(Nijmegen 12-6-1957) debuteerde als romanschrijver met De vogelspin (1999), een roman met thrillerelementen. In april 2000 verscheen de thriller Dossier jeugdbende, deel 1 van de reeks-in-opbouw DISTRICT NOORD, waarvan in april 2001 een tweede deel is verschenen, met de titel Dossier gifmoord.
Hij studeerde Nederlands, filosofie en Algemene Literatuurwetenschap. Sinds 1989 werkt hij als freelance (literair) journalist, publicist en vertaler (o.a. van Amin Maalouf en John Updike). Hij was tevens werkzaam bij Boekblad en is een van de tekstschrijvers van Ook dat nog! (KRO). Onder het pseudoniem Steven Klamm maakte hij een reeks griezelboeken voor kinderen. Hij is literatuurrecensent voor Het Parool en voor thrillerboeken voor VN. In het voorjaar van 2003 verschijnt van hem Liefste litteken
WN2002

(Curaçao, 1936) studeerde Nederlands in Leiden. Hij doceerde in Amsterdam en werkte van 1975 tot 1981 aan de lerarenopleiding in Suriname. Daarna keerde hij terug naar Curaçao en werd hoofd van het taalbureau Instituto Lingwistiko Antiyano. Hij is oprichter van een Papiamentstalige school op humanistische grondslag: Kolegio Erasmo. Hij schrijft verhalen, essays, poëzie en romans. Zijn succesvolle debuutroman Dubbelspel (1973) wordt momenteel verfilmd. Na Dubbelspel verschenen o.a. de romans Nobele wilden (1979) en De laatste vrijheid (1995), waarvoor hij in 2001 de Cola Debrotprijs kreeg. In november 2001 verscheen de verhalenbundel De eeuwige hond. Zijn meest recente roman, De deserteurs, verscheen in 2006.

(Sukabumi, West Java, 1962). Na zijn studie in Sanata Dharma, Yogyakarta, in 1987, werd hij docent op deze universiteit en schreef hij voor het culturele magazine Basis. Sinds 1999 is hij redacteur bij uitgeverij Gramedia. Als vrijwilliger is hij werkzaam voor verscheidene onafhankelijke organisaties voor kunst en educatie (Yayasan Dinamika Edukasi Dasar, Senthong Seni Bangun Jiwa, Kedai Kebun). Zijn meest recente boek is Celana (1999). Zijn manuscript van Di Bawah Kibaran Sarung won een van de prijzen van de Jakarta Arts Council voor de beste poëzie van 1998-2000. In 1997 won hij met een van zijn essays een prijs van het literaire tijdschrift Horison.
Bron: Teater Utan Kayu 2001

(Curaçao, 1960) is schrijver, toneelschrijver, acteur en docent. Hij debuteerde in de jaren negentig en publiceerde o.a. bundels met verhalen en gedichten zoals Rueda di fe en Djis kant'i Bo/Heel dicht naast mij. Ook schreef hij enkele kinderboeken en trad hij op tijdens boeken- en theaterfestivals in vele landen. Zijn monoloog Ninga bon presenteerde hij met veel succes bij vele gelegenheden. Een andere one-man show van Colastica is Fo'i bo kuenta, een tragikomische mengeling van verhalen, gedichten, sketches, muziek en liederen. Als schrijver en podiumkunstenaar heeft hij in alle werelddelen gewerkt en nam deel aan internationale literatuurfestivals zoals Een zee van verlangen (2001), Winternachten en Krusa Laman in Den Haag, Aruba, Curaçao en Bonaire. In 2006 ontving hij de hoogste culturele onderscheiding van Curaçao, de Cola Debrot Prijs, voor zijn toneelschrijf- en theaterwerk. Hij schreef een roman voor jongeren in het Nederlands: Vuurwerk in mijn hoofd. Momenteel is hij – met dank aan het Nederlands Letterenfonds - writer in residence in Amsterdam om daar te werken aan een roman voor volwassenen.

(Dordrecht, 1965) is schrijver en columnist. Zijn debuutroman Ik ook van jou (1992), werd bekroond met het Gouden Ezelsoor en verfilmd. Ook zijn tweede roman Giph (1993) was een groot succes. In 2004 ontving hij de C.C.S. Crone-prijs voor zijn gehele oeuvre. Giphart studeerde Nederlands en was nachtportier in een ziekenhuis toen hij begon te schrijven. Ook zijn romans Phileine zegt sorry (1996) en Ik omhels je met duizend armen (2000) werden verfilmd. In 2003 schreef hij het Boekenweekgeschenk, de novelle Gala. In november 2012 verscheen De wake, bestaand uit drie vertellingen die met elkaar verweven zijn. Giphart trok in 2005-2006 langs de theaters met Bart Chabot en Martin Bril. Dit seizoen toert hij met het programma Matennaaiers, samen met Nico Dijkshoorn. Hij schreef jarenlang voor Rails en was er ook een tijdje hoofdredacteur. Verder publiceert hij columns in de Volkskrant en het tijdschrift KijK.