(Den Haag, 1958) is sinds 2002 eindredacteur/presentator van het VPRO-radioprogramma OVT, een twee uur durend programma over de historische achtergronden van de actualiteit, over nieuw verschenen historische boeken, over films, herdenkingen en alles wat verder met geschiedenis te maken heeft. Met live gesprekken, reportages, columns en in het laatste half uur de wekelijkse documentaire. Hij is al sinds 1992 bij OVT betrokken als programmamaker en werkte in het verleden als freelancer ook voor andere omroepen als de VARA en de IKON.

(Biak, Indonesië, 1937) is de schrijver van het boek Ik ben een Papoea uit 1969. Dit boek is een relaas van corruptie, terreur en moord na de overdracht van Nederlands Nieuw Guinea aan Indonesië tot aan de definitieve overdracht in 1969. Sawor werd in 1955 als een van de eerste vijf Papoea-jongens naar Nederland uitgezonden ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de Zending. Hij studeerde aan de Rijks Hogere School voor Tropische landbouw in Deventer, waarna hij in september 1962 terugkeerde naar West Irian. Daar werd hij al snel gearresteerd vanwege illegale politieke activiteiten en werd hij tot 1966 gevangen werd gehouden. In 1967 vluchtte hij naar Nederland. Tot 1995 was hij hoofdredacteur van de West Papua Courier.
WIN 2005

Viktor Kaisiëpo is in 1948 in Korido, West Papoea, geboren. Als gevolg van de New York Agreement in augustus 1962 en het verzet van zijn vader Markus Kaisiëpo tegen de Indonesische overname, kwam de familie in oktober 1962 in Nederland te wonen. Viktor Kaisiëpo zet het werk van zijn vader, voor het zelfbeschikkingsrecht van zijn volk, voort. Sinds 1984 doet hij dat fulltime. In juli 2000 was hij een van de sprekers tijdens het reeds historische Tweede Papua Volkscongres in Jayapura waar hij benoemt werd tot vertegenwoordiger in Europa van het Presidium Dewan Papua. Hij participeert in diverse Nederlandse, Europese en internationale netwerken en gaat de dialoog aan met diverse overheden.
WIN 2005

Dr. C.S.I.J. Lagerberg is indoloog en oud-hoofddocent aan de Katholieke Universiteit Brabant. Hij was bestuursambtenaar in Nederlands Nieuw Guineavan 1952 tot 1960. In 1962 promoveerde hij op het proefschrift Jaren van reconstructie; Nieuw -Guinea van 1949 tot 1961 . Van 1965 tot 1969 was hij secretaris van de Interuniversitaire Werkgroep Evaluatie Ontwikkelingshulp. Daarna was hij tot 1989 hoofddocent culturele antropologie/ontwikkelingssociologie te Tilburg. Hij publiceerde o.a Profiel van een havenstad: Douala (1975), West Irian and Jakarta imperialism (1979), Onvoltooid verleden; De dekolonisatie van Suriname en de Nederlandse Antillen (1989), Refuji; De Papua, vreemdeling en vluchteling, tussen niets en nergens (1990).
WIN2005