(Amsterdam, 1953) is evolutiebioloog en schrijver. In zijn essays presenteert hij zich als de missing link tussen alfa en bèta. Steeds weer plaatst hij de wetenschap in een breder cultureel kader. Zijn essays verschenen onder andere in Vis in Bad (2014) en in Kloten van de engel (2007). In september 2016 verschijnt bij Seven Stories Press in New York een bundel met zijn essays onder de titel The Other Left Side. Goldschmidt vertrok na zijn studie vijf jaar naar Tanzania om daar in het Victoriameer cichliden (baarsachtige vissen) te bestuderen. Die studie mondde uit in een proefschrift en een boek waarin hij zijn wetenschappelijke bevindingen combineerde met persoonlijke ervaringen, Darwins hofvijver (1994). Het boek werd vertaald in onder andere het Engels, Frans, Duits, Japans en Chinees. Goldschmidt besloot in 1993 om zijn universitaire carrière op te geven om zich volledig te wijden aan zijn schrijverschap. In 2007 hield hij de Huizingalezing in Leiden onder de titel Doen alsof je doet alsof. Sinds 2009 is hij adviseur van de Rijksakademie van Beeldende kunsten in Amsterdam.

(Oirschot, 1957) leefde vijf jaar in Suriname en vervolgens bijna tien jaar in de Amsterdamse Bijlmermeer. Van Kempen is de samensteller van twee omvangrijke bloemlezingen: Spiegel van de Surinaamse poëzie (1995) en Mama Sranan. 200 jaar Surinaamse verhaalkunst (1999). Hij promoveerde in 2002 met zijn proefschrift Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, een studie van de Surinaamse literatuur tot aan de onafhankelijkheid in 1975. Hij publiceerde de verhalenbundels Landmeten (1992), Bijlmer, oh Bijlmer! (1993) en Pakistaanse nacht (2002), de roman Plantage Lankmoedigheid (1997) en een reisverslag over India, Het Nirwana is een lege trein (2000). Tijdens Winternachten 2005 werd de bloemlezing Noordoostpassanten, die hij samenstelde met Wim Rutgers, gepresenteerd. In 2006 verscheen zijn roman Vluchtwegen.

(Dinxperlo, 1941) heeft na zijn verhuizing naar Suriname in 1971 zich gespecialiseerd in de Caribische literatuur. Hij was leraar Nederlands in Suriname en later op Aruba. Daarna werkte hij tot zijn pensioen op de Universiteit van Aruba. Hij publiceerde in 1984 de Caribische jeugdboeken van Miep Diekmann en was mede samensteller van Cosecha Arubiano; un antologia. In 1987 kwam zijn boek Dubbeltje Lezen – Stuivertje Schrijven uit, over Nederlandstalige Caribische literatuur. Zijn belangrijkste werk is het boek Beneden en boven de wind. Literatuur van de Nederlandse Antillen en Aruba (1996). In 1996 stelde hij Zingende eilanden. Verhalen van de Caraïben samen. Hij schrijft kritieken voor het Antilliaanse dagblad Amigoe di Curaçao en publiceert en recenseert in verschillende tijdschriften over Surinaamse en Antilliaanse literatuur.Tijdens Winternachten zal het boek Noordoostpassanten, dat hij heeft geschreven met Michiel van Kempen, worden gepresenteerd: een overzichtswerk van 400 jaar Nederlandse verhaalkunst over Suriname, de Nederlandse Antillen en Aruba.
WIN 2005

(Den Haag, 1958) is sinds 2002 eindredacteur/presentator van het VPRO-radioprogramma OVT, een twee uur durend programma over de historische achtergronden van de actualiteit, over nieuw verschenen historische boeken, over films, herdenkingen en alles wat verder met geschiedenis te maken heeft. Met live gesprekken, reportages, columns en in het laatste half uur de wekelijkse documentaire. Hij is al sinds 1992 bij OVT betrokken als programmamaker en werkte in het verleden als freelancer ook voor andere omroepen als de VARA en de IKON.

Pierre Lauffer (1920-1981) wordt algemeen beschouwd als de grootste Papiamentstalige dichter van Curaçao uit de 20^ste eeuw. Naast talloze dichtbundels heeft hij pionierswerk verricht in het stimuleren en het schrijven van liederen in het Papiaments. Pierre Lauffer jr. heeft zijn vader beloofd een album van zijn verzen op muziek te zetten. Nu, bijna vijfentwintig jaar na zijn dood, is Pierre jr. bezig zijn belofte in te lossen. Hij wordt daarbij begeleid door de crème de la crème van Antilliaanse musici die in Nederland werkzaam zijn.

(Hengelo, 1962) is radiojournalist en schrijver. Zijn meest recente boek is het in 2013 verschenen De Wadden, een poëtische geschiedenis van de Waddeneilanden. Zijn verhalenbundel Brutus heeft honger uit 2011 werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Met eten als leidraad hopt Deen door de wereldgeschiedenis. De 44 historische verhaaltjes zijn fijne miniatuurtjes van nauwelijks anderhalve pagina. Na zijn studie Nederlands in Groningen werkte Deen enige jaren voor Radio Noord. Zijn radiocolumns uit die tijd zijn gebundeld in twee uitgaven. Sinds 2001 is Deen programmamaker bij de VPRO radio, waar hij het historische radioprogramma OVT presenteert. Een aantal historische documentaires die hij voor de VPRO maakte, is uitgegeven als luisterboek. Ook de radioserie De lange weg naar Darwin verscheen op cd en als podcast. Deen was programmacoördinator van het Winternachten Festival tussen 2009 en 2011.