(Libanon, 1945) is een prominente schrijfster in het Arabisch taalgebied. Ze publiceerde zeven romans, waaronder de in het Nederlands vertaalde Het verhaal van Zahra, Vrouwen tussen hemel en zand, Beiroet blues en Alleen in Londen. Ook in het Nederlands vertaald werd haar verhalenbundel Ik veeg de zon van de daken. In Kamila, het verhaal van mijn moeder (2009), beschrijft ze hoe haar moeder op haar veertiende werd uitgehuwelijkt aan haar achttien jaar oudere zwager. Ze schreef twee toneelstukken, Dark Afternoon Tea en Paper Husband. Recent kwam One Thousand and One Nights, haar toneelbewerking van het legendarische Alf Layla Wa Layla, dat ze schreef in opdracht van regisseur Tim Supple. Het werd opgevoerd in 2011 in Toronto en Edinburgh. Haar werk is vertaald in achtentwintig talen. Hanaan as-Sjaikh woont in Londen.

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

(Marokko, 1958) won in 2013 de Prix Goncourt de la Nouvelle voor zijn verhalenbundel L'étrange affaire du pantalon de Dassoukine. Sinds zijn debuut in 1996 is humor zijn wapen tegen intolerantie, zowel in zijn romans als in zijn overige werk. In zijn fictie, zoals de verhalenbundel Poldermarokkanen (2010) en de romans Een kleine bedrieger (2012) en De rijkste vrouw van Yorkshire (2014) beschrijft Laroui keer op keer de botsing van de Noord-Afrikaanse cultuur met de westerse. Zijn roman L'insoumise de la porte de Flandre (2017) gaat over Fatima, een vrouw uit Molenbeek die voor alles zoekt naar vrijheid. Fouad Laroui groeide op in Casablanca en studeerde econometrie en wis-, natuur- en bouwkunde in Parijs. Hij doceert Franse letterkunde en Arabische culturen aan de Universiteit van Amsterdam.