(Paramaribo, 1958 - Loenen aan de Vecht, 2012) debuteerde in 2011 als romanschrijver met een boek waarin hij het leven beschrijft van Badal, een migrant die, net als Ramdas zelf, een bevlogen, geëngageerd schrijver en columnist is. Populair onder de blanke Nederlanders, maar niet gelezen door zijn eigen mensen. De multiculturele samenleving en de positie van de journalist zijn terugkerende onderwerpen in zijn werk. Schrijver, journalist, film-, radio- en televisiemaker Ramdas groeide op in de Hindoestaanse gemeenschap in Suriname. Eind jaren zeventig kwam hij naar Nederland om sociale geografie te studeren. Hij werkte o.a. voor De Groene Amsterdammer en als columnist, essayist en correspondent in India voor NRC Handelsblad. Ramdas maakte diverse radio- en tv-programma’s zoals In Mijn Vaders Huis, een serie interviews over de botsing van culturen en de rol van de wetenschap en de media. Ze verschenen ook in boekvorm. Van 2003-2005 was hij directeur van debatcentrum De Balie in Amsterdam. In 2007 vestigde hij zich een jaar lang in Suriname en schreef er Paramaribo: de vrolijkste stad in de jungle (2009) waarin hij kritisch naar zijn geboorteland kijkt. Sinds september 2010 presenteerde hij het VPRO-opinieprogramma Z.O.Z. Hij overleed op 16 februari 2012.

(Rotterdam, 1974) is dichter, schrijver, acteur en regisseur. Hij debuteert als dichter hij in 2000 met 27 gedichten & Geen lied. Nasr speelt in films en tv-series en behoort tot het ensemble van International Theatre Amsterdam. Voor zijn acteren is hij tweemaal bekroond met de Louis d'Or. Ook schrijft hij toneel, columns, essays en opiniestukken, en is van 2009-2013 Dichter des Vaderlands. Zijn vertolking van Ischa Meijer in de tv-serie I.M. (2020), naar de roman van Connie Palmen, is bekroond met een Gouden Kalf. In zijn essaybundel De fundamenten (2021) maakt hij een balans op van een land in coronatijd; in Nasr compacter (2021) brengt hij het beste uit 20 jaar dichterschap bijeen. Hij speelt in de tv-serie Oogappels, die in 2023 de Gouden Televizier-ring wint. In 2023 maakt hij voor NTR een tv-serie over objecten uit zijn verzamelingen, Dr Nasrs Wunderkammer.

(1950, Libanon) werkte na zijn studie Arabische Literatuur tijdens de burgeroorlog als journalist in Beiroet, onder andere als correspondent voor de Arabischtalige krant al-Hajaat, die in Londen wordt uitgegeven. Momenteel is hij chefredacteur van de cultuurbijlage van het dagblad al-Moestakbal. Behalve met literatuur en cultuur houdt hij zich intensief bezig met de dagelijkse actualiteit in Libanon en het Midden-Oosten. Zijn commentaren op sociale en politieke gebeurtenissen verschijnen in Arabische en Europese kranten, waaronder Neue Zürcher Zeitung. In zijn literaire werk weigert Daoud zich in te laten met ‘de retoriek van heldendom en tragedie’ waartoe veel schrijvers over de Libanese burgeroorlog zich laten verleiden. In plaats daarvan richt hij zijn aandacht op de microkosmos. De meeste van zijn romans spelen zich af in Beiroet. The house of Mathilde (1983) beschrijft het leven van moslims en christenen in een flatgebouw in Beiroet. Daoud, die zelf is opgegroeid in een huis met moslims, christenen, Druzen en migranten uit Rusland en Armenie, schildert uiterst gedetailleerd het dagelijkse leven van de huurders. Tussen de regels door worden ongemerkt de achtergronden van de recente Libanese sociale en politieke geschiedenis zichtbaar. Daoud heeft twee verhalenbundels en negen romans geschreven.

(Kaapstad, 1981) is een van de belangrijkste Zuid-Afrikaanse auteurs van dit moment. Ze schrijft in het Kaaps-Afrikaans, een spreektaal met Engelse woorden en straattaal. Haar eerste dichtbundel Noudat Slapende Honde (Nu de slapende honden, 2008) schetst een scherp beeld van leven in armoede. Santenkraam (2012) bevat verhalen in dichtvorm over een vissersdorp dat plaats moet maken voor een militair terrein. Mammie (2017) is een even liefdevolle als rauwe ode aan haar moeder. Chinatown (2021) komt opnieuw hard aan. Kamfer dicht beheerst, intiem en duister-humoristisch over geweld, de positie van vrouwen, liefde en ouderschap. Ze vertaalt Kirsty Applebaums Princess Minna-kinderboeken naar het Afrikaans: Die eenhoring-gedoente en Die betowerde woud (2023) en verzorgt Die maan is zwart (2022), een bundel met poëzie van Adam Small. Haar eerste roman Kompoun (2021) verschijnt 2024 in de Nederlandse vertaling door Alfred Schaffer die ook haar poëzie vertaalde.