(1965) is sinds 2009 directeur Campagnes van OxfamNovib. Tussen 1993 en 2009 was hij politiek coördinator en hoofd Voorlichting van de GroenLinks-fractie in de Tweede Kamer. Van der Lee studeerde tot 1990 politicologie, waarbinnen hij zich specialiseerde in de leer der internationale betrekkingen.

(Arnhem, 1954) is sinds 2010 de mensenrechtenambassadeur voor Nederland. Hij studeerde Filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en werkte als assistent bij de vakgroep Cultuurfilosofie en Esthetica. Hij is sinds 1984 in dienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Lionel Veer werkte onder meer op het beleidsterrein van Europese zaken, asiel en migratie en internationaal cultuurbeleid. De afgelopen jaren was hij ambassadeur in Zagreb en consul-generaal in München. De functie van mensenrechtenambassadeur is bedoeld om een herkenbaar, zichtbaar en eigen profiel te geven aan het thema mensenrechten in de internationale betrekkingen. De mensenrechtenambassadeur zet zich in voor meer samenhang in het Nederlandse mensenrechtenbeleid.

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.

(Iran, 1954) is het pseudoniem van Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani. Sinds zijn Nederlandse debuut De Adelaars uit 1993 laveert Abdolah tussen twee werelden: Nederland en zijn geboorteland. HIj groeide op in een strenge, islamitische streek. Sinds zijn twaalfde las hij westerse literatuur en rook zo aan de vrijheid. Tijdens zijn studie natuurkunde in Teheran sloot hij zich aan bij een geheime linkse partij. In 1980 publiceerde hij clandestiene verhalenbundels onder de naam Kader Abdolah. In 1988 vluchtte hij en kwam naar Nederland waar hij sindsdien een groot oeuvre publiceerde van romans, verhalenbundels en bundels met columns, geschreven onder de naam Mirza in de Volkskrant. In 2014 verscheen Papegaai vloog over de IJssel, waarin vier buitenlandse gezinnen een nieuw bestaan opbouwen in oer-Hollandse dorpjes aan deze rivier. In Salam Europa (2016) reist de de sjah van Perzië eind 19e eeuw door Europa met een stoet ruziënde hovelingen.

(Turkije, 1968) is van Koerdische afkomst. In 2011 verscheen Dağın Ardına Bakmak (Looking Behind the Mountain), waarvoor ze de bergen introk om PKK-rebellen te interviewen: de eerste keer dat een schrijver de persoonlijke verhalen en trauma’s van de Koerdische strijders optekende. In 2011 verscheen ook Doğunun Kapısı: Diyarbakır (The Gate of East: Diyarbakir) een portret van de 3000 jaar oude hoofdstad van Koerdistan. Ook als columniste van de Engelstalige krant Zaman schrijft Matur regelmatig over de Koerdische kwestie. Verder is ze voorzitter van een culturele stichting, de Diyarbakır Cultural Art Foundation. Ze leidt maatschappelijke projecten voor vrouwen, kinderen en jongeren en maakt een tv-programma over cultuur, kunst en politiek. Ze studeerde rechten aan de Universiteit van Ankara. Sinds de publicatie van haar eerste dichtbundel in 1996, Rüzgâr Dolu Konaklar (Van Wind Vervulde Landhuizen) creëert ze haar eigen mythologie - geïnspireerd door eeuwenoude Soefitradities uit haar geboortestreek. Inmiddels heeft ze zes poëziebundels op haar naam staan en een bundel met door haar vertaalde gedichten. Haar werk is vertaald in zeventien talen.

(Indonesië, 1962) is een van de opvallendste Indonesische schrijfsters van dit moment. In haar korte verhalen stelt ze taboes in haar land aan de kaak en breekt ze een lans voor zelfbeschikkingsrecht van de vrouw. Chudori studeerde politicologie in Canada. Met haar verhalen brengt ze een dialoog op gang tussen traditie en moderniteit, waarbij de machomaatschappij en het Indonesische chauvinisme eraan moeten geloven. Haar laatste bundel, 9 dari Nadira, begint met de zelfmoord van Nadira’s moeder. Nadira duikt in het verleden van haar moeder die in de jaren vijftig studeerde in Amsterdam, daar trouwde en kinderen kreeg. Haar verhalenbundel Malam Terakhir uit 1989 werd vertaald in het Duits. Leila Chudori werkt sinds 1989 als journalist voor onder andere het kritische magazine Tempo. Haar ervaringen als journalist geven voeding aan haar korte verhalen. Daarnaast schrijft ze tv- en filmscripts. Chudori is actief op facebook (www.facebook.com/leila.s.chudori) en op twitter (http://twitter.com/#!/leilaschudori).