(Angola, 1960) publiceerde een omvangrijk oeuvre romans (15 titels), korte verhalen en novelles (7 bundels) en veel journalistiek werk (o.a. voor de Braziliaanse krant O Globo). Als belangrijke literaire stem en toonaangevend auteur van de Portugeestalige wereld spreekt zijn rijke, bij vlagen magisch-realistische schrijfstijl vol historische context en verwijzingen naar Angola ook daarbuiten veel lezers aan: zijn werk is vertaald in zeker 25 talen. In Nederland verschenen in vertalingen van Harrie Lemmens onder meer de romans Het genootschap van onvrijwillige dromers en Regentijd. In de eerste brengen dromen vier personages bij elkaar in een dramatische reeks gebeurtenissen, in de tweede geeft Agualusa in een flitsend, zowel wrang en aangrijpend als humoristisch relaas zijn kijk op de turbulente tijd waarin Angola zich losmaakt van kolonisator Portugal. In januari 2026 verschijnt zijn nieuwste roman Meester van de trommels, ook vertaald door Lemmens, bij uitgeverij Koppernik. Daarin zet Agualusa de geschiedenis naar zijn hand en beschrijft hoe trommels een belangrijke rol speelden in het verzet tegen de Portugese kolonisator. Over dit thema schreef hij ook samen met Mia Couto het scenario voor de magisch realistische animatiespeelfilm Nayola van José Miguel Ribeiro (2022).

Bekijk de trailer van de film Nayola op YouTube
Instagram: @jose_eduardo_agualusa

(Roemenië, 1973) groeide op in Transylvanië, tijdens het totalitaire bewind van Ceaucescu. Hij verhuisde op vijftienjarige leeftijd naar Hongarije. Zijn roman De witte koning (2008) is in 30 talen vertaald, door de internationale literaire pers bejubeld en bekroond met diverse literaire prijzen. Het boek gaat over een jongetje dat opgroeit onder het totalitaire regime dat zijn vader heeft opgepakt. Zijn opstandige jeugd staat in het teken van de permanente afwezigheid van die vader en de aanhoudende onderdrukking. Tijdens het festival verschijnt zijn roman Vuurstapel in het Nederlands. Ditmaal is de hoofdpersoon een dertienjarig meisje dat leeft in de verwarrende jaren na de bloedige revolutie waarin de dictator is terechtgesteld. Dragomán geldt in Hongarije en daarbuiten als geestverwant van David Mitchell, George Orwell en Stanley Kubrick.Hij vertaalde werk van James Joyce, Samuel Beckett en Ian McEwan. Dragomán woont in Boedapest met zijn vrouw, de dichteres Anna Szabo, en hun twee zoons.

(Polen, 1968) is schrijfster, journaliste en docente filosofie. Ze studeerde cultuurwetenschap en filosofie en promoveerde op een studie over feminisme, postmodernisme en psychoanalyse, die in 20011 in boekvorm verscheen. Bator gaf onder andere les in Japan waar ze ook een roman over schreef, Japoński wachlarz, die haar doorbraak betekende. Voor Ciemno, prawie noc ('Donker, bijna nacht') ontving ze in 2013 de belangrijkste Poolse literaire prijs, de Nike. Deze roman gaat over een jonge vrouw die terugkeert naar haar geboorteplaats Wałbrzych, tevens de geboorteplaats van Bator zelf. Als onderzoeksjournalist wil ze de mysterieuze verdwijning van drie kinderen onderzoeken. De dorpelingen gedragen zich zonderling en door de sinistere gebeurtenissen wordt ze geconfronteerd met de duistere periodes uit haar eigen verleden: de dood van haar ouders en de zelfmoord van haar zus. Joanna Bator gebruikt een mengeling van stijlen: van gotische horror tot chatroomtaal. Haar werk is tijdens het festival onderwerp van de Poolse vertaalwedstrijd.

(Zimbabwe, 1971) debuteerde in 2009 succesvol met de verhalenbundel An Elegy for Easterly (De Danskampioen). Daarna volgden haar eerste roman The Book of Memory (2015) en een tweede verhalenbundel in 2016, Rotten Row. Out of Darkness, Shining Light, haar nieuwste boek (de Nederlandse vertaling Vanuit het duister stralend licht verschijnt januari 2020), verhaalt over de hachelijke, maandenlange tocht die 69 arbeiders in 1873 maakten om het lichaam van ontdekkingsreiziger David Livingstone van midden-Afrika naar de kust van Zanzibar te brengen, waar het uiteindelijk in Engeland wordt begraven. “Ik schrijf de geschiedenis van de zwarte mensen in Zimbabwe, zij waarover nooit wordt gepraat.” Gappah studeerde rechten in Zimbabwe en Cambridge, werkte als advocaat en woont in Berlijn als artist in residence. Ze ontving vele internationale prijzen voor haar werk.

(Oost-Souburg, 1959) studeerde Nederlands en Algemene Literatuurwetenschap in Leiden. Hij werkte een aantal jaren als danser. Later ontwikkelde hij zich bij de NCRV tot veelzijdige radiomaker, onder andere bij het succesvolle programma Casa Luna. Tegenwoordig presenteert hij twee programma’s op Radio 4: Passaggio (elke werkdag om 19:00 uur) en het discussieprogramma Diskotabel. Verder is hij binnen en buiten het theater werkzaam als dramaturg en tekstschrijver. Steeds vaker is hij ook actief als presentator van concerten, congressen en debatten. Bij De Correspondent publiceert hij elke zaterdag een interview met een bijzondere, inspirerende gast.