(Brits Guyana, 1953) vertrok al jong naar Suriname. In 1974 kwam hij naar Nederland om Engels en Vergelijkende Literatuurwetenschappen te studeren aan de VU in Amsterdam. Hij werkt als docent Nederlands als Tweede Taal. Zijn gedichten schrijft hij in het Sarnami (Surinaams-Hindostaans) maar proza ook in het Nederlands. Hij publiceerde in verschillende tijdschriften en bloemlezingen. In voorjaar 2003 verscheen de tweetalige bundel Kahán hai u/Waar is zij bij uitgeverij Maya in Rotterdam.
WN 2004

(Amsterdam, 1967) is fictie- en non-fictieschrijver, documentairemaker en recensent. In 1995 emigreerde ze naar Suriname en schreef Reishandboek Suriname. In 2005 verscheen haar debuutroman de Parbo-blues. In 2009 volgde de roman Solo, een liefde, over de ambities van twee geliefden in het koloniale Suriname en hun verlangen naar een beter leven. In 2011 schreef ze het jeugdtheaterstuk Bami Cola, opgevoerd in Paramaribo. Haar non-fictieboek Fansi’s stilte, een grootmoeder en de slavernij (2015) gaat over het leven van haar Surinaamse grootmoeder. In 2018 verscheen haar eerste lange documentaire Frits de Gids, waarin tradities van Marrons, nazaten van gevluchte slaven, centraal staan. In Plantage Wildlust (2020) beschrijft ze via verschillende personages het leven op een Surinaamse plantage aan het begin van de 20e eeuw, tijdens de periode van contractarbeid. De wilde vaart, verschenen in 2022, vertelt in teksten en beelden over een bootreis waarin Leuwsha en haar man over de Surinaamse wateren op zoek gaan naar hun eigen kern en de veerkracht van een volk. Tessa Leuwsha recenseerde voor de Ware Tijd-literair, schreef artikelen voor diverse media en nam deel aan internationale literaire festivals en diverse radio- en tv-programma’s. Ze werkt als cultureel attaché bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo.

(Den Haag, 1956) is psychiater, schrijver en dichter. Hij is een kleinzoon van de Surinaamse anti-kolonialist, nationalist  en verzetsstrijder Anton de Kom. Van zijn hand verschenen de dichtbundels Tropen (1991), De kilte in Brasilia (1995), Zebrahoeven (2001), Chocoladetranen (2004) en De lieve geur van zijn of haar (2008). Antoine de Kom was jarenlang als psychiater verbonden aan het Pieter Baan Centrum. In 2012 publiceerde hij Het misdadige Brein, waarin hij aan de hand van fictieve gesprekken met misdadigers uit de geschiedenis laat zien hoe rapportages van verdachten tot stand komen. Voor Ritmisch zonder string (2013) werd hij bekroond met de VSB Poëzieprijs.

(1976, Nijmegen) is journalist en presentator. Ze werkt(e) onder andere voor televisie- en radioprogramma’s van NTR, VPRO, Wereldomroep en Radio West. Naast haar werk in omroepland presenteert en leidt Nicole uiteenlopende bijeenkomsten: van debatten en congressen tot literaire festivals en andere culturele evenementen. Ze heeft drie studies afgerond: Journalistiek aan de HvU, Religie en Levensbeschouwing aan de VU en Master Journalistiek in een Crossmediale Nieuwsomgeving aan de Media Academie.