(Argentinië, 1977) schrijft fictie en essays en is vertaler en blogger. Ze studeerde filosofie aan de universiteit in Buenos Aires en werd in 2010 verkozen tot een van de beste Spaanstalige jonge auteurs door Granta magazine. In haar boeken komen thema’s als angst en geweld, oorlog, seks, erotiek, drugsgebruik en filosofie veelvuldig aan bod. In haar debuut Las teorías salvajes (Het hoorcollege, 2008) toont ze een extreem en satirisch portret van het universitaire wereldje in Buenos Aires waarbij complexe personages worstelen met een warboel van visionaire theorieën, op zoek naar hun plaats in de gefragmenteerde digitale wereld. Las constelaciones oscuras (Dark Constellations, 2015) is een roman die racet van de wereld van de 19e-eeuwse wetenschap naar een ultra-gesurveilleerde nabije toekomst. In Mona (2019) krijgt succes een donkere wending voor een jonge Latijns-Amerikaanse vrouw tijdens een literair festival in Zweden. De roman gaat met elementen uit de gothic-wereld over seksualiteit en sensualiteit, over geweld jegens vrouwen, er verschijnen dode dieren en mysterieuze mannen in het zwart.

(Antwerpen, 1994) is schrijver, theater- en podcastmaker en een van twee stadsschrijvers van Eindhoven. Corinne regisseerde bij Het Zuidelijk Toneel de voorstellingen Toen mijn vader nog een gastarbeider was (2019) en The Pink Sheep of the Family (2022). Als podcastmaker werkt ze mee aan Radio Kras, De Bijsluiter en Drie uur ‘s nachts. In haar debuutroman Het begin en zijn oneindigheid (2022) belandt Marcel met een depressie in het psychiatrisch ziekenhuis waar zijn kleindochter jaren daarvoor ook verbleef op de afdeling eetstoornissen. Met auteur Jante Wortel treedt ze op in hun theatrale performance Onder de huid over de poreuze verhouding tussen het personage, de schrijver en de wereld. In hun boek Het ongemak van een lichaam (verschijning januari 2026 bij De Arbeiderspers) vervlechten Jante en Corinne hun ervaringen over het schrijven over een eetprobleem, het toestaan van de eerlijkheid daarin en het taboe dat erop rust.

Bekijk de website van Corinne Heyrman
Instagram: @corinneheyrman

(1991) was ooit kunstdocent in het middelbaar onderwijs, nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essays. In 2017 studeerde ze af in Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, waarna ze werd geselecteerd voor het talentontwikkelingstraject Slow Writing Lab van het Letterenfonds. Ze is redactielid bij Hard//hoofd, publiceert in Tirade, de Revisor en op Samplekanon en volgt een ontwikkeltraject bij productiehuis De Nieuwe Oost | Wintertuin. Van Stokkum stond op diverse podia, waaronder Dichters in de Prinsentuin, het Betweterfestival, Brainwash festival, het Nijmeegs Boekenfeest en Lowlands. Ook droeg ze bij aan de bundel NYX: berichten uit de nacht (2018) en werd de door haar geschreven voorstelling Chimo zei Lila in 2019 genomineerd voor de BNG Bank Theaterprijs. Van Stokkums debuutbundel Ik zeg Emily, over het leven en werk van de Engelse schrijfster Emily Brontë, verscheen in 2021 en ligt op de grens tussen poëzie, verhalend proza en séance. In hetzelfde jaar ontving ze het C.C.S. Crone stipendium.

schrijft liedjes over "bloed, seks en satanische self-care rituelen”, aldus Janine van Osta, de spil van de Nederlands/Vlaamse band. “Mijn dertien jaar oude, maar Green Day luisterende goth kid-zelf is echt heel blij met wat ik nu aan het doen ben. Mijn zes jaar oude, prinsesjurk-dragende, naar ABBA-luisterende zelf ook." Met Mitchell Quitz, Arno Geers en Sophie Reekers in de gelederen weet Vampire Boyfriend fictieve horrorkitsch-verhalen en autobiografische beats te mixen met een speelse knipoog. Van het roze glitterschriftje met boyband-stickers tot het Boek der Doden. De ‘Vampire Boyfriend’ in kwestie is overigens een creatie van Janine zelf, een archetype waar ze in het verleden relaties mee had.