(Georgetown, Penang, Maleisië, 1968) is een Maleisische schrijfster, actrice, fotografe en filmmaakster. Onlangs verscheen haar biografie Growing up with Ghosts, een verkenning van verdriet, van in persoonlijke en politieke geschiedenis en van bloedlijnen. Chauly publiceerde eerder twee dichtbundels: Going There and Coming Back (1997) en The Book of Sins (2007). In 2007 verscheen ook een verzameling korte verhalen, Lost in KL. Ze studeerde Engelse literatuur in Winnipeg in Canada en is al meer dan twintig jaar werkzaam in de kunst. Ze schrijft zowel in het Maleis als in het Engels. Chauly is van Chinese en Punjabi afkomst. Haar werk ontstaat uit de behoefte om verhalen te vertellen. Ze heeft gewerkt met gemarginaliseerde gemeenschappen, van prostituees en vluchtelingen tot inheemse bevolkingsgroepen. Ze verwerkt haar ervaringen zowel in proza als in film en fotografie. Ze houdt een blog bij op http://bernicechauly.wordpress.com/.

(1981, Algerije) is een jonge dichteres, die voornamelijk publiceert in Arabische kranten en op websites. Daarnaast neemt ze regelmatig deel aan literaire festivals. Tot nu toe heeft ze één bundel gepubliceerd, met de titel: Ik heb zoals altijd mijn tas vergeten. Gedurende twee jaar heeft ze op een Franse school gezeten en ze heeft gedurende een jaar in Ierland gewoond. Daar heeft ze kennisgemaakt met de poëzie van Keats, die ze sindsdien bewondert. Saidi heeft computertechniek gestudeerd aan de Universiteit van Algiers en werkt sinds 2004 voor een Franse hulporganisatie.

(Suriname, 1962) publiceerde in 2008 zijn eerste dichtbundel Bapauti / Erfenis, een verdieping van de songs van zijn album Kantráki / Contractarbeider. In 2011 volgde de bundel Tihá / Troost met liedteksten van zijn popalbum Daayra. De zanger, dichter en componist - met wortels in India waar zijn voorouders vandaan komen, geboren in Suriname, en zijn thuisland Nederland - dicht en zingt over maatschappelijke thema's maar ook zaken die in Hindoestaanse en Indiase kringen als taboe gelden. Mohan schrijft in het Sarnámi, de taal van de Hindoestanen in Suriname en Nederland. Hij is oprichter en artistiek leider van muziekformaties zoals het Raj Mohan Ensemble, Vistar en Shai'rana, waarmee hij optreedt in binnen- en buitenland. Hij speelt en zingt composities gebaseerd op eigen teksten en op gedichten van hedendaagse Urdu-dichters, in de (licht)-klassieke Noord-Indiase traditie.

(Liberia, 1973) is romanschrijver, essayist, journalist en filmcriticus. Zijn debuutroman Het land van de vaders (1999) is deels gebaseerd op de verhalen van zijn grootmoeder en gaat over de clash tussen uit de VS teruggekeerde slaven en andere Liberianen. De roman De Zwarte Napoleon (2015) portretteert Samori Touré, die in de 19e eeuw het Wasulu-rijk stichtte in westelijk Afrika. Journalistiek werk, waaronder filmrecensies, is gepubliceerd in onder meer The New York Times, Trouw en One World. Met Ebissé Rouw stelde hij de verhalenbundel Zwart (2018) samen met Afro-Europese literatuur uit de Lage Landen. In 2021 verscheen Ongekende liefde, waarin hij zijn levensverhaal vertelt aan zijn tienjarige dochter Bendu. Sherifs Engelstalige historische roman The Emperor's Son (2023) volgt Zaiwulo, een wonderkind dat traint bij de wijze Talata van de Haidarah-familie in Musadu. Verstrikt in de intriges van keizer Samori, groeit Zaiwulo uit tot een geducht soldaat.