Het lelijke eendje - zelfportret van Zuid-Afrika

K. Sello Duiker en Etienne van Heerden tijdens Winternachten 2003 - foto Serge Ligtenberg

Informatie

Datum en tijd vrijdag 17 januari 2003 21:35 tot 22:20 uur
Locatie Theater aan het Spui - grote zaal

‘Ik zie mensen opkrabbelen uit de ondraaglijke stank van onderdrukking, maar ik zie ook hun wonden', schrijft het hoofdpersonage in The Quiet Violence of Dreams van K. Sello Duiker. Deze jonge Zuid-Afrikaanse schrijver geeft met zijn oudere landgenoot en schrijver Etienne van Heerden een zelfportret van zijn land. Michaël Zeeman interviewde twee belangrijke literaire stemmen over de hybride Zuid-Afrikaanse samenleving

K. Sello Duiker

(Johannesburg, 1974-2005) kreeg in 2001 voor zijn eerste roman Thirteen Cents (2000) de Statebondsprijs voor het beste Afrikaanse debuut. Het is een krachtige korte roman over de zelfkant van Kaapstad. Wanhoop, onzekerheid en overlevingsdrift zijn de thema’s, in een decor van hoeren, gangsters en honger – maar ook momenten van hoop en geluk. Zijn tweede roman, The Quiet Violence of Dreams (2003) gaat over een student die in een identiteitscrisis verkeert. De persoonlijke waanzin staat in het werk van Duiker nooit los van het onwaarschijnlijke land waarin zijn verhalen zich afspelen. Dit boek is in het Nederlands uitgekomen als Het Stille Geweld van Dromen.
WN 2005
K. Sello Duiker tijdens Winternachten 2003 - foto Serge Ligtenberg

Etienne van Heerden

(Zuid-Afrika, 1954) is een van de bekendste en meest gelauwerde schrijvers van Zuid-Afrika. Hij debuteerde in 1978 met de roman Matoli, waarin hij een boerenbedrijf gebruikt als microkosmos om de Zuid-Afrikaanse raciale spanningen weer te geven. De eerste roman die internationale bekendheid kreeg was de roman De betoverde berg, vertaald in tien talen. Voor deze roman ontving Van Heerden alle grote literaire prijzen van Zuid-Afrika, en daarmee vestigde hij zich als de belangrijkste schrijver van zijn generatie. Hij publiceerde achtereenvolgens de romans Casspirs en Camparis, De stoetmeester en Kikuyu, gevolgd door de roman Het zwijgen van Mario Salvati. In zijn satirische cabaret vond hij een goede methode om tijdens de lastige jaren tachtig in Zuid-Afrika zijn ongenoegen te uiten. Van Heerden doceert aan de universiteit van Kaapstad, waar hij professor is aan het instituut voor Taal en Literatuur. Hij treedt regelmatig op in festivals. Hij is hoofdredacteur van Litnet, een zeer belangrijke internetsite over het culturele leven in Zuid-Afrika. Zijn laatste roman 30 Nagte in Amsterdam werd in 2010 bekroond met de Hertzog prijs, de belangrijkste prijs voor Afrikaanse literatuur.
Etienne van Heerden tijdens Winternachten 2003 - foto Serge Ligtenberg

Michaël Zeeman

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.
Michaël Zeeman - foto Serge Ligtenberg

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor