(Leidschendam, 1973) is dichter, vertaler en docent aan de Universiteit van Stellenbosch, Zuid-Afrika. Hij debuteerde in 2000 met de dichtbundel Zijn opkomst in de voorstad. In de loop der jaren werden zijn dichtbundels vaak bekroond of genomineerd voor meerdere belangrijke prijzen, en verschenen vertalingen in onder meer Engels, Afrikaans, Frans, Chinees, Indonesisch en Zweeds. Voor de bundel Kooi ontving hij in 2008 de Jan Campert-prijs en de Ida Gerhardt Poëzieprijs. Zijn werk is soms humoristisch, soms zakelijk en tegelijk vol absurde vondsten. In 2014 verscheen zijn, opnieuw veelbekroonde bundel Mens Dier Ding. In 2021 publiceerde hij de persoonlijke bundel Wie was ik?, waarvoor hij de Herman De Coninckprijs kreeg. Dat zelfde jaar kreeg Alfred Schaffer de P.C. Hooft-prijs, de grootste jaarlijkse oeuvreprijs in de Nederlandse letteren, toegekend.

(Amsterdam, 1928 - 2009) werd in februari 2004 via een internetenquête gekozen tot de tweede Dichter des Vaderlands. Vinkenoog was in 1951 de samensteller van de geruchtmakende bloemlezing Atonaal. Deze bloemlezing was de start van de Vijftigers, een groep experimentele dichters die zich verzette tegen de literaire tradities. In 1966 was hij de drijvende kracht achter Poëzie in Carré, het eerste grote poëziefestival in Nederland, dat werd bijgewoond door ongeveer 2000 mensen. Het latere werk van Vinkenoog zijn Vreugdevuur (1998), een dichtbundel ter gelegenheid van zijn zeventigste verjaardag en De ware Adam, gedichten rond de eeuwwisseling (2000). Vinkenoog was een enthousiast promotor van poëzie in het algemeen en van het voordragen van poëzie in het bijzonder. Zijn belevenissen op ditvlak vormen de basis voor zijn verhalenbundel Goede raad is vuur (2004).

(Amsterdam, 1969) raakte tijdens zijn schoolperiode in de ban van de opkomende hiphopbeweging en in 1986 vormde hij met wat vrienden zijn eerste rapgroep Funky Fresh Force. In 1989 richtte hij de Nederlandstalige hiphop-band Osdorp Posse op, die in 1995 doorbrak met het album Afslag Osdorp. In 1998 besloot Osdorp Posse het eigen label Ramp Records op te richten, waarop Def P ook twee soloalbums uitbracht. Def P heeft zich ontwikkeld tot een veelzijdig artiest. Hij schrijft behalve zijn songteksten ook verhalen en gedichten. Hij tekent en schildert, houdt zich bezig met theater en maakt een eigen radioprogamma op Kink FM (Tegenwicht Voor Evenwicht). Zijn teken- en schilderwerk is in diverse galeries te zien geweest. De echte naam van Def P is Pascal Griffioen.

(Amsterdam, 1972) was al bekend als dichter-performer voordat er een letter van haar was uitgegeven. In 1997 kreeg ze nationale bekendheid door haar optredens op grote literaire festivals. Haar debuut Genoeg gedicht volgde pas twee jaar later en werd meteen genomineerd voor de NPS-Cultuurprijs. Haar tweede bundel Koffers Zeelucht (2003) viel twee keer in de prijzen. Eind 2008 verscheen Loper van Licht. Haar bundel Wasdom verscheen in 2011. In 2016 verscheen haar debuutroman 'Malva', Die werd bekroond met de Fintro Literatuurprijs 2016 en genomineerd voor de Opzij Literatuurprijs 2016 (shortlist) en de ANV Debutantenprijs 2016. De roman vertelt het verhaal van de enige dochter van de Chileense dichter en Nobelprijswinnaar Pablo Neruda. Op jonge leeftijd werd zij door haar vader verstoten en op achtjarige leeftijd overleed ze in Nederland.

(Brummen, 1959 – Amsterdam, 2016) was dichter, journalist en presentator. Hij debuteerde op jonge leeftijd als dichter in Hollands Maandblad. Sindsdien verschenen met enige regelmaat poëziebundels van hem, zijn laatste - 's Middags zwem ik in de Noordzee - in 2014. Na publicatie van zijn eerste dichtbundel Inslag (1985) begon hij als interviewer bij de VPRO, waar hij programma’s maakte over literatuur en filosofie. Hij was onder andere eindredacteur bij het programma De Avonden en bij Radio 6. Sinds 2005 sprak hij ook op televisie met schrijvers in het VPRO-programma Boeken. Naast programmamaker en dichter was hij ook bloemlezer. Hij stelde Briefgeheimen (2007) samen, een kleurrijke compilatie briefkaarten gekoppeld aan een website waarop mensen hun diepste geheimen kunnen prijsgeven. In 2012 verscheen Overkomst dringend gewenst, zijn bloemlezing uit het werk van dichter Jan Emmens. Samen met zijn dochter Nikki stelde Wim Brands in 2015 de bloemlezing samen Nederlandse literatuur van de 21e eeuw: de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium, waarin zij van de zestig in hun ogen belangrijkste schrijvers een verhaal of romanfragment opnamen. Samen met Jeroen van Kan stelde hij Nederland: een objectief zelfportret in 51 voorwerpen (2015) samen, waarvoor zij vijftig schrijvers uitnodigden om Nederland te typeren aan de hand van een voor hen betekenisvol voorwerp. Wim Brands was een van de dichters van 'De eenzame uitvaart', die een laatste, poëtisch afscheid bieden voor onopgemerkte overledenen en dat bij de uitvaart voorlezen.

(Amsterdam, 1944) is actrice, regisseuse en schrijfster. Ze heeft geschiedenis en een korte tijd rechten gestudeerd, waarna ze naar de toneelschool is gegaan. In 1982 acteerde ze in de film De stilte rond Christine M., een film van Marleen Gorris. Van 1971 tot 1986 woonde en werkte ze in Oost-Berlijn en werkte bij het Deutsches Theater. Van 1986 tot 1996 was ze directeur van de Amsterdamse Schouwburg. Tegenwoordig geeft ze, naast haar werk voor de Federatie van Kunstenaarsverenigingen, lezingen en presentaties. Tot eind 2003 is ze werkzaam geweest als Cultuur Intendant in Almere. Eind 2004 was ze op tournee met haar monoloog Een vrouw in Berlijn, gebaseerd op een anoniem dagboek van een jonge vrouw in Berlijn aan het eind van de Tweede Wereldoorlog.
WIN2005