Schrijversfeest

Een feestelijk programma rond de uitreiking van de Jan Campert-prijzen, de literatuurprijzen van de gemeente Den Haag. We vieren de Nederlandse literatuur met diverse optredens van schrijvers, dichters en musici. Schrijfster Karin Amatmoekrim geeft haar visie op 'De Staat van de Nederlandse letteren'. Hassnae Bouazza presenteert.

Voordat wethouder voor cultuur Joris Wijsmuller de prijzen uitreikt, bepalen de bezoekers wie van drie genomineerde middelbare scholieren de eerste Jonge Campertprijs, de prijs voor een jonge Haagse dichter, ontvangt. Daarna ontvangt Jan Baeke de Jan Campert-prijs voor zijn dichtbundel Seizoensroddel. Videokunstenaar Alfred Marseille houdt voor hem een lofrede in de vorm van een korte film. Cabaretière Katinka Polderman spreekt Anton Valens toe, die de F. Bordewijkprijs krijgt voor zijn roman Het compostcirculatieplan. Benno Tempel, directeur van Gemeentemuseum Den Haag,  houdt de lofrede voor Kees 't Hart, die de J. Greshofprijs krijgt voor de essaybundel Het gelukkige schrijven. De middag culmineert in de uitreiking van de Constantijn Huygens-prijs voor een geheel oeuvre, die dit jaar wordt uitgereikt aan Atte Jongstra. Hij wordt muzikaal toegesproken door trompettist Eric Vloeimans, en krijgt een lofrede van Max Pam. De jonge Vlaamse dichteres Charlotte Van den Broeck leest enkele van haar gedichten voor ons. Een programma in samenwerking met de Jan Campert-stichting / Literatuurmuseum.

Informatie

Datum en tijd zondag 22 januari 2017 van 14:00 tot 16:30 uur
Locatie Theater aan het Spui - Zaal 1
Prijs 15,-
12,50 (Uitpas)
7,50 (CJP, Studenten, Ooievaarspas)

Atte Jongstra

(Terwispel, 1956) is een veelzijdig prozaschrijver, dichter, criticus en essayist. In 1985 verscheen zijn eerste publicatie: de anthologie De multatulianen ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum van het Multatuli-Genootschap. Zijn verhalenbundel De psychologie van de zwavel werd in 1990 bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Nadien volgen vele titels, o.a. Cicerone (1992), Het huis M. Memoires van een spreker (1993), Familieportret (1996), Disgenoten (1998). De romans passen in het 26-delige ‘modern geheugenlexicon' waaraan de schrijver werkt. Behalve onder eigen naam publiceert Jongstra onder diverse pseudoniemen, waaronder Arno Breekveld en Agna Eygenraam. Zijn recente romans Worst (2014) en De aardappelcentrale (2019) gaan over opportunisme in oorlogstijd. Aan Jongstra is in 2016 de Constantijn Huijgens-prijs toegekend voor zijn hele literaire oeuvre.
Atte Jongstra - foto Serge Ligtenberg

Aad Meinderts

(1957) is directeur van het Literatuurmuseum in Den Haag en voorzitter van de Jan Campert-stichting. Hij studeerde Nederlands in Leiden en werkte vanaf 1982 voor de toen Letterkundig Museum geheten instelling die zorgt voor het nationale literaire erfgoed. Hij maakte er tentoonstellingen over onder anderen Remco Campert, Miep Diekmann en Cees Nooteboom. Van 2002 tot 2005 was hij directeur van het Haags Historisch Museum/Museum de Gevangenpoort te Den Haag, daarna van Stichting Lezen. In 2009 keerde hij als directeur terug bij het Literatuurmuseum. Meinderts publiceerde over de schrijvers Anna Blaman, Emmy van Lokhorst en Sonja Witstein. Verder schreef hij Een literaire roadtrip: in 30 dagen langs 100 schrijversgraven (2010), ‘Uit geil en bloed bestaat dit rotte leven!’: Max Kijzer (1893-1944) (2021) en In gekroonde stoeten (2022).
Aad Meinderts - foto Serge Ligtenberg

Joris Wijsmuller

(Rosmalen, 1965) is sinds 2014 wethouder SWDC (Stadsontwikkeling, Wonen, Duurzaamheid en Cultuur) van de Gemeente Den Haag. Van 1998 tot 2014 was hij gemeenteraadslid en fractievoorzitter van de Haagse Stadspartij. Joris Wijsmuller bezocht de MTS voor Fotografie en Fotonica in Den Haag en hij werkte onder meer bij het World Wide Video Centre (het voormalige Kijkhuis).

Hassnae Bouazza

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.
Hassnae Bouazza - foto Ruud Pos

Karin Amatmoekrim

(Suriname, 1976) debuteert met Knipperleven (2004), gevolgd door Wanneer wij samen zijn (2006), gebaseerd op het verhaal van haar Javaans-Surinaamse familie. In haar roman Het gym (2011) beschrijft ze hoe de Surinaamse Sandra stand houdt tussen de witte hockeymeisjes. In 2013 verschijnt De man van veel over het leven van Anton de Kom, en in 2016 de memoir Tenzij de vader, een intiem verslag van de kennismaking met haar vader. Ze schrijft het scenario van het stripalbum Suske en Wiske en de Tollende Toverkol getekend door Hanco Kolk, en de tekst van het kinderboek Tori, bedacht en geillustreerd door Brian Elstak. Haar biografie In wat voor land leef ik eigenlijk? (2023) over Anil Ramdas is de handelseditie van het proefschrift waarop ze aan de Universiteit Leiden is gepromoveerd. Ze publiceeert met regelmaat verhalen, columns en opiniestukken.
Karin Amatmoekrim - foto Bob Bronshoff

Eric Vloeimans

is een trompetspeler actief in een groot aantal ensembles. Hij tourde twee keer door de VS met zijn akoestische 'chamber/jazz' 'Fugimundi' trio. Zijn andere band is Eric Vloeimans' Gatecrash. Vloeimans breidt zijn meesterlijke trompetspel uit met electronische special effects. Gatecrash heeft een grote reputatie als één de beste Europese jazz en pop cross-over bands; Vloeimans' optredens en opnamen met vele andere formaties zijn een bewijs van zijn veelzijdigheid. Hij trad op met nationale en internationale artiesten als Mercer Ellington, John Taylor, Peter Erskine, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, Jasper van 't Hof, Wayne Horvitz, Charlie Mariano, Nguyên Lê, Jimmy Haslip, Philippe Catherine, het Koninklijk Concertgebouworkest en vele, vele anderen. Vloeimans waagde zich ook aan filmmuziek. Hij componeerde (met Fons Merkies) en speelde de muziek voor de speelfilm Majesteit (2010) evenals voor de animatiefilm Audition (met Martin Fondse). Hij is diverse malen onderscheiden voor zijn omvangrijke oeuvre op de gebieden klassiek, pop, filmmuziek, wereldmuziek en jazz. Naast over de hele wereld optreden, doceert hij aan Codarts in Rotterdam en aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Eric Vloeimans

Jan Baeke

(Roosendaal, 1956) is dichter en vertaler. Baeke’s poëziebundel Groter dan de feiten kreeg lovende kritieken en werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. In deze bundel neemt hij de lezer in vaak dubbelzinnige filmische gedichten mee naar een zonovergoten maar beklemmende mediterrane provinciestad waar weemoed, onbehagen en liefde op de loer liggen. Baeke debuteerde in 1997 met de bundel Nooit zonder paarden. Het werk van Baeke is beïnvloed door filmers als Luis Buñuel en Andrej Tarkovksi en dichters als Ingeborg Bachmann en Jaap Kaplinski. Werk van Baeke is vertaald in het Engels en het Frans. Sinds 2009 is hij verbonden aan Poetry International in Rotterdam. 
Jan Baeke ontvangt de Jan Campert-prijs 2016 voor Seizoensroddel. De jury: "Zo vanzelfsprekend als de gedichten van Jan Baeke klinken, zo weinig soepel is de wereld die hij beschrijft in zijn meesterlijke bundel. Veel beschutting is er niet te vinden in deze onbehagelijke poëzie, maar wel de troost van het besef dat we allemaal de weg kwijt zijn.
Jan Baeke - foto Keke Keukelaer

Kees 't Hart

(Den Haag, 1944) is schrijver en dichter. In zijn roman De Keizer en de astroloog (2008) komt leerling-psychiater Simon als astroloog aan het hof van keizer Wilhelm II in Doorn te werken en verzeilt daar in absurde situaties. In 2000 ontvangt hij de Multatuliprijs voor zijn roman De Revue (1999) en de Ida Gerhardt Poëzieprijs voor Kinderen die leren lezen. In 2014 verschijnt Teatro Olimpico, over Nederlandse theatermakers die hun voorstelling in Italië proberen op te voeren. Wederzijds (2017) is een satire over buurthulp en in het historische en humoristische De ziekte van Weimar (2019) reist een man uit Franeker naar Weimar voor een ontmoeting met Goethe. VICTORIEN, ik hou van je (2021) is een bundel 'verhalen en ontboezemingen'; in 2023 verschijnt zijn derde dichtbundel Vogelkerkhof.
Kees 't Hart - foto Euf Lindeboom

Anton Valens

(Paterswolde, 1964) kreeg lovende kritieken en verschillende literaire prijzen voor zijn debuut Meester in de Hygiëne (2004). In deze sterk autobiografische verhalenbundel verwerkte Valens zijn ervaringen in de thuiszorg. Net als Valens is hoofdpersoon Bonne beeldend kunstenaar met banden met Groningen. Zijn tweede boek Dweiloorlog (2008) is een vervolg op zijn debuut, met meer verhalen over de ervaringen van Bonne. In 2009 publiceerde hij de novelle Vis. Opnieuw is de hoofdpersoon een kunstenaar die ditmaal meevaart op een viskotter en zo het ruige vissersbestaan leert kennen. Tussendoor verscheen een reisverslag over China van zijn hand, Ik wilde naar de rand van Beijing (2008). In 2012 verscheen Het boek Ont en in 2016 Het compostcirculatieplan, de roman waarvoor hem de F. Bordewijkprijs is toegekend. De jury schreef: "Tuinieren is tuinvechten in deze wonderlijke roman over vriendschap en rouw. In grootse taal toont Valens de pogingen waarin we seizoen na seizoen proberen het leven onder controle te krijgen – met onze voeten in de klei waar we uiteindelijk toch in zullen moeten verdwijnen.'
Anton Valens - foto Anton Valens

Benno Tempel

(Harderwijk, 1972) is kunsthistoricus en directeur van het Gemeentemuseum in Den Haag. Hij begon zijn loopbaan als gastconservator in het Dordrechts Museum, werkte van 1997 tot 2000 als assistent-conservator bij het Van Goghmuseum, als conservator van Museum Mesdag en als wetenschappelijk medewerker bij het Rijksmuseum. Van 2000-2006 was hij conservator tentoonstellingen bij de Kunsthal Rotterdam. Daarna keerde hij korte tijd terug naar het Van Gogh om in 2009 directeur te worden van het Gemeentemuseum Den Haag. Hij was jurylid van het tv-programma 'De nieuwe Rembrandt', een zoektocht naar nieuw kunstenaarstalent. Tempel schreef een aantal boeken over kunst, waaronder Escher meets islamic art (2014), waarin hij onderzoekt hoe de islamitische patronen die Escher vond in de Moorse kunst in Zuid-Spanje diens werk beïnvloedden. In Ontdek het moderne (2012) laat hij zien hoe politieke en sociale gebeurtenissen van invloed zijn geweest op de ontwikkeling van de kunst.
Benno Tempel

Alfred Marseille

is een designer en mediakunstenaar met een achtergrond in filosofie en electronische muziek die werk maakt met video, geluid, fotografie en installatiekunst. Sinds 2006 werkt hij samen met dichter Jan Baeke in Public Thought; ze creëren cinépoèmes, data-gedichten, korte films en praktizeren de kunst van de speculatieve analyse. Marseille is verder actief in het collectief De Tropisten; hiermee nam hij deel aan belangrijke tentoonstellingen en optredens in Fabriek (Eindhoven), Zeebelt (Den Haag), Time Based Arts en Oude Kerk (beide Amsterdam), Plasy klooster (Tsjechië), Interazoni Festival (Italië), Hortus Botanicus Amsterdam, Amsterdam Light Festival en de Royal Botanic Garden in Edinburgh. Hij ontwerpt sinds 1995 interactieve media en richt in 2000 Zeezeilen op, een ontwerpstudio.
Alfred Marseille

Katinka Polderman

(‘s-Heer Abtskerke, 1981) volgde de Cabaretacademie in Rotterdam en daarna de Koningstheaterakademie in Den Bosch. In februari 2005 won ze zowel de jury- als de publieksprijs op het Leids Cabaretfestival. Sindsdien tourt Polderman door Nederland en Belgie (´Droogkloot Polderman is één van de best bewaarde geheimen van de Nederlandse en Vlaamse theaters. Toch maakte ze al vier voorstellingen vol vrolijk cynisme, subtiele lompheid, engagement, rake observaties en doortimmerde liedjes´, schrijft ze over zichzelf'). Polderman maakte TV-programma’s voor Omroep Zeeland. Ze schreef columns voor onder andere Spits en Trouw. Momenteel heeft ze een vaste column in theatertijdschrift Scenes. Ook schrijft ze liedjes voor het Radio 5-cabaretprogramma Andermans Veren en schrijft ze voor de NTR Snapjes. Dit zijn kleine educatieve liedjes die onlangs werden bekroond met een Cinekid Gouden Kinderkast. In seizoen 2016-2017 is Polderman in Nederland en België te zien met een reprise van Polderman Tiert Welig en zal ze daarnaast ook meeschrijven aan en spelen in een voorstelling met componist Jorrit Tamminga en videokunstenaars Paul en Menno de Nooijer.
Katinka Polderman voor Winternachten 2017 - kleur - foto Marloes Bosch

Charlotte Van den Broeck

(1991) is een Vlaamse dichter uit Turnhout. Na een diploma Taal en Letterkunde behaald te hebben aan de UGent, ging ze woordkunst studeren aan het Conservatorium van Antwerpen. In het Poëziebordeel van Vonk en Zonen, Ondernemers in de letteren, treedt zij op als Lulu Wedekind. Ze tourde mee met Saint Amour 2015. In 2015 mocht ze de 33ste Nacht van de Poëzie in Utrecht afsluiten. In september 2016 mocht ze daardoor ook de 34ste Nacht van de Poëzie in Utrecht openen. In januari 2015 verscheen bij De Arbeiderspers haar debuut Kameleon. In  oktober 2016 verzorgde zij, als jongste gastlandspreker ooit, samen met Arnon Grunberg de opening van de Frankfurter Buchmesse. Haar tweede bundel Nachtroer (2017) is genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2018.
Charlotte van den Broek voor Winternachten 2017 - foto Koen Broos

Max Pam

(1946) is schrijver en een journalist die columns, essays en andersoortige artikelen schrijft voor de Volkskrant, Het Parool, Binnenlands Bestuur en Hollands Maandblad. Hij was bovendien columnist van het televisieprogramma Buitenhof en twaalf jaar literair criticus van HP\De Tijd. In 1994 kreeg hij de Audax Columnistenprijs. Voor Het Parool verzorgt hij een wekelijkse schaakrubriek. Hij vindt Garri Kasparov een grotere schaker dan Bobby Fischer.
Max Pam

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor