Tamim al-Barghouti

(1977, Egypte) is dichter en politiek wetenschapper. Hij is de enige zoon van de Egyptische schrijfster Radwa Ashour en de Palestijnse dichter Mourid Al-Barghouti. Al-Barghouti werkt momenteel aan een publicatie over politieke identiteit in het Midden-Oosten en is sinds 2007 verbonden aan de Universiteit van Berlijn als onderzoeksassistent. Hij heeft vier gedichtenbundels gepubliceerd: Meejana (1999), Al-Manzar (2000), Qaluli Bethebb Masr (2005) en Maqam Iraq (2005). Zijn gedichten verschijnen regelmatig in dagbladen en tijdschriften in Egypte, Jordanië and Palestina. Voor zijn gedichten heeft Al-Barghouti verschillende prijzen in ontvangst genomen, waaronder de poëzieprijs van het Instituut voor Toegepaste Kunst en de poëzieprijs van de Regional Cultural Foundation in Marrakesh, Marokko. Kenmerkend aan Al-Barghouti’s stijl is dat hij verschillende dialecten combineert in zijn gedichten, zo gebruikt hij Palestijnse, Egyptische en Irakese dialecten in combinatie met het Modern Standaard Arabisch. Na zijn studie politieke wetenschappen en internationale relaties heeft hij enige tijd voor de Verenigde Naties in New York en Sudan gewerkt.