(Indonesie) volgde opleidingen voor toerisme in Indonesië, Zwitserland en de Verenigde Staten. Momenteel studeert ze Bedrijfskunde in Bandung. Ook schoolde ze zich in de Indonesische kunst en cultuur; dans, muziek en schilderkunst. Pas daarna begon Simatupang gedichten te schrijven, zowel in Indonesisch als in Engels. In 2002 verscheen de bundel Anak-anak Vampir (The children of the Vampire). Binnenkort komt haar tweede dichtbundel The Croons of the Anyer Air Castle uit.

(1981, Algerije) is een jonge dichteres, die voornamelijk publiceert in Arabische kranten en op websites. Daarnaast neemt ze regelmatig deel aan literaire festivals. Tot nu toe heeft ze één bundel gepubliceerd, met de titel: Ik heb zoals altijd mijn tas vergeten. Gedurende twee jaar heeft ze op een Franse school gezeten en ze heeft gedurende een jaar in Ierland gewoond. Daar heeft ze kennisgemaakt met de poëzie van Keats, die ze sindsdien bewondert. Saidi heeft computertechniek gestudeerd aan de Universiteit van Algiers en werkt sinds 2004 voor een Franse hulporganisatie.

(1977, Egypte) is dichter en politiek wetenschapper. Hij is de enige zoon van de Egyptische schrijfster Radwa Ashour en de Palestijnse dichter Mourid Al-Barghouti. Al-Barghouti werkt momenteel aan een publicatie over politieke identiteit in het Midden-Oosten en is sinds 2007 verbonden aan de Universiteit van Berlijn als onderzoeksassistent. Hij heeft vier gedichtenbundels gepubliceerd: Meejana (1999), Al-Manzar (2000), Qaluli Bethebb Masr (2005) en Maqam Iraq (2005). Zijn gedichten verschijnen regelmatig in dagbladen en tijdschriften in Egypte, Jordanië and Palestina. Voor zijn gedichten heeft Al-Barghouti verschillende prijzen in ontvangst genomen, waaronder de poëzieprijs van het Instituut voor Toegepaste Kunst en de poëzieprijs van de Regional Cultural Foundation in Marrakesh, Marokko. Kenmerkend aan Al-Barghouti’s stijl is dat hij verschillende dialecten combineert in zijn gedichten, zo gebruikt hij Palestijnse, Egyptische en Irakese dialecten in combinatie met het Modern Standaard Arabisch. Na zijn studie politieke wetenschappen en internationale relaties heeft hij enige tijd voor de Verenigde Naties in New York en Sudan gewerkt.

(1973) is een “hyperbewuste dichter” (Piet Gerbrandy, Volkskrant). Haar debuut zoekt vaas uit 2004 werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs. Volgens de jury schrijft zij "raadselachtige gedichten waaruit woorden en soms zelfs hele zinsdelen lijken te zijn weggevallen. (...) Een weerbarstige taal, die je niet vaak hoort en die je niet met rust laat." Haar tweede bundel resistent (2006) werd genomineerd voor de Paul Snoek Poëzieprijs en voor het gedicht eenvoudige formule uit die bundel ontving ze de Gedichtendagprijs. In De Deugende Cirkel, gedichten en knipsels voor kinderen (2010) beschrijft De Jong in zesentwintig rondelen en knipselcollages het dierenrijk van A tot Z. Verder maakt ze samen met beeldend kunstenaar Ine Lamers video-installaties. In 2019 verschijnt haar dichtbundel Het jaagpad op en af.

(1969, Zuid-Afrika) heeft drie dichtbundels gepubliceerd: The Dream in the Next Body (2005), The Museum of Ordinary Life (2005) en A Hundred Silences (2006). Haar gedichten verschenen in de anthologieën Worldscapes (2005), Ten Hallam Poets (2005) en Voices from All Over (2006). In 2005 werd haar werk bekroond met de DaimlerChrysler Award voor Zuid-Afrikaanse poëzie. De jury stelde: ‘She weaves political and social issues into her poetry without sloganeering. Her work tackles a wide range of themes, astutely shifting the focus from the outside to the inside'. Het werk van Baderoon verschijnt in verschillende tijdschriften in Zuid-Afrika, Europa en de Verenigde Staten. Naast dichter is Baderoon ook wetenschapper. Ze heeft werk gepubliceerd over de islam in Zuid-Afrika en geeft lezingen aan verschillende universiteiten.

(1968, Irak) studeerde zowel westerse muziek (klassieke gitaar) in Engeland als oosterse muziek (ud en qanun) in Irak. Naast gitarist, ud- en qanun-speler is hij ook componist. Momenteel werkt hij vooral met de groep Melike, waarvan ook bassist Henk de Laat deel uitmaakt.

Bassist Henk de Laat studeerde aan het Rotterdams Conservatorium en speelde met onder anderen Shirley Bassey en Denise Jannah. Net als Osama Abdulrasol maakt hij op dit moment deel uit van de groep Melike.

(1970) is critica en neerlandica. Ze was in het verleden verbonden aan de Volkskrant en bespreekt tegenwoordig Franse literatuur en Nederlandse non-fictie voor NRC Handelsblad. Ze publiceert essays en kritieken in onder meer De Gids, Literatuur, Parmentier, Raster en Yang. In 2005 promoveerde ze met een proefschrift over het typografisch wit in de moderne poëzie, dat in 2006 werd gepubliceerd onder de titel Leegte die ademt. Naast haar journalistieke werk doceert ze hedendaagse Nederlandse literatuur aan de Universiteit van Amsterdam.

(Utrecht, 1980) werkte tijdens haar opleiding aan de Schrijversvakschool als cipier in een Rotterdamse gevangenis. Ze debuteerde in 2007 met de bundel Servetten Halfstok, die werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs en uiteindelijk bekroond met onder meer de debuutprijs Het Liegend Konijn. De jury waardeerde de vastgehouden beheersing van metrum en ritme in de bundel en benadrukte de breedheid van haar onderwerpen. Voor haar tweede bundel Namens de ander krijgt ze de Jo Peters Poëzieprijs en de J.C. Bloemprijs. Ze publiceert columns voor De Groene Amsterdammer en VPRO De Avonden en is redacteur van Tirade. Ze is als stadsdichter van Rotterdam actief betrokken als dichter, programmamaker en interviewer bij literaire evenementen in die stad. Met haar derde bundel, Celinspecties, grijpt ze terug op haar cipiersverleden. De bundel verscheen in het voorjaar van 2012 en werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2013.