijkste schrijvers een verhaal of romanfragment opnamen. Samen met Jeroen van Kan stelde hij Nederland: een objectief zelfportret in 51 voorwerpen (2015) samen, waarvoor zij vijftig schrijvers uitnodigden om Nederland te typeren aan de hand van een voor hen betekenisvol voorwerp. Wim Brands was een van de dichters van 'De eenzame uitvaart', die een laatste, poëtisch afscheid bieden voor onopgemerkte overledenen en dat bij de uitvaart voorlezen.
Wim Brands - foto Serge Ligtenberg

Neske Beks

(Antwerpen, 1972) is schrijver, transdisciplinair kunstenaar, film- en theatermaker. Ze debuteerde met De Kleenex Kronieken (2014) een familie- en dorpskroniek rond Priscilla, dochter van een Vlaamse vader en een Senegalese moeder, en publiceerde het kinderboek Sala & Monk (2020). In Echo - essays, speeches en brieven (2021) legt ze de vinger op de zere plek. Niet alleen is de witte blik in onze samenleving nog steeds dominant, zwarte vrouwen delven dubbel het onderspit: ze zijn niet wit en ze zijn geen man. Beks toont hoe stelselmatig het niet gezien en gehoord worden is. Haar essay De kleine Morrison: een wegwijzer in het lezen van haar werk vanuit Zwart perspectief (2023) biedt lezers van Toni Morrison, de in 2019 overleden beroemdste vrouwelijke zwarte schrijver en Nobelprijs voor literatuur-winnaar, inzicht in haar leven en werk. Beks laat zien dat Morrison in alles wat ze doet uitnodigt tot zélf kritisch nadenken over taal, structuur, macht, gender, ras, recht en onrecht, zwart-zijn, de witte blik en de betekenis van orale en geschreven verhalen.
Neske Beks - foto Marianna Borau

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor