Joanna Bator
(Polen, 1968) is schrijfster, journaliste en docente filosofie. Ze studeerde cultuurwetenschap en filosofie en promoveerde op een studie over feminisme, postmodernisme en psychoanalyse, die in 20011 in boekvorm verscheen. Bator gaf onder andere les in Japan waar ze ook een roman over schreef, Japoński wachlarz, die haar doorbraak betekende. Voor Ciemno, prawie noc ('Donker, bijna nacht') ontving ze in 2013 de belangrijkste Poolse literaire prijs, de Nike. Deze roman gaat over een jonge vrouw die terugkeert naar haar geboorteplaats Wałbrzych, tevens de geboorteplaats van Bator zelf. Als onderzoeksjournalist wil ze de mysterieuze verdwijning van drie kinderen onderzoeken. De dorpelingen gedragen zich zonderling en door de sinistere gebeurtenissen wordt ze geconfronteerd met de duistere periodes uit haar eigen verleden: de dood van haar ouders en de zelfmoord van haar zus. Joanna Bator gebruikt een mengeling van stijlen: van gotische horror tot chatroomtaal. Haar werk is tijdens het festival onderwerp van de Poolse vertaalwedstrijd.
Kijk terug
Where Can You Hide?
Vier onschuldige jonge vrouwen op zoek naar een schuilplaats. In Vergeten (Agualusa) is dat Ludo die zich aan de vooravond van de onafhankelijkheid van Angola opsluit in haar huis. In Het boek van Memory (Gappah) vertelt een meisje vanuit de cel over het misbruik door haar blanke adoptievader. Alicja in Dark, almost night (Bator) zoekt naar het geheim van haar overleden zus in het verlaten huis op de grens van Polen en Duitsland. En de dertienjarige Emma in Vuurstapel (Dragomán) wordt uit het weeshuis geplukt door haar grootmoeder, in de nasleep van de bloedige Roemeense revolutie.
